Będziechowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Będziechowie, do 1945 roku Bandsechow, leży w północnej części wsi. Cmentarz leży na skraju dawnego parku przypałacowego von Massowów. Zostały po nim fragmenty kamiennych murów kaplicy cmentarnej i graniczne umocnienia wzdłuż parkowej alejki. Cały teren jest wyniesiony i wzmocniony kamiennym murem oporowym, a ruiny kaplicy — na rzucie wydłużonego prostokąta — przylegają do niego bezpośrednio. Sama powierzchnia cmentarza została wyrównana i nie ma na niej ani jednego nagrobka. Gminny program opieki nad zabytkami gminy Główczyce na lata 2024–2027 wymienia cmentarz w ewidencji konserwatorskiej jako cmentarz ewangelicki z lat 70. XIX wieku. Będziechowo było wsią i majątkiem rycerskim (Dorf und Rittergut) w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze, z własnym urzędem stanu cywilnego. Od 1767 roku przez blisko dwieście lat wieś należała do rodu von Massow. Ewald von Massow, ostatni właściciel, gospodarował na około 570 hektarach i zmarł w obozie internowania w Kołobrzegu 6 października 1945 roku. Wieś liczyła 137 mieszkańców w 1910 roku i 305 w 1939. Karl-Heinz Pagel podaje, że wszyscy mieszkańcy wsi byli ewangelikami; własnego kościoła we wsi nie było. Wieś należała pierwotnie do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß Garde), a pod koniec XIX wieku przeszła do nowej parafii w Żelkowie (Wendisch Silkow, w latach 1937–1945 Schwerinshöhe), w okręgu synodalnym Słupsk-Stare Miasto Kościoła unii staropruskiej. W opisie Müllera parafia w Żelkowie obejmowała …