Wargowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wargowo, po niemiecku Vargow, z przysiółkami Alt Vargow, Neu Vargow i Rehhof, było kaszubską wsią dworską. Przed 1945 rokiem należało do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze; okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego mieściły się w Mikorowie, a sąd obwodowy w Lęborku. Wieś była w przewadze ewangelicka: w 1885 roku dobra rycerskie o powierzchni 631 hektarów liczyły 172 mieszkańców wyznania ewangelickiego, a spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zastał tu obwód dworski o powierzchni 630 hektarów i 137 mieszkańcach — 136 ewangelikach i jednym katoliku. Własnej gminy wiejskiej Wargowo w spisie nie ma; występuje wyłącznie jako majątek. Własnego kościoła wieś nie miała — świątynia stała w Mikorowie, a Wargowo należało do tamtejszej parafii ewangelickiej. Parafia mikorowska wchodziła pierwotnie w skład synodu słupskiego, w 1817 roku przeszła do synodu Stary Kolczygłów, a dopiero w 1871 roku do synodu Słupsk-Stare Miasto w Kościele Unii Staropruskiej; jej filią był Cosemühl, gdzie od 1744 roku stał kościół pomocniczy. W 1940 roku parafia liczyła 2499 wiernych. Nielicznych katolików spis z 1895 roku przypisał do parafii w Lęborku. We wsi pozostał cmentarz ewangelicki. Po 1945 roku ludność jest tu w przewadze katolicka, a Mikorowo pozostaje siedzibą parafii w dekanacie Łupawa diecezji pelplińskiej. 🟡 Daty założenia cmentarza ani stanu, w jakim zachował się do dziś, nie ustalono. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Dwór Wargowo…