Wodnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wodnica (niem. Hohenstein) leży na lewym brzegu Słupi, około 3 kilometrów na południe od Ustki. Wieś lokowano w XIV wieku, a pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1337 roku; do 1945 roku należała do Kreis Stolp w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Własnego kościoła nie miała. Tutejsi ewangelicy chodzili do parafii Arnshagen (dziś Charnowo) w synodzie słupskim miejskim, gdzie stał kościół parafialny; kościołem filialnym była świątynia w Groß Strellin (Strzelino), a do parafii należały ponadto Klein-Strellin i Überlauf. Kolacja spoczywała w rękach magistratu Słupska, przy Groß Strellin zaś w rękach tamtejszej szlachty dziedzicznej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył we wsi 380 ewangelików i ani jednego katolika (strona 170, pozycja 48); w 1925 roku odnotowano tu tylko jednego katolika, a w 1939 roku Hohenstein liczyło 379 mieszkańców. Luterańscy Słowińcy, z którymi ludność tych stron bywa kojarzona, mieszkali dalej na wschód, nad jeziorami Łebsko i Gardno. Cmentarz założono w północnej części wsi, nieopodal Słupi. Kiedy dokładnie — nie wiadomo: fragment mapy obejmujący Wodnicę nie został zaktualizowany po 1889 roku, a nekropolii nie naniesiono na późniejsze przedruki; nie zachowały się też żadne inskrypcje z datami pochówków. Teren ma kształt wydłużonego prostokąta, starodrzew jest mocno przetrzebiony, a z nagrobków pozostały tylko nieliczne szczątki. W 2006 roku ustawiono na cmentarzu kamień upamiętniający miejsce spoczynku dawnych mieszkańców Wodnicy. Wie…