Nowy Barkoczyn — cmentarz przykościelny przy dawnym kościele ewangelickim

Z Wikipedii (PL)

Nowy Barkoczyn, po niemiecku Neu Barkoschin, leżał w dawnym powiecie kościerskim (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej, około dziesięciu kilometrów na wschód od Kościerzyny, i miał własny kościół ewangelicki i własną parafię. Agathon Harnoch opowiada o początkach gminy: sprowadzeni przez dziedziców koloniści z Pomorza mieli swoich duchownych i najpierw zbudowali kościół w Rekownicy, ale katolicki dziedzic osadził tam wkrótce katolickiego księdza. Ewangelicy postawili wtedy, za pozwoleniem starosty kościerskiego, drugi kościół — tutaj. Drewnianą świątynię rozebrano w 1797 roku, a nowa, którą wtedy ukończono, była szachulcowa; napis na chorągiewce wieży podawał tę datę. W latach 1891–1897 wzniesiono kolejną, neogotycką i ceglaną, oddaloną od poprzedniej o mniej więcej sto metrów; około 1890 roku stary kościół był podparty. Tę ceglaną świątynię wpisano do rejestru zabytków pod numerem A-1660 z 21 kwietnia 1998 roku. Artykuł w „Berenter Kreisbote” z 2001 roku dodaje, że grunt pod nowy kościół i cmentarz obok niego podarował Gustav Adolf Doering (1849–1920), dzierżawca ziemi kościelnej, którego upamiętnia szyba w kościele. Kościół poświęcił 19 sierpnia 1897 roku generalny superintendent Döblin. Stary cmentarz leżał po drugiej stronie drogi, obok plebanii, i nadal z niego korzystano. Artykuł mówi więc o dwóch cmentarzach, a ewidencja wymienia trzy. W 1772 roku Nowy Barkoczyn był wsią królewską starostwa kościerskiego, a wszyscy jego mieszkańcy byli Niemcami i luteranami. Było tu dw…