Bargędzino — cmentarz ewangelicki
Bergensin
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- lęborski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Bargędzino, po niemiecku Bergensin, było majątkiem rycerskim w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Z tutejszego cmentarza ewangelickiego zostało niewiele, a to, co zostało, leży nie na swoim miejscu: wszystko zebrano na dwa stosy — poprzewracane tumby i resztki pomników. Pojedyncze elementy leżą rozrzucone między drzewami. Względnie dobrze zachował się jeden nagrobek, a w części dziecięcej podstawy krzyży stoją mniej więcej tam, gdzie stały. Daty założenia cmentarza nie ustalono. W 1784 roku Bargędzino leżało na wzniesieniu milę na wschód-południowy wschód od Łeby i dwie i ćwierć mili na północ od Lęborka, milę od morza. Obok folwarku mieszkało pięciu zagrodników, była karczma, a na polach wsi stał młyn wodny Smedles — razem dziewięć dymów; do wsi należały łąki, także na gruntach miejskich Łeby, i duży las dębowy, bukowy, sosnowy i olszowy. Wieś należała do kościoła w Łebie, ale mieszkańcy młyna Smedles „halten sich zu der Charbrowschen Kirche” — trzymali się kościoła w Charbrowie. Majątek podzielono między kilku właścicieli na początku XV wieku; w spisie czynszów z 1437 roku figuruje jako kaszubskie dobro drobnej szlachty. W XVII stuleciu jednym z właścicieli był ród von Krockow, w XIX majątek przeszedł do von Grubenów — ci sami władali Roszczycami, gdzie ich grobowiec stoi do dziś, a także Unieszynkiem, Borkowem, Komoszewem i Lubuczewem na ziemi słupskiej. Ostatnia właścicielka, Sybilla von Braunschweig z domu von Gruben, została rozstrzelana p…
Źródła zewnętrzne
- M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” — opracowanie
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- Claudia Fredrich (Bund der Lebaer), notatka „Friedhof Bergensien” i zdjęcia z listopada 2017 roku, przekazane autorowi atlasu 6 października 2026 roku — materiały prywatne
- Claudia Fredrich (Bund der Lebaer), korespondencja z autorem atlasu, 6 października 2026 roku — materiały prywatne
- pismo Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Gdańsku, delegatura w Słupsku, do Claudii Fredrich z 14 stycznia 2019 roku, znak ZND-III.5183.513.2018.ED (wytyczne konserwatorskie) — materiały prywatne
- kopie przekazane autorowi atlasu przez Claudię Fredrich 7 października 2026 roku — materiały prywatne
- pismo Urzędu Gminy Wicko do Claudii Fredrich z 7 lutego 2018 roku, znak GG.6724.19.2018 (wykaz działek i właścicieli dawnych cmentarzy) — materiały prywatne
- Claudia Fredrich, zdjęcia z 10 kwietnia 2019 roku, przekazane autorowi atlasu 7 października 2026 roku — materiały prywatne
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1064 — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, część II, Stettin 1912, hasło Leba, s. 254 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.