Rąbka — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Rąbka (po niemiecku Rumbke; formy dawne: Rumke 1807, Rumpske 1469, Rantze 1523) — dziś dzielnica Łeby na mierzei między Bałtykiem a jeziorem Łebsko. Przed 1945 rokiem wieś rybacka w Kreis Stolp (rejencja koszalińska, Prowincja Pomorze) — a nie w Kreis Lauenburg; granica powiatów biegła kanałem portowym Łeby, Rąbka leżała po stronie słupskiej. Ludność ewangelicka: parafia luterańska Schmolsin (Smołdzino), USC Łeba, parafia katolicka dopiero w Słupsku (diaspora); 74 mieszkańców w 1905 roku. Cmentarz ewangelicki z XIX wieku (około 0,37 ha) leży w lesie około 50 m od drogi Łeba–Rąbka, w Słowińskim Parku Narodowym — jeden z 16 leśnych cmentarzy tego typu. Zachowanych około 42 mogił (26 ziemnych, 16 nagrobków stojących, 2 z rzadkim żeliwnym ogrodzeniem); brak tablic z nazwiskami. Obelisk z inskrypcją „Pamięci Gminy Ewangelickiej” w czterech językach (kaszubskim, niemieckim, polskim, łacińskim). Zamknięty po 1945 roku; dziś zadbany. 📌 Cmentarz leży w połowie drogi do Łeby i przez lata był zapomniany. Odmieniła to dopiero przebudowa drogi: przy okazji naprawy dojazdu i budowy ścieżki rowerowej powstała obok niewielka zatoczka postojowa, a alejkę prowadzącą na cmentarz oczyszczono. Sama Rąbka, niegdyś spokojna wieś rybacka, jest dziś bramą Słowińskiego Parku Narodowego — stąd zaczyna się droga ku ruchomym wydmom. *Źródło: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”.*