Kaczynos — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Kaczynosie rozpoznać dziś można tylko po drzewach. Leży w centrum wsi, po zachodniej stronie głównej drogi wiejskiej, na wysokim terpie. Zachowała się wyłącznie kompozycja zieleni wysokiej: graniczne nasadzenia dębów, kasztanowców i jesionów oraz nasadzenia wewnątrz założenia — lipy, klony, jesiony, dęby — dawniej akcentujące poszczególne pochówki. Do cmentarza prowadzi od południa droga wiejska obsadzona szpalerem 36 lip, a na północ od niego biegnie dwustumetrowa aleja lipowa; obie z drugiej połowy XIX wieku. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia cmentarz pod pozycją 29 arkusza gminy Stare Pole jako „dawny cmentarz ewangelicki” w centrum wsi, po zachodniej stronie głównej drogi, na wysokim terpie. W wojewódzkiej ewidencji zabytków cmentarz datowany jest na XVII wiek. W gminnym wykazie zabytków, dołączonym do studium, ma numer 249. Do rejestru zabytków województwa pomorskiego cmentarz wpisany nie jest. Kaczynos, po niemiecku Katznase, leży na Małych Żuławach Malborskich. Wielki mistrz Winrich von Kniprode nadał tę wieś w 1367 roku, w dzień świętego Dionizego, niejakiemu Hannusowi Arnoldisowi. W 1565 roku proboszcz rzymskokatolicki w sąsiednim Królewie Friedrich Eichenbruch przeszedł wraz z dużą częścią parafian na stronę ewangelicką. Z początku luteranie korzystali z kościoła katolickiego w Królewie, potem zostali z niego usunięci i zbudowali własny dom Boży w Kaczynosie; do tego czasu siedzibą duchownego było Królewo. Harnoch podaje rok 1565 …