Gdańsk, Kościół Domu Diakonis (parafia)

Z Wikipedii (PL)

Przy dzisiejszej ulicy Nowe Ogrody w gdańskim Śródmieściu — dawnym Neugarten — stał dom, w którym przez blisko dziewięćdziesiąt lat mieszkały kobiety poświęcone służbie chorym. Zachodniopruski Dom Macierzysty i Szpital Diakonis powołali do życia 10 lipca 1857 roku członkowie gminy kościoła Zbawiciela na Zaroślaku, początkowo jako szpital dziecięcy. Pierwsze siostry przyjechały z Ludwigslust w Meklemburgii, przenosząc nad Motławę wzór wypracowany w nadreńskim Kaiserswerth: diakonisa nie składała ślubów zakonnych, lecz oddawała się posłudze na czas, gdy trwała w powołaniu. W 1860 roku placówkę przeniesiono na Neugarten, a nowy gmach według projektu Brunona Eberhardta (1826–1905) otwarto 17 marca 1875 roku. W 1900 roku służyły tu 73 diakonise. Kaplica ogrodowa powstała w 1926 roku — 🟡 datę tę warto jeszcze potwierdzić — a gruntowną przebudowę całości przeprowadzono w latach 1930–1933 według projektu Adolpha Bielfeldta. 📌 Kaplica nie była kościołem parafialnym. Służyła domowi: siostrom, chorym, personelowi. Nabożeństwo zaczynało i kończyło dzień pracy, a nie gromadziło wiernych z okolicy — i dlatego jej losy związane były nie z gminą, lecz ze szpitalem. Po 1945 roku diakonise, jako Niemki, wysiedlono. Szpital przejęły najpierw siostry tabitanki, a 1 grudnia 1946 roku miasto; od 1956 roku działał tu Wojewódzki Szpital imienia Mikołaja Kopernika, dziś Copernicus. Z wyposażenia kaplicy przetrwał drewniany żyrandol — wisi w kościele Zbawiciela w Sopocie, w parafii, która jest dziś…