Opalino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Opalino (po niemiecku Oppalin) było przed 1945 rokiem majątkiem ziemskim (Rittergut) w powiecie wejherowskim — po niemiecku Kreis Neustadt in Westpreußen — w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. Kościelnie ciążyło w dwie strony: ewangelicy należeli do parafii w Gniewinie, leżącej już w prowincji Pomorze, katolicy zaś do parafii w Żarnowcu. Potwierdzają to dwa niezależne wykazy: Ernst Müller wymienia Opalino wprost wśród wsi parafii gniewińskiej, a spis parafii ewangelickich z 1 grudnia 1910 roku prowadzi Oppalin pod pozycją 82 z parafią „Gnewin w prowincji Pomorze”. Granica prowincji dzieliła tę parafię na tyle wyraźnie, że duplikaty jej ksiąg metrykalnych dla miejscowości zachodniopruskich składano osobno, w sądzie obwodowym w Wejherowie. Meyers Gazetteer naliczył tu około 153 mieszkańców (dane z około 1905 roku), Franz Schultz w wykazie miejscowości powiatu — 138 w obwodzie dworskim należącym do okręgu urzędowego Kolkowo, z czego 67 mówiło po niemiecku, a 34 po polsku; spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku, w którym miejscowość figuruje jako Oppalin, zapisał 58 osób podających niemiecki jako język ojczysty. Właścicieli zmieniało Opalino często. Na prawie chełmińskim nadano je w 1425 roku, w 1590 współwłaścicielem był członek rodziny Kolkow, w 1642 prawa dziedziczne mieli Kolkowowie i Chinowscy, a w 1691 dziedzicem był Paul Chinowski, który sprzedał swoje drewno gdańskiemu kupcowi Westfalowi. W 1716 roku jeden z posiadaczy pisał się już po prostu Oppalinski — na…