Słupsk — dawny kościół klasztorny norbertanek św. Mikołaja (w 1737 roku przeznaczony na kościół garnizonowy, ob. biblioteka)

Z Wikipedii (PL)

Przy ulicy Grodzkiej 3 w Słupsku, po niemiecku Stolp, stoi dawny kościół klasztorny norbertanek pod wezwaniem świętego Mikołaja. Rejestr zabytków województwa pomorskiego wymienia go jako kościół klasztorny norbertanek, obecnie bibliotekę, z datowaniem od XIV do XVII wieku oraz lat 1963–1965, pod numerem A-31 z 29 czerwca 1953 roku. Ludwig Böttger, opisując w 1894 roku zabytki powiatu słupskiego, podaje, że kościół świętego Mikołaja wzmiankowano już w 1276 roku, a około 1280 roku założono klasztor premonstratensów jako filię klasztoru w Białobokach (Belbuk). W 1281 roku książę Mściwój II przekazał Białobokom kościół świętego Mikołaja „na miejscu klasztoru”, a dokument z 1294 roku nazywa słupski klasztor klasztorem mniszek. W 1311 roku klasztor mniszek otrzymał plac w mieście pod nowy budynek; gdy wznoszono mury miejskie, znalazł się w ich obrębie. Według Böttgera w 1522 roku, przy wprowadzaniu Reformacji, ustanowiono dla klasztoru zarządcę, a w 1534 roku postanowiono klasztor zachować i nadal go utrzymywać. Ordynacja klasztorna z 1569 roku przewidywała w nim dwadzieścia cel, ale od Reformacji było ich nie więcej niż dziewięć. W 1569 roku klasztor włączono do domen książęcych, a kościół przestał służyć nabożeństwom i popadał w ruinę. W wielkim pożarze w 1655 roku zostały z niego tylko mury, a zniszczeniu uległ także klasztor; od 1673 roku odbudowywano zabudowania klasztorne, kościół zaś stał opuszczony i dostał jedynie nowy dach. W 1737 roku pułkownik von Steding, przy wspar…