Opalino — cmentarz ewangelicki
Oppalin
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- wejherowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Opalinie leży w lesie, półtora kilometra na zachód od zabudowań wsi, na stoku wzgórza. Jest bardzo mały: ewidencja zabytków podaje 0,024 hektara, czyli niespełna dwa i pół ara, nie podaje natomiast daty jego założenia. Po wysiedleniu ludności niemieckiej w 1945 roku cmentarz utracił opiekę. Właścicieli Opalino zmieniało często. Za czasów zakonu krzyżackiego należało do dóbr pańskich ziemi puckiej na prawie polskim; w 1425 roku nadano je na prawie chełmińskim. W drugiej połowie XVI wieku Atlas historyczny Prus Królewskich notuje Opalino jako wieś szlachecką w powiecie puckim, w parafii żarnowieckiej. Rejestr poboru królewskiego z 1570 roku, pod nazwą Oppalin, liczy tu sześć zrzebi; podatek płacili z nich ci sami Kolkowowie co w sąsiednim Kolkowie: Joachim, sędzia ziemski pucki, Maciej, Krzysztof i Wawrzyniec. W 1590 roku współwłaścicielem był członek rodziny Kolkow, w 1642 prawa dziedziczne mieli Kolkowowie i Chinowscy, a w 1691 dziedzicem był Paul Chinowski, który sprzedał swoje drewno gdańskiemu kupcowi Westfalowi. W 1716 roku jeden z posiadaczy pisał się Oppalinski — nazwiskiem wziętym od wsi. Księga dekanatu puckiego notuje w 1776 roku sześć części szlacheckich, w 1789 tylko cztery; potem majątek scalili von Rybinski i von Zanthirowie (do 1876 roku majorowa von Zanthir). Na koniec należał do Strehlków, od 1886 roku do Ernsta Strehlkego. Zapis wizytacyjny parafii Żarnowiec wymienia tutejsze wsie po kolei i przy każdej odnotowuje, kto płaci dziesięci…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- na podstawie: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” — gmina Gniewino — opracowanie regionalne
- F. Schultz, „Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig”, Danzig 1907 — źródło drukowane
- Visitationes archidiaconatus Pomeraniae (wizytacja parafii Żarnowiec, 9–11 VII 1596), s. 89–90 — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 185, pozycja 263 — źródło drukowane
- „Atlas historyczny Polski. Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku. Suplement”, red. T. Panecki, M. Słoń, cz. II: Komentarz. Indeksy, Warszawa 2021 — źródło drukowane
- S. Ramułt, „Statystyka ludności kaszubskiej”, Kraków 1899 — źródło drukowane
- „Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym”, t. XI: Prusy Królewskie, cz. I, wyd. I. T. Baranowski, Źródła Dziejowe t. XXIII, Warszawa 1911 — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, Teil II, Stettin 1912, hasło Gnewin, s. 252 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.