Steknica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Steknica, po niemiecku Fichthof, była folwarkiem w powiecie lęborskim, w prowincji Pomorze i rejencji koszalińskiej. Własnej gminy nigdy nie utworzyła: w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku figuruje jako osada licząca siedem domów i 43 mieszkańców, zaliczona do miasta Łeby. Stąd i przynależność kościelna — ewangelicy chodzili do kościoła w Łebie, katolicy do Lęborka. Wieś nie miała ani kościoła, ani kaplicy. Łączność ze światem poprawiła się dopiero w 1909 roku, kiedy po dwóch latach robót oddano kamienną groblę wiodącą do Żarnowskiej, a wraz z nią brukowaną drogę do traktu Łeba — Lębork. Jedynym śladem dawnej wspólnoty jest cmentarz ewangelicki, założony prawdopodobnie pod koniec XIX wieku. 🟡 Dokładnej daty założenia nie udało się ustalić. Leży w lesie na południe od wsi, około 20 metrów na wschód od drogi Lębork — Łeba, na planie kwadratu o powierzchni około 0,04 ha. Przetrwało 13 nagrobków, drewniany krzyż nad trzema grobami i odrestaurowany krzyż żeliwny z inskrypcją Ferdinanda i Alwine Boyke, zmarłych w 1924 roku; obrzeża porastają stare dęby i świerki. O tym, co działo się na cmentarzu w 1945 roku, źródła milczą. Zaniedbanie i zarośnięcie to skutek powojennego opuszczenia po wysiedleniu ludności niemieckiej. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Steknica — Fichthof, cmentarze.lebork.pl [kopia archiwalna 2015-04-15]; Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku; M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lębors…