Dobieszewo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarzy było w Dobieszewie trzy, a dwa z nich sąsiadują ze sobą bezpośrednio. Na planie miejscowości z lat 1889–1891 zaznaczono tylko jedno kwadratowe założenie — dzisiejszą część południową. Tablic inskrypcyjnych zachowało się niewiele. Oba pełnią dziś funkcję cmentarza parafialnego; teren urządzono na nowo, a z pierwotnego zagospodarowania zostały graniczne nasadzenia świerkowe. W 1995 roku, przy porządkowaniu terenu, pozostałości dawnych żeliwnych krzyży i starych kamiennych nagrobków zebrano i złożono w jednym z narożników cmentarza. Trzecim, najstarszym, był cmentarz przykościelny. Z niego został tylko starodrzew; kamienie nagrobne usunięto, a przy budowie parkingu cmentarz został częściowo naruszony. Kościół zachował się do dziś — dawniej ewangelicki, obecnie katolicki pod wezwaniem świętego Stanisława. Ma konstrukcję szkieletową z ceglanym wypełnieniem i pochodzi z odbudowy po pożarze z 1715 roku. Miejscowego proboszcza wzmiankowano tu w 1385 roku. Do rejestru zabytków wpisano kościół 8 czerwca 1960 roku pod numerem A-185. W 1784 roku Dobieszewo liczyło 22 dymy; mieszkali tu pastor i zakrystian. Kościół był macierzysty w synodzie słupskim, pod wspólnym patronatem właścicieli dóbr Dobieszewo, Sorkow, Podel i Domaradz; należały do niego między innymi Dobra, Łabiszewo, Starnice, Borzęcino i obie wsie Crien. Dobieszewo, po niemiecku Groß Dübsow, było wsią w powiecie słupskim na Pomorzu. Wcześniej filia parafii w Gardnie Wielkiej, Dobieszewo stało się ośrodkiem samodz…