Janowice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Janowice, po niemiecku Groß Jannewitz, były do 1945 roku wsią z majątkiem rycerskim w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze — i siedzibą własnej parafii ewangelickiej z kościołem parafialnym. Kościół wzmiankowano tu już w 1400 roku, a pierwszego duchownego ewangelickiego przyjęto w 1569; Schultz podaje jego nazwisko w dwóch rozbieżnych formach, Zetzmalka i Matthias de Corona, i zaznacza, że wyświęcił go jeszcze biskup kujawski, choć był już ewangelikiem. Patronat trzymał ród von Jannewitz, w opisie Schultza „streng evangelisch”, a od 1799 roku von der Ostenowie. 📌 Parafia wyrosła z filii Garczegorza — tak notuje ją Müller w wykazie duchownych Pomorza — i według Schultza usamodzielniła się w 1784 roku. Zachował się jej opis z 1654 roku i najstarsza księga metrykalna z 1657. Po 1644 roku znaleźli tu schronienie ewangelicy rozproszeni z Białogardy. W początkach XX wieku parafia obejmowała Klein-Jannewitz, Rettkewitz, Rosgars, Choczlow, Wobensin, Karolinenthal, Pöggerschow i Litröse. 📌 Probostwo bywało tu zadziwiająco długie. Josua Schwartz przesłużył pięćdziesiąt lat i zmarł w wieku dziewięćdziesięciu siedmiu; Thomas Heering — czterdzieści osiem; Daniel Konstantin Heineccius objął urząd 22 września 1758 roku i sprawował go trzydzieści trzy lata; Rudolf Hoppe objął parafię w 1853 roku i odszedł na emeryturę dopiero 1 października 1900. Dzisiejszy kościół, neogotycki, stanął w 1882 roku, a ołtarz i chrzcielnica są od niego starsze — z 1623 i z 1629 roku.…