Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1870
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
lęborski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicko-augsburska
Lębork — kościół Zbawiciela (ob. NMP Królowej Polski)

Z Wikipedii (PL)

Kościół Zbawiciela w Lęborku (po niemiecku Salvatorkirche, St. Salvatorkirche) to orientowana budowla neogotycka. Składa się z potężnego korpusu, pięciobocznego prezbiterium przylegającego do nawy środkowej oraz równej mu szerokością wieży zachodniej o wysokości blisko 40 metrów. Wystrój elewacji nawiązuje do kościoła świętego Jakuba: tynkowane blendy łukowate i ślepe okulusy obiegające ściany prezbiterium; nad portalem zachodnim umieszczono medalion z głową Zbawiciela. Wnętrze organizują typowe dla zborów ewangelickich empory wstawione w nawy boczne, od zachodu spięte emporą muzyczną. Ambona ma bogato zdobiony korpus z przedstawieniami ewangelistów i dekorację ornamentalną z motywem maswerku. Po wojnie świątynię przejęli katolicy; od 1958 roku jest ona siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Kościół wpisano do rejestru zabytków 20 maja 1988 roku pod numerem A-1226. W 1454 roku zamek w Lęborku zajęli Gdańszczanie. Od 3 stycznia 1455 roku ziemia lęborska była pod opieką księcia pomorskiego Eryka, a od 1460 roku Lębork służył za oparcie wodzom zakonnym. Według Jana Wilda nabożeństwa ewangelickie odprawiano w Lęborku prawdopodobnie już od 1518 lub 1519 roku. Franz Schultz przytacza notatkę z lęborskiego archiwum parafialnego, według której ewangelicy, gdy w 1639 roku katolicy odebrali im kościół, mieli go od 120 lat; gdyby brać ją dosłownie, pierwsi głosiciele Reformacji działaliby w Lęborku z powodzeniem i pozyskali tutejszą gminę już w 1…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: