Lipinka — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lipinka, po niemiecku Lindenau, była wsią o niewielkiej przewadze ewangelickiej: w spisie z 1885 roku na 329 mieszkańców naliczono 175 ewangelików wobec 139 katolików, a piętnaścioro dalszych zapisano jako innych chrześcijan — na Żuławach zwykle mennonitów. Własną świątynię wieś miała długo. Kościół ewangelicki stał w Lipince mniej więcej od 1620 roku, a inwentarz zabytków podaje rok 1638; rozbudowano go w następnym stuleciu. W 1620 roku wymieniany jest tu duchowny Martin Schnell, a gdy przeniósł się do Marzęcina, lipiniacy utrzymywali już tylko szkolnego. W 1636 roku obie gminy, Lipinka i Świerki, powołały wspólnie Christopha Albinusa, który miał odprawiać w Lipince nabożeństwo co trzy tygodnie — ale już rok później Lipinkę oddzielono z powrotem i dano jej własnego duchownego. W latach 1696–1712 był nim Abraham Hartwich, późniejszy kronikarz Żuław, który odszedł stąd do Dworku. Dopiero w 1809 roku kościół w Lipince połączono ze Świerkami: gmina sprzedała swoją świątynię, a za uzyskane pieniądze wykupiła sobie miejsce w kościele świerkowskim. Własne księgi metrykalne prowadzono tu od 1661 do 1727 roku, a potem znowu od 1774. Jeszcze wcześniej stała w Lipince katolicka kaplica pod wezwaniem świętej Barbary, wzmiankowana na początku XVII wieku i rozebrana w 1820 roku. 📌 Wspólnota ewangelicka była tu starsza od swojego kościoła o pokolenia: inwentarz zabytków powiatu malborskiego, powołując się na kronikę Hartwicha, notuje, że pierwszy duchowny ewangelicki miał działać w Lipin…