Żelkowo — dawny kościół ewangelicki (Wendisch Silkow)

Z Wikipedii (PL)

Dawny kościół ewangelicki w Żelkowie, po niemiecku Wendisch Silkow, to murowana neogotycka świątynia z kamienia polnego, budowana od 1871 roku i poświęcona 29 stycznia 1879 roku. Po 1945 roku przejął ją Kościół rzymskokatolicki; dziś jest to kościół filialny pod wezwaniem świętego Antoniego Padewskiego, należący do parafii Przemienienia Pańskiego we Wrześciu. W 1784 roku Żelkowo liczyło 15 dymów; był tu młyn zwany die Schwarzmühle. Mieszkańcy należeli do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß-Garde) w synodzie słupskim. W 1820 roku powstała tu gmina kościelna, która z braku świątyni zbierała się na nabożeństwa w szkole albo w stodole. W 1891 roku utworzono wikariat parafialny, obsługiwany kolejno przez Paula Veddera, Richarda Brunnemanna i Ottona Poettera, a 31 marca 1899 roku zniesiono związek duszpasterski Gardny Wielkiej i Żelkowa i ustanowiono w Żelkowie samodzielne probostwo — pierwszym proboszczem został Poetter. W październiku 1905 roku izba karna sądu krajowego w Słupsku rozpatrywała sprawę o zniesławienie, którą pastor Poetter wytoczył Hugonowi Röhlowi, redaktorowi konserwatywnego „Bütower Anzeiger”; według berlińskiej „Tägliche Rundschau” proces obrócił się w oskarżenie samego pastora, bo około dwudziestu nauczycieli zeznało jako świadkowie, że byli przez niego krzywdzeni i szykanowani. W styczniu 1908 roku prasa doniosła, że regencja, wydział kościołów i szkół, powierzyła powiatową i miejscową inspekcję szkół parafii żelkowskiej powiatowemu inspektorowi szkolnemu, past…