Szymankowo

Z Wikipedii (PL)

Szymankowo (po niemiecku Simonsdorf, w dawnym zapisie polskim Szymon) leży na Wielkich Żuławach, dziewięć kilometrów na zachód od Malborka. Przywilej dla wsi wystawił w 1353 roku wielki mistrz Winrich von Kniprode, nadając trzydzieści pięć włók Mikołajowi zwanemu Claus Nybus i tamtejszym mieszkańcom na prawie chełmińskim; w 1565 roku Zygmunt August zezwolił Walentemu Ueberfeldtowi dokupić tu trzy włóki. W XIX wieku wieś stała się węzłem kolejowym — krzyżowały się tu kolej wschodnia z linii Tczew–Ejtkuny i kolej żuławska (Werderbahn), łącząca Nowy Dwór i Nytych; państwową linię z Szymankowa do Nowego Dworu Gdańskiego otwarto 1 października 1886 roku. Ewangelicka wspólnota Szymankowa uformowała się pod koniec XVI wieku i przez pewien czas stanowiła osobną gminę kościelną — obok Gnojewa, Miłoradza (Mielenz) i Starej Kościelnicy (Alt-Münsterberg). W 1609 roku Joachim Pfeifferhorn wydzierżawił tutejszy urząd duchownego. W 1630 roku wszystkie cztery gminy złączono w jedną parafię, a w 1633 roku wspólnota Szymankowa rozebrała swój kościół i przyłączyła się do Starej Kościelnicy. Wspólni duchowni mieszkali odtąd w Gnojewie, od 1637 roku w Starej Kościelnicy, a w 1870 roku siedzibę parafii przeniesiono z powrotem do Gnojewa. Rękopiśmienna kontynuacja spisu duchownych gdańskich Efraima Praetoriusa zachowała pamięć o tym, jak tutejsza parafia się rozpadła. Szymankowo tworzyło jedną parafię wraz z Gnojewem, Miłoradzem i Starą Kościelnicą. Gdy w XVIII wieku odszedł stamtąd duchowny nazw…