Damnica — cmentarz ewangelicki (przy drodze do Zagórzycy)

Z Wikipedii (PL)

Najsłabiej rozpoznane z miejsc pochówku w Damnicy — do 1945 roku Hebrondamnitz — leży po lewej stronie drogi wyjazdowej ze wsi w kierunku Zagórzycy, za wiaduktem. Portal cmentarzy powiatu słupskiego, który jako jedyny je wylicza, prowadzi je pod nazwą cmentarza numer 1 i wskazuje punkt o współrzędnych 54.498052 i 17.267943. Daty założenia ani powierzchni nie ustalono. Granice terenu są nieczytelne, układ grobów się nie zachował, a na miejscu nie ma dziś żadnych śladów świadczących o jego dawnym przeznaczeniu. Rozpoznanie jest zatem niepewne. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego z 2013 roku wymienia w Damnicy dwa cmentarze — parafialny, do dziś użytkowany jako komunalny, oraz rodowy właścicieli majątku przy starym młynie — i tego trzeciego miejsca nie zna. 🟡 Mieszkańcy Damnicy byli w przeważającej mierze ewangelikami; w 1925 roku katolicyzm deklarowało tu czternaście osób. Wieś należała do parafii ewangelickiej w Damnie (Dammen), a przez nią do okręgu kościelnego Słupsk-Stare Miasto. Spis z 1895 roku wykazał w gminie wiejskiej 135 ewangelików, a w obwodzie dworskim 273 ewangelików, 7 katolików i 2 innych chrześcijan. Na przełomie 1906 i 1907 roku na południowo-zachodnim skraju parku dworskiego wzniesiono neogotycką kaplicę ewangelicką, obsługiwaną z Damna; dziś jest to rzymskokatolicki kościół filialny pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej. W 1939 roku wieś liczyła 717 mieszkańców. 8 marca 1945 roku została zajęta przez Armię Czerwoną, a ludność niemiecką wy…