Świetlino — dawny kościół ewangelicki (Schweslin)

Z Wikipedii (PL)

Kościół ewangelicki w Świetlinie, po niemiecku Schweslin, wzniesiono w 1911 roku w środku wsi: murowany z cegły, na kamiennej podmurówce, o tynkowanych elewacjach, zbudowany na planie ośmioboku i mieszczący 200 osób. Projekt sporządził okręgowy inspektor budowlany Fromm z Lęborka, poświęcenia dokonał superintendent Büschel, pierwsze nabożeństwo odprawił miejscowy pastor Rohde, a Biblia ołtarzowa była darem cesarzowej. W 1784 roku Świetlino leżało półtorej mili na wschód-północny wschód od Lęborka, nad Łebą, przy wielkim lesie królewskim o obwodzie ponad mili, i graniczyło z zachodniopruską wsią Strebbelin. Mieszkali tu nadleśniczy, który miał też gospodarstwo chłopskie, sołtys wolny, 10 gospodarzy, wolny gospodarz i chałupnik-budnik, „welcher Schulmeister ist” — który był zarazem nauczycielem. W tym opisie wieś liczyła 17 dymów; stała w niej też chata sołecka. Nie była to świątynia parafialna, lecz pomocnicza, należąca do parafii w Brzeźnie Lęborskim, która pozostawała pod patronatem królewskim; przedtem nabożeństwa odprawiano we wsi w szkole. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w gminie wiejskiej Schweslin 489 ewangelików i 3 katolików. Kościół w Świetlinie był ostatnim z czterech kościołów pomocniczych wzniesionych w powiecie lęborskim — po Wierzchucinie w 1904 roku, Lubowidzu w 1909 i Leśnicach w 1910. Spis parafii pomorskich z 1932 roku wymienia wieś z kaplicą przy parafii w Brzeźnie Lęborskim, 7 kilometrów od Brzeźna, a dla całej parafii podaje 3160 dusz. Pas…