Roszczyce — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Roszczyce (po niemiecku Roschütz) leżały w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; dziś należą do gminy Wicko. Pisane dzieje wsi zaczynają się w 1348 roku, kiedy komtur gdański Gerhard von Stegen nadał tutejsze dobra rycerskie Bartuszowi de Rossytz na prawie magdeburskim. Po 1438 roku majątek często zmieniał właścicieli, najdłużej pozostając w rękach rodu von Krockow; w 1815 roku kupił go Retzlaff, a w 1895 przejął Leo Neitzke, który założył we wsi kopalnię marglu. W 1659 roku Reinhold von Krockow, hrabia i generał w służbie polskiej, wzniósł tu murowaną kaplicę z wieżą nakrytą barokowym hełmem, przeznaczoną także dla mieszkańców Bargędzina i Nieznachowa; uposażył ją dwoma hektarami ziemi i stu talarami rocznie na utrzymanie duchownego. Kaplica pozostała filią parafii ewangelickiej w Charbrowie, w której kazania długo głoszono po polsku — jeszcze w 1769 roku tutejsi parafianie byli polskojęzyczni, a nabożeństwa kaszubskie odprawiano jeszcze około 1870 roku. Skromne początkowo wyposażenie wzbogacił w latach 1868 i 1870 właściciel wsi Retzlaff, kupując dzwony, bogato zdobioną ambonę, emporę chóralną i organy — wszystko to pochodziło z oratorium w lęborskim ratuszu, czyli z sali, w której ewangelicy Lęborka odprawiali nabożeństwa od 1638 roku aż do rozbiórki ratusza w 1874. Pod ołtarzem kaplicy przetrwała krypta z siedmioma trumnami właścicieli wsi i ich bliskich, wśród nich hrabiego Ottona von Krockow, zmarłego w 1805 roku, i jego żony Nikolaine z dom…