Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1905
Powiat
kościerski
Typ
Kościół
Denominacja
ewangelickie

Z Wikipedii (PL)

Neogotycki kościół w Wielkim Podlesiu zbudowała w 1905 roku pruska Komisja Kolonizacyjna dla tutejszych luteranów. Z 1905 roku pochodzą również kaplica przedpogrzebowa i ogrodzenie kościelne. Według katalogu reklamowego elbląskiej firmy organmistrzowskiej »August Terletzki« z 1908 roku, który ogłosił Wiktor Z. Łyjak, prowadzony wówczas przez Eduarda Witteka zakład zbudował w 1905 roku do tutejszego kościoła ewangelickiego organy o dziesięciu głosach. W prezbiterium zachowały się witraże z Chrystusem Zmartwychwstałym i Dobrym Pasterzem. W tej samej wsi leży cmentarz ewangelicki z pierwszej połowy XIX wieku, ujęty osobno. Słownik geograficzny przytacza sprawozdanie pruskiej komisji katastralnej z 1772 roku, według którego w Wielkim Podlesiu mieszkali wówczas arendarz i dziesięciu zagrodników, wszyscy katolicy. W wykazie wasali z lat 1774–1775 Wielki Podleś figuruje wśród dóbr 37-letniego Józefa Pawłowskiego, mieszkającego w Blumfeld. Według pruskich ksiąg hipotecznych Wielki Podleś należał do Michała Łaszewskiego, od 1764 roku do jego córki Barbary Zofii, zamężnej za Józefem Pawłowskim, od 1786 roku do Jakuba Józefa Brochwitz-Grąbczewskiego, od 1789 roku do Heinricha Ludwiga von Schroettera, który kupił Wielki Podleś i część Sarnów, od 1791 roku do Józefa Pruskiego, od 1801 roku do Karla Wilhelma von Mitzlaffa, a od 1809 roku do jego syna Karla Wilhelma Friedricha Gustava. Hermann Schuch pisze, że Pawłowski dostał Wielki Podleś „z żoną z domu Olszewską”. Według Słownika geogr…

Źródła zewnętrzne

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: