Parszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Parszewo, po niemiecku Parschau, a w dawnym zapisie polskim Parchowo, leży na Żuławach Malborskich, niecałe dwie mile od Malborka. Przywilej dla wsi wystawił w 1353 roku wielki mistrz Winrych von Kniprode; mieszkańcy odrabiali tłokę i płacili grzywnę czynszu oraz cztery kury rocznie. Miejscowość liczyła sześć posiadłości na prawie chełmińskim i 72 włóki obszaru. Wieś była podzielona wyznaniowo niemal na pół. Spis z 1885 roku wykazał tu 236 mieszkańców — 123 katolików i 113 ewangelików — a mimo tego podziału jedni i drudzy jeździli w to samo miejsce: obie parafie, ewangelicka i katolicka, miały siedzibę w Groß Lichtenau, czyli w Lichnowach. Parszewo nie było w parafii ewangelickiej punktem przypadkowym. Agathon Harnoch wymienia je wśród jej miejscowości szkolnych, a więc wsi z własną szkołą ewangelicką; cała parafia liczyła około 700 dusz i miała cztery cmentarze na siedem wymienionych miejscowości. Jednym z tych czterech był cmentarz w Parszewie. Zachowały się z niego szczątki wśród drzew, w południowej części wsi; ewidencja zabytków prowadzi go przy ulicy Brzozowej, w pobliżu domu numer 17, na działce 63 w obrębie Parszewo. *Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku, oprac. Königliches statistisches Bureau; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Nidzica 1890, s. 430; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu …