Gdańsk — Nowy Port, kościół ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Kościół ewangelicki w Nowym Porcie (Neufahrwasser) wziął początek z rozwoju tej portowej dzielnicy w XIX wieku. Po wojnach napoleońskich tamtejsza wspólnota ewangelicka nie miała własnego miejsca zgromadzeń — funkcję modlitewni pełnił początkowo dawny warsztat przy ul. Oliwskiej (Olivaerstrasse), w którym wyrabiano beczki do transportu soli. Gdy okazał się za ciasny, z inicjatywy pastora Karla Gustava Adolpha Tennstaedta zebrano fundusze i wzniesiono murowaną świątynię z pruskiej cegły, z niewielką wieżą. Poświęcono ją 23 maja 1841 w święto Wniebowstąpienia Pańskiego, stąd nazwa Himmelfahrtskirche (kościół Wniebowstąpienia). Wraz z dalszym wzrostem liczby mieszkańców pruskiego portu wojennego i handlowego kościół z 1841 przestał wystarczać. W jego miejsce wzniesiono większą świątynię według projektu Oskara Hossfelda, łączącą formy romańskie i gotyckie, z wieżą wysoką na ponad 60 m zwieńczoną dwoma ozdobnymi hełmami; nowy kościół poświęcono 19 stycznia 1905 i był jedną z najbardziej charakterystycznych budowli Nowego Portu. W 1945 budynek został częściowo uszkodzony — ozdobne hełmy wieży uległy zniszczeniu i nie zostały odtworzone w pierwotnej formie. Po odbudowie kościół 18 kwietnia 1949 ponownie poświęcono, tym razem jako rzymskokatolicki Morski Kościół Misyjny (parafia Niepokalanego Serca Maryi). Od 1945 świątynią zarządzają franciszkanie; obiekt zachowany i czynny jako tzw. Kościół Morski w Gdańsku.