Płaszewko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz wiejski w Płaszewku założono w znacznej odległości od zabudowań — według inwentaryzacji gminy Słupsk na północny zachód od osady, według monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego na północny wschód. Dziś leży na obszarze leśnym, a do dawnego wejścia prowadzi wciąż czytelna aleja starodrzewu. Zachowało się tu wiele nagrobków i ich fragmentów o zróżnicowanych formach: stele, krzyże żeliwne i kamienne, żeliwne ogrodzenia. Część z nich niedawno wyremontowano, spinając metalowymi klamrami, ale zostały ponownie zniszczone. Na nagrobkach powtarzają się nazwiska dawnych mieszkańców: Klaufsmannów, Schmidtów, Rahnów i Ziemerów. Z zachowanych nagrobków najstarszy — żeliwny krzyż Berty Ziemer — nosi rok 1858. Portal cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza cmentarz około 600 metrów na północny zachód od wsi i ocenia jego powierzchnię na mniej więcej 2500 metrów kwadratowych. Płaszewko — po niemiecku Plassow — leży w gminie Słupsk, w dawnym powiecie słupskim rejencji koszalińskiej. Do 1937 roku wieś nosiła nazwę Deutsch Plassow. Miejscowość pojawia się w źródłach w 1440 roku jako własność Lorenza von Puttkamera i pozostała w rękach tego rodu do 1739 roku, gdy kapitan Christian Ulrich von Puttkamer scedował majątek na zięcia, Heinricha von Belowa. W 1742 roku sprzedano ją Siegmundowi Haisnky’emu, a po bankructwie majątku przeszła do von Zastrowów; w 1789 roku wróciła do Puttkamerów, a od 1861 roku należała kolejno do von Bassewitzów i von der Goltzów. Ostatnim przedwojennym w…