Grabowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Grabowo w gminie Bobowo, w powiecie starogardzkim, należy do wsi, których kościół pamięta czasy przed Reformacją. Świątynię wymieniono w urzędowym „Katalogu kościołów odzyskanych w archidiakonacie pomorskim w lipcu i sierpniu 1596 roku”, spisanym w trakcie akcji rekatolizacyjnej biskupa Hieronima Rozrażewskiego: wraz ze Skórczem powierzono ją Kasprowi Happe, kapelanowi biskupa. 📌 Samo umieszczenie Grabowa w tym wykazie znaczy, że wcześniej kościół był w rękach protestantów. 🟡 Od kiedy i jak długo, źródło nie mówi. Trzy stulecia później tutejsi ewangelicy byli już garstką. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku notuje w Grabowie 569 mieszkańców, w tym 25 ewangelików i 546 katolików, a do kościoła ewangelickiego chodzono do Skórcza — miasteczka, które ten sam spis podaje jako liczące 2 016 mieszkańców i które było wtedy siedzibą parafii dla całego pasa okolicznych wsi. 🟡 Sumy wyznaniowe nie domykają się: ewangelicy i katolicy dają razem 571 osób, a więc o dwie więcej, niż wynosi zapisane w spisie zaludnienie 569 mieszkańców. Po tej garstce został cmentarz. Wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi go jako cmentarz ewangelicki, epidemiczny, i umieszcza w części Grabowa zwanej dawniej Maksymilianowem. *Źródła: Katalog kościołów odzyskanych w archidiakonacie pomorskim w lipcu i sierpniu 1596 roku, w: Wizytacje archidiakonatu pomorskiego Hieronima Rozrażewskiego z lat 1583–1599, Fontes Towarzystwa Naukowego w Toruniu; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund de…