Kwitajny — dawny kościół ewangelicki (Quittainen)

Z Wikipedii (PL)

Barokowy kościół wzniesiony w latach 1714–1719 (karta NID: 1714–1718) z inicjatywy właściciela majątku Carla Friedricha Ludwiga Barfusa, sfinansowany z funduszy rodowych, w tym wkładu Eleonory hrabiny Barfus, córki Fryderyka Dönhoffa z Friedrichstein. Nabożeństwa reformowane odprawiano w Kwitajnach już od końca XVII w. — wieś była filią kalwińskiej parafii w Sambrodzie w Inspektoracie Górnopruskim; pod koniec XVIII w. do komunii przystępowało tu około 130 osób, co dawało około 300 wiernych tego wyznania. Świątynia miała charakter symultaniczny: zasady naprzemiennego korzystania z niej przez kalwinów i luteranów ustaliła w 1733 roku specjalna komisja — luteranów obsługiwał pastor z Grądek, kalwinów duchowny z Sambrodu. Unia symultaniczna przetrwała do 1873 roku; w latach 1873–1945 kościół należał do luteranów. Po II wojnie światowej przejęty przez katolików, obecnie kościół filialny (pw. św. Teresy według rejestru zabytków i studium gmina Pasłęk, pw. Chrystusa Króla według karty i ewidencji NID). Kościół murowany z cegły na rzucie podłużnego ośmioboku, z wieżą od zachodu i zakrystią od wschodu. Wpis do rejestru zabytków 627/69 z 27.02.1968 (wraz z cmentarzem). W 2016 roku laureat konkursu „Zabytek Zadbany”. Adolf Boetticher w inwentarzu zabytków z 1898 roku opisuje kościół jako ceglany, na planie wydłużonego ośmioboku, z wieżą krytą gontowym barokowym hełmem z latarnią i iglicą; wyposażenie wnętrza było wtedy nowe. Z dawnych sprzętów wymienia szesnastoramienny żyrandol z brąz…