Rogowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Rogowo, po niemiecku Rogau, leży na Powiślu, w gminie Pasłęk, 11 kilometrów na północny zachód od miasta. Cmentarz ewangelicki założono w połowie XIX wieku w południowej części wsi; dojazd prowadzi aleją świerkową. Zajmuje około 20 arów. Kompozycja zieleni jest zniszczona, stan zachowania bardzo zły, a z nagrobków przetrwały nieliczne. Wieś powstała w czasach krzyżackich jako jedna z wsi lokowanych na prawie niemieckim w północnej części dzisiejszej gminy — obok Zielonego Grądu, Aniołowa, Marianki i Starych Kus — i ma genezę wsi czynszowej. Dokument lokacyjny wystawił prawdopodobnie 17 lutego 1361 roku wielki mistrz Winrych von Kniprode, a komtur elbląski Hermann Gans odnowił lokację 10 kwietnia 1415 roku. W 1578 roku mieszkało tu siedmiu chłopów, dwóch zagrodników, pasterz i kowal. Przed 1945 rokiem wieś leżała w powiecie Preußisch Holland, w prowincji Prusy Wschodnie, i razem z Aniołowem, Borzynowem, Bądami, Łuksztami i Stegnami należała do parafii ewangelickiej w Mariance. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego notuje w Rogowie 20 domów, 165 mieszkańców i 474 hektary gruntu; najbliższa stacja pocztowa mieściła się w Güldenboden. Liczba mieszkańców zmieniała się tak: 117 osób i 22 budynki w 1812 roku, 231 osób w 1875, 203 w 1905, 191 w 1925, wreszcie 148 osób i 44 budynki mieszkalne w 1939 roku. W 1939 roku wszyscy mieszkańcy wsi, 72 mężczyzn i 76 kobiet, byli ewangelikami. Obszar wsi wynosił wtedy 473,2 hektara. Sześciu mieszkańców poległo w pierwszej wojnie światowej;…