Lichnowy — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lichnowy, po niemiecku Groß Lichtenau, były u schyłku XIX wieku wsią katolicką z pokaźną mniejszością ewangelicką. Spis z 1 grudnia 1885 roku naliczył tu 655 mieszkańców: 400 katolików, 229 ewangelików, 19 osób z innych Kościołów chrześcijańskich — na Żuławach zwykle mennonitów — i 7 Żydów. Ewangelicy mieli parafię na miejscu, a Agathon Harnoch liczył w niej w 1890 roku 700 dusz, więc zbór sięgał daleko poza samą wieś: obejmował Parszewo, Lichnówki, Dąbrowę i Pordenowo z Altenau i Wappenfelde, a chowano w nim zmarłych na czterech cmentarzach. Wspólnota ukształtowała się w 1602 roku i w tym samym roku powołała pierwszego duchownego — Weißmanna z Uffenheim we Frankonii, którego w 1609 roku wypędzono, jak zapisano, dla Ewangelii. Nabożeństwa odprawiano najpierw w domu prywatnym. Bernhard Schmid zapisał, że po pierwszej wojnie szwedzkiej, w 1635 roku, materiał budowlany rozebranej kaplicy w Lichnówkach posłużył do wzniesienia luterańskiego domu modlitwy w Lichnowach; w 1654 roku z owej kaplicy zostały już tylko mury cmentarne i zakrystia. Kościół, który z tego wyrósł, trzeba było rozebrać w 1695 roku, a następny stawiano przy głośnym sprzeciwie duchowieństwa katolickiego. Ten stał do 1842 roku. Obecną świątynię — ryglową, pod patronatem gospodarzy — poświęcono w 1844 roku; ołtarz i ambona tworzyły w niej jedną całość, a organy zbudował Scherweit: dwa manuały, pedał, 19 głosów. Do Stołu Pańskiego przystępowało wtedy około 400 osób rocznie. Budowlę rozebrano po 1945 roku. 📌 Patro…