Gogolewko — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Gogolewko, po niemiecku Neu Jugelow, w starszym zapisie Klein Jugelow, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Metrykę ma średniowieczną: dawne formy nazwy to Gogolow, Gughelow z 1440 roku, Gugelow z 1490, Gughelowen z 1496 i Guggelow z 1523 — te same, które nosiło sąsiednie Gogolewo, bo obie wsie wyrosły z jednej osady. Miejsce związane było z rodem Zitzewitzów, a jego mieszkańcy do 1945 roku w większości byli ewangelikami i należeli do parafii w Łupawie, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto Kościoła Unii Staropruskiej. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie było — działały wyłącznie cmentarze. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął wieś dwoma wierszami: w gminie wiejskiej naliczono 183 ewangelików, w obwodzie dworskim 304 ewangelików i jednego katolika, razem 305 mieszkańców. Parafię ewangelicką wskazano w obu wypadkach tę samą, łupawską. Cmentarze są dwa i oba są nieczynne. Większy, o powierzchni około 6600 metrów kwadratowych, leży na południowym skraju wsi, jakieś 300 metrów od zabudowań, przy drodze do Maleńca; jego granice znaczy zachowane ogrodzenie z ciosów kamiennych, a wewnątrz przetrwało ponad sto śladów pochówków — wśród nich kilka mogił z lat pięćdziesiątych XX wieku, 35 granitowych podstaw krzyży żeliwnych, kamienie polne, betonowe krzyże i rzadko spotykany wysoki kamienny cokół nagrobny, którego bez inskrypcji nie da się datować. Pochówki datowano tu na lata 1880–1952. Drugi cmentarz zakładano wśród pól, a dziś otacza go …