Ceromin — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Ceromin — urzędowo Sieromino, po kaszubsku Seromino, po niemiecku Zeromin — był majątkiem rycerskim i przysiółkiem Jerzkowic nad zachodnim brzegiem jeziora Jasień. Przed 1945 rokiem należał do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej; sąd rejonowy mieścił się w Bytowie, a urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy w Czarnej Dąbrówce (Schwarz Damerkow). Ludność była w większości ewangelicka — luterańscy Kaszubi. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie postawiono: miejscowość figurowała w ewangelickiej parafii w Nożynie (Groß Nossin) już od 1819 roku, a kościół parafialny stał właśnie tam. 📌 Potwierdza to Ernst Müller, wymieniając Zeromin wśród osiemnastu miejscowości tej parafii, obok Wußkowske, Karkowa, Sommina i Czarnej Dąbrówki; kolatorem był właściciel dóbr Nożyno. Sama parafia wędrowała między okręgami: do 1817 roku należała do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a w 1871 przeniesiono ją do bytowskiego. Drewniany kościół w Nożynie spłonął w 1638 roku wraz ze wszystkimi budynkami plebańskimi, a odbudowa ciągnęła się latami — nabożeństwa odprawiano tymczasem w innym domu. W 1910 roku majątek liczył 396 mieszkańców. 📌 Wcześniej, w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku, wieś zapisano pod pozycją 335 na stronie 184, w postaci frakturowej „Beromin”: 70 ewangelików, z parafią ewangelicką w Nożynie. Po 9 marca 1945 roku osadę zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono do 1947 roku. W 2016 roku Ceromin liczył troje mieszkańców — to letnisko w Parku Krajobrazo…