Gdańsk-Wrzeszcz — prawosławna cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy (d. ewangelicka kaplica cmentarna)

Z Wikipedii (PL)

Budynek stanął w latach 1913–1914 we Wrzeszczu Górnym, przy dzisiejszej ulicy Traugutta, na stoku Góry Szubienicznej — jako miejskie krematorium gdańskie z ewangelicką kaplicą cmentarną. Projekt opracował w 1912 roku gdański inspektor budowlany Richard Dahne, a budowę nadzorował radca budowlany Karl Fehlhaber. Powstał zespół ceglanych budynków: w przyziemiu mieściło się krematorium, na wyższych kondygnacjach kaplica pogrzebowa, sala przygotowań i biura, a obok zabudowania gospodarcze z kostnicą oraz dom mieszkalny. Pierwszej kremacji dokonano 30 października 1914 roku. Obiekt służył protestanckim mieszkańcom przedmieścia, które rosło wtedy szybciej niż jakiekolwiek inne pod Gdańskiem; samych ewangelików było we Wrzeszczu w pierwszych dziesięcioleciach dwudziestego wieku kilkanaście tysięcy, tylu, ilu w niejednym mieście powiatowym. Krematorium było w tej dzielnicy urządzeniem nowym w podwójnym sensie: nowoczesnym technicznie i nowym obyczajowo, bo kremacja dopiero wtedy zdobywała sobie miejsce w protestanckiej praktyce pogrzebowej. Po 1945 roku, gdy niemiecka ludność ewangelicka opuściła miasto, krematorium przeszło na własność państwa. W 1954 roku budynek przekazano Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu i urządzono w nim cerkiew świętego Mikołaja Cudotwórcy, dziś pełniącą funkcję konkatedry. Świątynię uzupełniono o charakterystyczne kopuły cebulaste, łącząc zachodni, ceglany historyzm z rosyjsko-bizantyjskim wystrojem prawosławnym. Obiekt jest zachowany i wpi…