Gogolewko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W Gogolewku są dwa cmentarze ewangelickie i oba są nieczynne. Większy, o powierzchni około 6600 metrów kwadratowych, leży na południowym skraju wsi, około 300 metrów od zabudowań, przy drodze do Maleńca. Jego granice znaczy zachowane ogrodzenie z ciosów kamiennych, a wewnątrz przetrwało ponad 100 śladów pochówków — wśród nich kilka mogił z lat pięćdziesiątych XX wieku, 35 granitowych podstaw krzyży żeliwnych, kamienie polne, betonowe krzyże i rzadko spotykany wysoki kamienny cokół nagrobny, którego bez inskrypcji nie da się datować. Pochówki datowano tu na lata 1880–1952. W 1784 roku Gogolewko liczyło 28 dymów i miało nauczyciela; należała do niego owczarnia Friederichsfelde, a z dóbr płacono 96 talarów daniny. Schorawe, folwark Gogolewka, należał do parafii w Budowie. Drugi cmentarz założono wśród pól, a dziś otacza go las. Ma nietypowy mur graniczny z wielkich, nieregularnych głazów narzutowych ułożonych obok siebie, a narożniki i wejście akcentują kamienie stożkowe. Jego położenie zapisano różnie: monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go około 1200 metrów na północ od zabudowań, przy drodze polnej ku Łupawie, dokumentacja terenowa zaś na wschód od wsi. Gogolewko, po niemiecku Neu Jugelow, w starszym zapisie Klein Jugelow, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Metrykę ma średniowieczną: dawne formy nazwy to Gogolow, Gughelow z 1440 roku, Gugelow z 1490, Gughelowen z 1496 i Guggelow z 1523 — te same, które nosiło sąsie…