Dargoleza — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dargeröse, dziś Dargoleza, była wsią z majątkiem rycerskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Majątek notowano od 1487 roku, gdy siedział na nim Tetzlaw Damerow; od 1535 roku należał do von Zastrowów, później do von Massowów i von Weiherów, a od przełomu XVIII i XIX wieku (zapisy podają rok 1796 i 1823) aż do 1945 roku do rodziny von Zitzewitz, gospodarującej tu na 1093 hektarach. W 1939 roku wieś liczyła 372 mieszkańców w 89 gospodarstwach. Własnego kościoła Dargeröse nie miała. Ewangelicy — a była to niemal cała ludność — należeli do parafii w Stowięcinie (Stojentin), nielicznych katolików spis przypisywał do parafii w Lęborku. Okolica była luterańska od czasów szesnastowiecznej Reformacji pomorskiej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku liczył wieś i majątek osobno: w gminie wiejskiej mieszkało 49 ewangelików i ani jeden katolik, w obwodzie dworskim — 189 ewangelików i jeden katolik. Cmentarz założono na południe od zabudowań, po zachodniej stronie drogi w kierunku Podola Wielkiego. Jest nietypowy, bo trójkątny; południową granicę ma dziś nieczytelną, bo teren zrósł się z lasem, pozostałe wyznacza droga leśna, a od przeciwnej strony wyraźny spadek terenu. Jeden z narożników od strony leśnej dróżki znaczy pokaźny głaz narzutowy — w ten sposób akcentowano zwykle wejście, choć równie dobrze może to być tylko zaznaczenie narożnika. Zachowały się nagrobki dziewiętnastowieczne oraz nieliczne mogiły z lat pięćdziesiątych XX wieku, wszystkie w ba…