Szumleś Królewski — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Szumleś Królewski — po niemiecku Königlich Schönfliess, po kaszubsku Królewsczi Szumlés — do 1920 roku leżał w powiecie kościerskim (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej. W Trzepowie (Strippau) wieś miała obwód urzędowy i urząd stanu cywilnego, a w Kościerzynie sąd obwodowy. Według Hermanna Schucha sama nazwa Schönfliess wiąże się z klasztorem kartuzów. Po nabyciu dóbr grabowskich zakonnicy założyli na dwudziestu pustych włókach dawnej wsi Krzyżewo folwark nazwany Schönfliess. 26 kwietnia 1624 roku wydzierżawili go Michaelowi Hoppowi za 200 florenów. W 1670 roku mieszkał tu dzierżawca i siedmiu chłopów. W 1772 roku wieś była podzielona: jedna część należała do kartuzów, druga do Antoniego Ostoi-Lniskiego, właściciela Lubieszyna. Na polach Szumlesia stał młyn zwany „Angst und Bang”, od którego zaczynały się dobra kartuskie. Klasztorna część wsi musiała mleć w nim zboże. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał *Königl. Schönfließ* jako wieś chłopską z dziewięcioma gospodarstwami chłopskimi i trzema zagrodami chałupniczymi. W podręczniku zapisano też 23 budynki mieszkalne. Mieszkańców było wtedy 170, w tym 125 ewangelików i 45 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Nowym Barkoczynie (Neu Barkoschin); katolicy — do parafii w Wysinie (*Wischin*); miejscowość miała własny okręg szkolny. Wśród zabudowań podręcznik wymieniał szkołę ewangelicką. Spis z 1 grudnia 1885 roku zastał tu 154 mieszkańców — 79 mężczyzn i 75 kobiet — w tym 125 ewangelików i 29 kato…