Ceromin — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Cerominie figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Ceromin — urzędowo Sieromino, po kaszubsku Seromino, po niemiecku Zeromin — był majątkiem rycerskim i przysiółkiem Jerzkowic nad zachodnim brzegiem jeziora Jasień. Przed 1945 rokiem należał do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, a sąd rejonowy mieścił się w Bytowie. W Czarnej Dąbrówce (Schwarz Damerkow) mieścił się urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy. Według Karla-Heinza Pagla majątki Jerskewitz, Charlottenhof i Zeromin tworzyły jeden kompleks dóbr. Ludność była w większości ewangelicka. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie postawiono: miejscowość należała do ewangelickiej parafii w Nożynie (Groß Nossin), gdzie stał kościół parafialny. Ernst Müller wymienia Zeromin wśród 19 miejscowości tej parafii (wliczając samo Nożyno), obok Wussowske, Kartkowa (Kartkow), Zawiat (Sowiat) i Czarnej Dąbrówki; kolatorem był właściciel dóbr w Nożynie. Do 1817 roku parafia w Nożynie należała do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a w 1871 roku przeniesiono ją do bytowskiego. Kościół w Nożynie spłonął w 1638 roku wraz ze wszystkimi budynkami plebańskimi, a odbudowa ciągnęła się latami — nabożeństwa odprawiano tymczasem raz w jednym, raz w innym domu. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął Zeromin jako obwód dworski (strony 184–185, pozycja 335): 70 mieszkańców, wszyscy ewangelicy. Jerzkowice, do których osada należała, zajęły według Pagla 8 marca 1945 roku rosyjskie czołgi i piechota. Ludno…