Izbica — kościół (ewangelicki, ob. rzymskokatolicki)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Izbicy, po niemiecku Giesebitz, stoi nad jeziorem Łebsko, na ziemi słowińskiej. Wzniesiono go w latach 1929–1930 kosztem 62 759 marek, według projektu architekta Buchholza, dla ewangelickiej wspólnoty filialnej należącej do parafii w Główczycach; wcześniej nabożeństwa odprawiano w sali szkolnej, a dzwonnica stała tu od 1904 roku. Budowla jest ceglana, modernistyczna, z wieżą zwieńczoną szachulcową nadbudową i neobarokowym hełmem, a we wnętrzu zachowały się malowidła biblijne ze scenami znad Łebska, pędzla malarza Gschwinda. 📌 Świątynia stanęła w miejscu wyjątkowym. Kiedy Franz Tetzner objeżdżał w 1896 roku pomorskie Kaszuby, ustalił, że mowa kaszubska utrzymała się już tylko w trzech wsiach: w Czarnowie, w Klukach i właśnie w Izbicy. Izbica, po kaszubsku Izbice, była starą osadą rybacką nad jeziorem; z kilku chat rozrosła się tak, że na początku XIX wieku liczyła okresowo ponad 1 000 mieszkańców, a po fali wychodźstwa do Ameryki wciąż jeszcze 900. Sama nazwa wsi jest starsza od tych przemian: w źródłach zapisywano ją jako Gisbitze w 1523 roku, Gesebitze w 1529 i Jesebitz w 1561. 📌 Szkoła istniała tu już w XVIII wieku, w chałupie należącej do dworu; tymczasowy nauczyciel Simon Jalneck uzyskał stały etat w 1738 roku. Po pożarze szkoły w 1813 roku uczył tu krawiec Haack, za 22 srebrne grosze i 50 fenigów rocznie oraz 6 szefli jęczmienia i pół szefla żyta za niedzielne godziny modlitwy w miesiącach zimowych; urząd musiał złożyć w 1834 roku „z powodu niechwalebnego try…