Chotkowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Chotkowo, po niemiecku Kathkow, było wsią z dwoma majątkami — w niemieckich wykazach zapisywaną jako *Dorf mit 2 Gütern* — w powiecie bytowskim, w prowincji Pomorze, w rejencji koszalińskiej. Polska nazwa jest tu starsza od niemieckiej. Zapisano ją już 11 listopada 1375 roku, w akcie wystawionym w Słupsku przez Kazimierza, księcia szczecińskiego, dobrzyńskiego, pomorskiego i kaszubskiego, a zarazem księcia Rugii: książę zatwierdził wtedy sprzedaż majątku *Chotkowo*, „leżącego w dystrykcie tuchomskim”, przez Gregora Lysa podkomorzemu Broniszowi, dziedzicowi Kołczygłów, za czterdzieści grzywien. Granice wyliczono starannie — od jeziora Trebisze, przez jezioro Submodize i rzekę Sucha, po drzewo zwane *szadą jabłonią*, mogiły, Dębową Strugę i rzekę Trebiśnicę. W 1385 roku ziemię tuchomską, wraz z majątkami Ciemno, Trzebiatkowa i Modrzejewo oraz wsiami Tuchomie, Tuchomko, Tągowie i Chotkowo, wziął w zastaw zakon krzyżacki, a sprawozdanie z wizytacji z 1437 roku wymienia Chotkowo — zapisane „Kaotkow” — wśród wsi czynszowych okręgu bytowskiego. Przed Reformacją stała tu publiczna kaplica wiejska. Cramer wylicza ją wśród świątyń ziemi bytowskiej z czasów krzyżackich, z krótką adnotacją, że rozpadła się doszczętnie. Ziemia bytowska po Reformacji stała się w przewadze luterańska — to region ewangelickich Kaszubów — ale sieć parafii budowano tu późno: pięć ewangelickich okręgów parafialnych ziemi, w tym borzytuchomski, powstało dopiero pod panowaniem Hohenzollernów, i tylko szósty, w P…