Rokitnica — kościół (dawniej ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Rokitnica, po niemiecku Müggenhahl, została lokowana w 1363 roku przez Krzyżaków i leży około 4 km na wschód od Pruszcza Gdańskiego. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku wymienia ją wśród gmin powiatu Danziger Niederung, czyli żuławskiego; do 1919–1920 roku należała wraz z nim do prowincji Prusy Zachodnie i rejencji gdańskiej, w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska, a od 1939 do 1945 roku do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Około 1866 roku mieszkało tu blisko 600 osób. Wieś była w większości ewangelicka, a tutejsi protestanci należeli do Kościoła luterańskiego, po 1817 roku do unijnego; mennonici, z którymi bywają myleni, mieli własne gminy w innych wsiach żuławskich, choć i tu spis odnotował 2 innych chrześcijan. W 1885 roku wieś liczyła 597 mieszkańców, z czego 482 ewangelików wobec 113 katolików. Rokitnica była siedzibą parafii ewangelickiej — w tym samym spisie wskazują ją jako swoją parafię także Hochzeit, Krampitz i Mokry Dwór (Nassenhuben). Katolicka mniejszość należała do parafii świętego Wojciecha, co spis potwierdza przy każdym z tych czterech wierszy. Świątynia była średniowieczna, przebudowana na halową w 1603 roku, z wieżą podwyższoną w 1646. Zniszczono ją w 1945 roku, a rozebrano w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Ocalała natomiast dawna ewangelicka kaplica cmentarna, pełniąca funkcję kostnicy: zaadaptowano ją na kościół katolicki Matki Bożej Królowej Polski, konsekrowany 7 lipca 1957 roku i rozbudowany w latach siedemdziesiątych …