Cmentarz ewangelicki w Borowym Młynie

Z Wikipedii (PL)

Borowy Młyn, po niemiecku Heidemühl, dawniej Borowo, to kaszubska wieś na Gochach. Przed 1945 rokiem należała do powiatu człuchowskiego w rejencji kwidzyńskiej i prowincji Prusy Zachodnie; była siedzibą okręgu urzędowego i urzędu stanu cywilnego, a sąd miała w Człuchowie. Od 1885 roku tworzyła gminę wiejską obejmującą także Upiłkę, Wierzchocinę, Kobyle Góry, Wieczywno i Zagwiazdę — razem 3456 hektarów i 1327 mieszkańców, wśród nich 1131 katolików, 188 ewangelików i ośmioro wyznania mojżeszowego. 🔴 Liczbę 1313 mieszkańców jedne zapisy odnoszą do około 1905 roku, inne do roku 1910, kiedy gminę tworzyło 235 rodzin i sześć osób samotnych, 629 mężczyzn i 684 kobiety. Ewangelicy z tej okolicy przez lata należeli do parafii w Świeszynie, a starania o własną parafię ciągnęły się od lat siedemdziesiątych XIX wieku. Uwieńczyło je rozporządzenie z 27 lutego 1885 roku, ogłoszone w dzienniku urzędowym numer 9 z 4 marca tego roku: powstała parafia ewangelicka Pietrzykowo — Borowy Młyn, a jej proboszczem został pastor Elias Liebenow, rezydujący w Pietrzykowie. Z pisma, jakie Liebenow wysłał do konsystorza w Królewcu 28 czerwca 1883 roku, znamy skład obu części tej parafii: pietrzykowska liczyła 1742 ewangelików wobec 1857 katolików, borowiacka — 708 ewangelików wobec 4509 katolików, przy czym na sam Borowy Młyn z Upiłką i Wierzchociną przypadało 205 ewangelików i 1100 katolików. Grunt pod kościół, cztery dziesiąte hektara, oddał bezpłatnie Carl Strömer, gospodarz z najzacniejszego ewangeli…