Zaleskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W Zaleskiem są cztery cmentarze: rodowy, przykościelny i dwa wiejskie. Rodowy — von Belowów, właścicieli wsi — leży w północnej części miejscowości, w parku. Przykościelny założono wokół siedemnastowiecznego kościoła; jego teren jest wyrównany, a jedynymi pozostałościami są żeliwny krzyż postawiony w latach 1825–1853 ku pamięci jednego z właścicieli Zaleskiego oraz resztki kamienia cokołowego z dawnego pomnika żołnierzy poległych podczas pierwszej wojny światowej. Cmentarz przykościelny figuruje w wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków. Pierwszy cmentarz wiejski, dziewiętnastowieczny, w północno-zachodniej części wsi, jest dziś terenem mieszkalnym — stoi na nim dom, a z dawnego zagospodarowania został fragment ogrodzenia i przypuszczalnie część starodrzewu. Drugi cmentarz wiejski, datowany na wiek dwudziesty, leży we wschodniej części miejscowości i służy jako parafialny; starodrzewu pozbawiono go całkowicie, udokumentowano tylko trzy kamienne ramy mogił bez inskrypcji, a większość obszaru zajmują współczesne nagrobki. Zaleskie (po niemiecku Saleske, wcześniej Salleske; po kaszubsku Żelesczé) leży około 10 kilometrów na południowy zachód od Ustki. Do 1876 roku wieś należała do powiatu sławieńskiego (Landkreis Schlawe), potem do 1945 roku — do słupskiego (Landkreis Stolp), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Wzmiankowano ją w 1344 roku. Majątek pozostawał w rękach rodu von Below od 1461 do 1945 roku, a okręg dworski liczył 706 mieszkańców w 1925 roku i 967 w 1939…