Rogajny — dawny kościół ewangelicki (Rogehnen)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Rogajnach (po niemiecku Rogehnen) to gotycka budowla ceglana; ewidencja Narodowego Instytutu Dziedzictwa datuje ją na pierwszą połowę XV wieku. Wieś lokowano w 1387 roku, a pod koniec XVI wieku świątynia miała postać niewielkiej kaplicy. Rozbudowano ją w epoce protestanckiej, w typie kościołów oberlandzkich, pod patronatem prywatnym, i jako kościół ewangelicki otrzymała ostateczny kształt. Adolf Boetticher w inwentarzu zabytków z 1898 roku pisze, że wieś otrzymała przywilej lokacyjny od komtura elbląskiego w 1377 roku, a kościół, pod patronatem króla, pochodzi częściowo z czasów zakonnych. Drewnianą wieżę obitą deskami wieńczyła chorągiewka z 1752 roku, a jej główny słup stał na odwróconej kamiennej kropielnicy. Korpus z cegły w wątku wendyjskim miał u dołu zygzak z czarno glazurowanej cegły i dalszą część w wątku blokowym, od wschodu nowy schodkowy szczyt, zakrystię od północy i kruchtę od południa. We wnętrzu z płaskim drewnianym stropem stała barokowa nastawa ołtarzowa z połowy XVII wieku, z obrazem Ukrzyżowania z 1841 roku, i ambona z tego samego czasu, z portretami pastorów Andreasa i Michaela Fuchsów pod baldachimem. Boetticher wymienia płytę nagrobną pastora Georga Beyera i jego żony, zmarłych w 1716 i 1693 roku, oraz płytę z 1674 roku z wierszowanym napisem dla niespełna rocznego Christiana, syna Johanna Ebela, zmarłego na ospę. Do 1945 roku była siedzibą parafii ewangelickiej. Obok wsi parafialnej należały do niej majątek ziemski Surowe i majątek Sałkowic…