Łabiszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Łabiszewo, do 1945 roku Labüssow, w gminie Dębnica Kaszubska, było wsią z majątkiem rycerskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej. Mieszkali tu niemal sami ewangelicy — w 1925 roku żyło wśród nich tylko czworo katolików — a w 1939 roku wieś liczyła 221 mieszkańców w 47 gospodarstwach. 📌 Podawana dotąd liczba 443 ewangelików ze spisu z 2 grudnia 1895 roku jest sumą dwóch wierszy: gminy wiejskiej ze 165 ewangelikami i obwodu dworskiego z 278. Obie jednostki przypisano do parafii w Dobieszewie, po niemiecku Groß Dübsow, w okręgu Słupsk-Stare Miasto Kościoła unii staropruskiej; katolicy należeli do parafii w Słupsku. Własnego kościoła ani kaplicy we wsi nie było. 📌 Cmentarze były trzy i monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego rozdziela je co do miejsca. Dwa dziewiętnastowieczne — wiejski i rodowy — leżą na północnym zachodzie, w lesie; trzeci, znacznie oddalony od zabudowań, na południowym wschodzie, przy drodze do Podola Małego. Północny cmentarz wiejski rozplanowano jako wydłużony prostokąt; dziś granic nie sposób dokładnie wyznaczyć, a śladów nagrobków niewiele — o dziewiętnastowiecznym rodowodzie mówią resztki starodrzewu i pojedyncze fragmenty kamieni. 📌 Najciekawszy jest cmentarz rodowy, bo zachował i układ przestrzenny, i małą architekturę. Na mapie zaznaczono go jako kwadrat, w rzeczywistości jednak mur graniczny uformowano z jednej strony na planie koła, a całość zwieńczono wysokim krzyżem — granitowym, mierzącym około sześciu metrów. Zachowały się t…