Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2022-10-30 · Nabożeństwa specjalne · 📖 PAMIATKA REFORMACJI

Warownym grodem jest nasz Bóg — Pamiątka Reformacji

Perykopa: Psalm 46

Bóg jest naszym Wartburgiem, naszą skałą, naszą opoką. A Kościół, by pozostać Kościołem, musi nieustannie się reformować — Ecclesia Semper Reformanda.

Tekst kazalny

Psalm 46

Biblia Warszawska

**1** Przewodnikowi chóru. Pieśń synów Koracha na nutę: "Dziewice..." **2** Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą. **3** Przeto się nie boimy, choćby ziemia zadrżała I góry zachwiały się w głębi mórz. **4** Choćby szumiały, choćby pieniły się wody, Choćby drżały góry z powodu gniewu jego. Sela. **5** Jest rzeka, której nurty rozweselają miasto Boże, Przybytek święty Najwyższego. **6** Bóg jest w nim, nie zachwieje się: Bóg wspomoże go przed świtem. **7** Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, Odezwał się głosem swoim, i rozpłynęła się ziemia. **8** Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela. **9** Pójdźcie i zobaczcie dzieła Pana, Który czyni dziwne rzeczy na ziemi! **10** Kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, Łamie łuki i kruszy włócznie, Wozy ogniem pali. **11** Przestańcie i poznajcie, żem Ja Bóg, Wywyższony między narodami, Wywyższony na ziemi! **12** Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela.

Główne myśli
  • Hymn reformacji „Warownym grodem jest nasz Bóg" napisał ks. dr Marcin Luter, inspirując się Psalmem 46 — pieśnią o Bogu Jakuba, Bogu historii, a nie wyimaginowanego bóstwa.
  • Pieśń powstała w okolicach pobytu Lutra na zamku Wartburg, gdzie jako rycerz Jörg w ukryciu, wyjęty spod prawa, w 16 tygodni przetłumaczył sam Nowy Testament z greki na język niemiecki — Biblia Wrześniowa 1522 (500. rocznica).
  • Luter tłumacząc Pismo zalecał „patrzeć ludowi na gębę" — oddawać Boże Słowo w żywym języku, którym mówi lud, a nie archaizmami typu „atoli, a juści, zaiste".
  • Reformacja nie była rewolucją ani burzeniem porządku, lecz powrotem do źródeł — do pierwotnej wiary starożytnego apostolskiego Kościoła, zawartej w Składzie Apostolskim.
  • Ecclesia Semper Reformanda — Kościół musi być ciągle reformujący się, pozostający w dialogu ze światem i społeczeństwem, odpowiadający na wyzwania czasu.
  • Paul Tillich, wielki teolog XX wieku: Kościół reformacyjny powinien być w stałej korelacji — filozofia wyprzedza pytania ludzi, a Kościół ma dawać odpowiedzi w kontekście Bożego Słowa.
  • Struktura Kościoła (episkopalna w Szwecji, mieszana u nas, zborowa u reformowanych) nie należy do istoty Kościoła — do istoty należy zwiastowanie Słowa, sprawowanie sakramentów i ciągłe odradzanie się.
  • Zasady reformacyjne sola: Solus Christus, Sola Scriptura, Sola Gratia et Fide — Chrystus, Pismo, łaska i wiara, syntetycznie opisane w Konfesji Augsburskiej (artykuły 4 i 7).
  • Współczesny człowiek żyje w lęku trzech wielkich znaków zapytania: pandemii, wojny w Ukrainie i kryzysu gospodarczego z inflacją — kontekst inny niż za Lutra, ale doświadczenie niepewności wspólne.
  • Bóg-warowny gród nie wzywa do walki z mieczem w ręku — On łamie łuki, kruszy włócznie, pali rydwany (a dynamicznie: niszczy karabiny, wyrzutnie rakiet i czołgi); to obietnica pokoju wewnętrznego i pokoju na świecie.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Kazanie wygłoszone w Pamiątkę Reformacji 2022 roku łączy refleksję nad Psalmem 46 z osobą i dziełem ks. dra Marcina Lutra. Nabożeństwo otwiera odśpiewanie hymnu reformacji „Warownym grodem jest nasz Bóg" — pieśni, która brzmi bojowo, niemal rycersko, jako wezwanie do określonej postawy wiary. Kaznodzieja zwraca uwagę, że ta pieśń, podobnie jak hymn państwowy, nie od razu stała się hymnem reformacji. Pojawiła się w pierwszym zbiorze pieśni z 1529 roku, w zbiorze modlitw i pieśni nabożnych. Przypuszcza się jednak, że wielką inspiracją do jej napisania był pobyt Lutra na zamku Wartburg.

W tym miejscu kaznodzieja przywołuje wielki jubileusz — pięćsetlecie Biblii Wrześniowej. Na Wartburgu Luter, ukrywający się jako rycerz Jörg po wyjęciu spod prawa, w nieprawdopodobnie krótkim czasie szesnastu tygodni sam przetłumaczył Nowy Testament z greki na język niemiecki. Tłumaczył tak, by oddać Boże Słowo w najlepszy możliwy sposób — a dla Niego oznaczało to oddanie go w żywym języku ludu. Stąd jego słynne wezwanie: „trzeba ludowi patrzeć na gębę" — wsłuchiwać się, jakim językiem mówią ludzie, jakich sformułowań używają. Dlatego tłumaczenia biblijne pojawiają się wciąż nowe, w tym Biblia Ekumeniczna, z której korzysta zbór w tym święcie reformacji, oddająca treść psalmu sprzed prawie trzech tysięcy lat językiem XXI wieku — bez archaicznych „atoli, a juści, zaiste".

Luter spędził na Wartburgu czas błogosławiony. Tam czuł się bezpieczny — wyjęty spod prawa, porwany przez patrona i ukryty w warowni położonej na górze, w mocy swoich przeżyć dokonał kongenialnego aktu translacji. W tej pieśni odnajdujemy echo psalmu i wiele myśli o tym, na czym powinno polegać życie człowieka wiary — człowieka, który w Bogu znajduje oparcie i bezpieczeństwo. To Bóg powinien być naszym Wartburgiem, miejscem, w którym czujemy się bezpiecznie, naszą skałą i opoką. A Kościół powinien być tym miejscem, gdzie Boże Słowo jest zwiastowane i gdzie prawidłowo sprawowane są sakramenty — jak słyszeliśmy z artykułu siódmego Konfesji Augsburskiej.

To właśnie chciała przywrócić reformacja. Nie burzyła porządku, nie była rewolucją — była powrotem do źródeł, do korzeni, do tego, co stanowiło pierwotną wiarę starożytnego apostolskiego Kościoła, zawartą w wyznaniu wiary recytowanym wspólnie podczas chrztu świętego, który tego dnia odbył się w zborze. I tak jak język ulega przemianom, tak Kościół musi podlegać ciągłej reformacji. W tradycji ewangelicko-reformowanej szczególnie pielęgnowane jest hasło Ecclesia Semper Reformanda — Kościół musi być ciągle reformujący się, pozostający w dialogu ze światem, ze społeczeństwem, odpowiadający na wyzwania czasu.

Kaznodzieja sięga po myśl Paula Tillicha, wielkiego teologa XX wieku, który ujmował to jako Kościół w stałej korelacji. Korelacja na płaszczyźnie teologicznej, bo to filozofia wyprzedza pytania stawiane przez ludzi — filozofowie często wiele lat wcześniej niż ogół społeczeństwa rozpoznają pewne przemiany i tendencje, formułują pytania. Zadaniem Kościoła w tej korelacji jest dawanie ludziom odpowiedzi na te pytania w kontekście Bożego Słowa. Korelacja Kościoła ze światem to także budowanie jego struktur. W starożytności i przez całe średniowiecze były to struktury hierarchiczne, które wręcz „betonowano" i w nich odnajdywano sens istnienia. Reformacja pokazała inną wizję — Kościół, w którym ma być zwiastowane Boże Słowo i udzielane sakramenty, a forma — strój liturgiczny, język śpiewu, przebieg liturgii — powinna wynikać z Bożego Słowa, ale nie stanowi istoty Kościoła.

Może być struktura episkopalna, jak w Szwecji, gdzie na czele Kościoła stoi prymas. Może być struktura mieszana, jak w naszym Kościele, albo zborowa, jak w Kościele reformowanym. To nie należy do istoty Kościoła. Do istoty należy ciągłe odradzanie się do duchowego i wewnętrznego życia. Kościół ma zwiastować Słowo w danym czasie w sposób aktualny i zrozumiały, mówić o Bogu, a nie koncentrować się na sobie. To jest reformacyjne rozpoznanie — Kościół jest strukturą służebną względem Słowa, a Słowo, Jezus Chrystus, powinno mieć w nim centralne miejsce. Oddają to znane zasady sola: Solus Christus, Sola Scriptura, Sola Gratia et Fide — tylko Chrystus, tylko Pismo Święte, tylko łaska i wiara. Bardzo krótko, ale syntetycznie opisane w artykułach Konfesji Augsburskiej.

Współczesny człowiek często czuje się bardzo niebezpiecznie. Kaznodzieja wspomina właśnie zakończoną międzynarodową konferencję prowadzoną przez Uniwersytety w Heidelbergu i Berlinie, której przedmiotem była reakcja Kościołów chrześcijańskich na to, co dzieje się w świecie. Próba opisania stanu lęków i wyobrażeń powiązanych z trzema wielkimi znakami zapytania: pandemią, wojną w Ukrainie i kryzysem gospodarczym, którego znakiem jest inflacja. To nasz kontekst, jakże inny od kontekstu, w którym pisano psalm dla zbudowania ludu Bożego, jakże inny od czasu, gdy Luter pisał swój reformacyjny hymn. Ale wspólne jest doświadczenie lęku i niepewności czasu. Doświadczenie Lutra było realnie niebezpieczne i nie do pozazdroszczenia — według prawa każdy miał prawo go pojmać i zabić, bo był w Rzeszy wyjęty spod niego. Z tego względu długo wzbraniał się przed małżeństwem, świadom odpowiedzialności za przyszłą żonę i potencjalne dzieci. A mimo to ten akt uczynił — stanął przed ołtarzem z Katarzyną von Borą, której Bóg obdarzył ich szóstką dzieci. Co było też znakiem zaufania względem Boga, że to On jest warownym grodem.

Pastor zwraca się do każdego ze zgromadzonych: gdy czujesz się poniżony, odrzucony, niezrozumiany, gdy nie ogarniasz tego, co dzieje się na świecie, gdy czujesz się zagrożony — wtedy każdy z nas ma szansę otworzyć Pismo we własnym, zrozumiałym języku i tam odnajdywać pokój i bezpieczeństwo. Może właśnie dzisiaj, zgromadzeni w tym kościele w tym psalmie i w tej pieśni o warownym grodzie, odnajdujemy bezpieczeństwo, impuls do działania, siłę, a może rycerską odwagę, by iść przez świat z nadzieją — z nadzieją, że ochrzczona dzisiaj Zuzia przejdzie bezpiecznie przez życie, że my dalej będziemy mogli każdej niedzieli i w każde święto gromadzić się wokół Bożego Słowa.

Kazanie kończy się mocnym uwypukleniem charakteru tego warownego grodu. To nie jest Bóg, który chce, byśmy podejmowali walkę z mieczem w ręku. On „kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, łamie łuki, kruszy włócznie, w ogniu pali rydwany". A gdyby tłumaczyć dynamicznie — niszczy karabiny, wyrzutnie rakietowe i pali czołgi. To była broń tamtych czasów, tak samo zabójcza. W psalmie mamy obietnicę życia w pokoju — wewnętrznym i światowym. Gdyby wszyscy szli drogą wiary, nadziei i miłości, nie byłoby wojen, czołgów, karabinów, rakiet, włóczni, rydwanów ani mieczy. A jednak ich brakuje, bo jesteśmy grzesznikami — i ten stan grzeszności człowieka bardzo wyraźnie został przez reformację opisany. Dlatego, jako grzesznicy, za chwilę staniemy przed Bogiem w spowiedzi, jako przed sędzią naszych sumień. Bo to jest teologia realistyczna, a nie bajkowa — teologia, która mówi o świecie, jakim on jest, i daje odpowiedzi przez perspektywę Bożego Słowa. „Przestańcie i poznajcie, żem Ja Bóg. Pan Zastępów jest z nami, warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Amen."

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 📖 PAMIĄTKA REFORMACJI # Zrodlo: https://youtu.be/JsmeSrmePdk # Data nabozenstwa: 2022-10-30

Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. Tym słowem apostoła Pawła, zapisanym w pierwszym liście do Koryntian. Witam Was do wszystkich bardzo serdecznie w niedzielę reformacyjną, pamiątkę reformacji. Dziękuję. Pozwólcie w sposób szczególny przywitam rodziców i rodziców chrzestnych Zuzanny, którą dzisiaj w ten szczególny dla Kościoła dzień poprzez szes święty przyjmiemy do Kościoła. Witam również bardzo serdecznie w naszym gronie pana profesora Jasława Kłaczkowa, radcę Rady Diecezjalnej członka synodu naszego Kościoła wraz z rodziną.

Witam was drodzy wszystkich zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami w ten szczególny dzień poprzez internetową transmisję. Wszystkim życzę wiele Bożego Głogosławieństwa na ten czas, głębokich przeżyć, retrospekcji w kierunku roku 1517, ale przede wszystkim patrzenia w przyszłość, W nadziei, że Pan dalej Kościołowi swemu będzie błogosławił. Podczas dzisiejszego uroczystego nabożeństwa towarzyszył nam będzie chór parafialny Gloria Dei pod dyrekcją Stanisława Ładziaka. Na początek kur wykona pieśń, nieście chwałę mocarzem, melodia Mikołaj Gomułka, a słowa Jan Kochanowski, błogosławionego wszystkim nabożeństwa.

Nieście chwały mocarze, Panu mocniejszemu, Nieście chwały królowie, królowi większemu, Jego ze wszech najświętsze i nie wyznawajcie, Jemu w Kościele świętym Jego się kłaniajcie. Głos Pański deszcz eleje, Głos Pański grom wzrogi, i okrutny pobudza na powietrzu twogi. Pan na morzu podnosi straszne nadalności głos pański wielkiej władzy i wielkiej możności. Pan na swym tronie siedział, gdy pokok świadcował, Pan na swym tronie będzie na wieki królował, Ten żle sercem i siłę ludu swego daje i ziemi błogosławi na Jemu rodzaję.

Muzyka Mhm. Oto jest Kościoła, we w świecie Chrystus znał. Bo życiano bochowa, pracują swoich rach, że przez swój ciepły, oczuwić Kościoł Ciał. Gdyż się i zbawiennie poświęci Jejną wiarę Po twarze wszystkich grudów, oblubień i cenu Gdy dobra Jego grudu, przez Sąpanie wieruch Jeszcze razy. Wielkie prawa. Bo Boga nośna i kiedyś do wieśności usytnienia zna, bo Boga na rodze wznosi u koloru jest znać. I łączy się na dzień święty i wiedzy ruch, A wąsłuch wójstwo ryli, Potrzebni, wielki dług. Jak na tym Panie Cieści, Czyś wierzyli nas, Niechleś i obręcznicy, zna mnie na bieżu.

Nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej. Alleluja! Wielu zbawieniu Waszego powierzę. Aleluja! Bóg jest ucieczką naszą i siłą naszą. Aleluja! Połowok utrębnia najpewniejszą, Alleluja. Prze to się nie boimy, choćby ziemia zadrżała, Alleluja. Niektórych zachwiały się głębi mąż, Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakby to od początku, jak jest i jak będzie, na bieg i bieg. Amen. Kibie lej sąd, aje zjubuj się, Chryste, elej są, Chryste, sviujcie, Kirie, elej są, Aje, sviujcie, Chwała Bogu na wysokościach, na wysokościach wolnych.

I dzięki łasie wiernego Jóż nam nie może Zdrowyjeś od hipotyka Synego, Opodowanie Bóg w nas ma, I pokój już bez przerwy trwa, Paść przelka się skończyła. Pan niech będzie z wami. Połączmy się we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Boże nasz i Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, wielbimy imię Twoje, ponieważ okazujesz zmiłowanie swojemu lodowi, odkupionemu krwią Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Zachowaj nas w posłuszeństwie prawdzie Twojej, abyśmy uwolnieni zostali od mocy złego i dostąpili Twojego błogosławieństwa.

Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym Pocieszycielu naszym. Amen. Wsłuchajmy się we fragmenty biblijne wyznaczone na dzisiejsze świętowanie. Najpierw czytamy fragment z listu apostoła Pawła do Rzymian z trzeciego rozdziału od 21 do 28 wiersza. Teraz zaś niezależnie od prawa została objawiona sprawiedliwość Boga poświadczona przez prawo i proroków. Sprawiedliwość Boga przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich wierzącym. Nie ma bowiem różnicy, ponieważ wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga, a zostali usprawiedliwieni darmo Jego łaską przez odkupienie w Jezusie Chrystusie.

Jego to Bóg ustanowił naborzędziem przebłagania przez wiarę, dzięki Jego krwi, żeby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie grzechów, które zaistniały wcześniej. W czasie pobłażliwości Boga i żeby okazać swoją sprawiedliwość teraz, w tym czasie, aby okazało się, że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia tego, kto wierzy w Jezusa. Gdzie więc jest powód do chluby? Już nie istnieje. Przez jakie prawo? Uczynków? Nie, przez prawo wiary. Uważamy bowiem, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków wynikających z prawa.

Błogosławieni wszyscy ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Natomiast słowa Ewangelii słuchamy, czytamy dzisiaj u Ewangelisty Mateusza w rozdziale 5, wiersze od 1 do 10. Wielkie słowa Ewangelii. Jezus widząc tłumy wszedł na górę, a gdy usiadł, Jego uczniowie podeszli do Niego. Wtedy zaczął nauczać. Błogosławieni ubodzy w duchu, bo do nich należy Królestwo Niebios. Błogosławieni zasmuceni, bo oni doznają pociechy. Błogosławieni łagodni, bo oni odziedziczą ziemię. Błogosławieni głodni i spragnieni sprawiedliwości, bo oni zostaną nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, bo oni doznają miłosierdzia. Błogosławieni czystego serca, bo oni zobaczą Boga. Błogosławieni, którzy krzewią pokój, bo oni będą nazwani synami Boga. Błogosławieni, którzy są prześladowani za sprawiedliwe postępowanie, bo do nich należy Królestwo Niebios. Błogosławieni jesteście, gdy z mojego powodu będą wam obliżać, prześladować was i mówić kłamliwie wszystko, co złe przeciwko wam. Radujcie się i weselcie, gdyż wielka jest wasza nagroda w niebie, tak bowiem prześladowali proroków przed wami.

Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A w Niedzielę Reformacyjną, oprócz Słowa Bożego, chcemy się słuchać we fragmenty naszych ksiąg wyznaniowych, zwanych księgami symbolicznymi. W najważniejszej naszej Księdze Wyznaniowej Konfesji Augsburskiej, czyli Wyznaniu Augsburskim z roku 1530, czytamy tak w dwóch wybranych artykułach. Artykuł czwarty o usprawiedliwieniu. Kościoły nasze nauczają także, iż ludzie nie mogą być usprawiedliwieni przed Bogiem własnymi siłami, zasługami lub uczynkami. Lecz bywają usprawiedliwieni darmo dla Chrystusa przez wiarę, gdy wierzą, że są przyjęci do łaski i że grzechy są im odpuszczone dla Chrystusa, który swą śmiercią dał zadośćuczynienie za nasze grzechy.

Tę wiarę Bóg poczytuje za sprawiedliwość przed swoim obliczem. Artykuł 7. O Kościele. Dla prawdziwej wtedy jedności Kościoła wystarczy zgodność w nauce Ewangelii i udzielaniu sakramentów. Nie jest to konieczne, aby wszędzie były jednakowe tradycje ludzkie albo obrzędy czy ceremonie ustanowione przez ludzi. Wedle słów Pawła Wyszałek. Jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich. Usiądźcie teraz, drodzy. Zapraszam do wysłuchania drugiej pieśni w wykonaniu chóru Gloria Dei. Będzie to utwór, ofertorium, muzyka i słowa Stanisław Kwiatkowski.

Chór Gloria Dei. Laudate Domino, adate Domino, quia benignus est, quia benignus est, Sali de homini herius, Oni lancu abis pes. Oniak, pecunciem volui, Festi in celu, Festi in celu, Et interna, et interna. W święto reformacji chcemy teraz zaprosić dzieci na szkółkę niedzielną. Zapraszam Was wszystkich do Wołtada. Zapraszam wszystkich dzieci obecne w Kościele do wzięcia udziału w szkółce niedzielnej. Zapraszam do dołtarza, wyjdźcie proszę. Słuchaj, gdzie jest? Dzisiaj nie wychodzicie podczas pieśni, ponieważ Kościele Medy miała miejsce szczególnie uroczyste.

Zobaczcie w tamtym kierunku. To jest Chrzcielnica. Wy wszystkie kiedyś też zostałyście ochrzczone w Mnie Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ja Wam teraz błogosławię nasz kółkę niedzielną. Proszę, żebyś poprowadził wszystkie dzieci. Życzę, że wychodzimy świateczkiem spotkania z Panem Jezusem. Święta rechorowacja. Teraz drodzy dorośli powstajmy. Zapraszam do ołtarza rodziców oraz rodziców chrzestnych wraz z Suzano. Podejdźcie proszę do okraża. Pokój Pański niech zawsze będzie z Wami. Drodzy rodzice i rodzice chrzestni, przyszliście tutaj do Kościoła Ewangelickiego Zbawiciela w Sopocie, aby opiarować swoje dziecko w ścieśnicy.

Wysłuchajcie więc wraz z obecnymi waszymi najbliższymi i z całym sporem. To jest napisane w Ewangelii św. Marka w X rozdziale o Jezusie Chrystusie, dobrym przyjacielu dzieci. I przynosili do Niego dzieci, aby je dotknął, lecz uczniowie surowo im zabraniali. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich, Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie zabrajajcie im, bo do takich jak On należy Królestwo Boga. Zapewniam was, kto nie przyjmie Królestwa Boga jak dziecko, nie wejdzie do Niego. I objął je i błogosławił, kładąc na nie ręce.

Znaczymy nas, Panie Boże, prosimy, abyś to słowo teraz pobłogosławił w sposób szczególny. W sercach i myślach rodziców i rodziców. by tę wiarę przekazali dziecku. Amen. Ksiądźcie drodzy. Drodzy rodzice i rodzice chrzestni, czcigodna zgromadzona rodziną, drodzy Boże, siostry i bracia, w dzisiejszym świecie często słyszę, że nie ma sensu mieć dzieci. Że nie ma perspektywy przyszłości, że świat jest teraz tak zły, gotuje się w wodu zmian klimatycznych, że to nie ma nadziei, nie ma sensu. Wy przeczycie tej tezie, bo budujecie swoje spojrzenie na świat w zaufaniu i w nadziei.

Wiemy, że życie bez nadziei, wiary i miłości nie ma. Przestaje być nakierowane na przyszłość. A biorąc odpowiedzialność za to, że chcecie wychować tego młodego człowieka na dobrego człowieka, wskazujecie, że te myśli wasze są zupełnie inne. Są pełne odwagi i nadziei. Nadziei budowanej na wartościach, które głoszone są w tym Słowie Jezusa. Wtedy też mówili, po co dzieci, tu jest wielkie nauczanie, wielki mistrz, nauczyciel, a te dzieci tylko mu przeszkadzają. Dzieci nigdzie nie przeszkadzają, bo to jest przyszłość nie tylko społeczeństwa, ale przyszłość i Kościoła.

Możemy sobie wyobrazić Kościół, społeczność wierzących, która patrzy tylko w przeszłość, żyje mitami z jakiegoś XVI wieku albo sprzed dwóch tysięcy lat, które zupełnie nie odnosi do współczesności ludzkiej. I do przyszłości. Tak długo, jak będziemy zwiastować Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego dzieciom, tak długo jest nadzieja dla nas. I to wszystko, co słyszeliśmy przed chwilą w artykule 7 Konfesji Augsburskiej o Kościele, będzie dalej realizowane. Dlatego niezmiernie się cieszę, że właśnie dzisiaj, w reformacyjną niedzielę, mamy chrzest święty.

Chrzest Waszego dziecka, które przynieśliście do Kościoła, by prosić o błogosławieństwo i poprzez chrzest przyjęcie do Kościoła. Niech Bóg błogosławi Waszym decyzjom, Waszym planom. Niech ma Was swojej opiece i obdarza Was wiarą, nadzieją i miłością. Amen. Przyjmij znak Krzyża Świętego, bo w Krzyżu Chrystusa jest zbawienie Twoje. Amen. Powstańmy do molitwy. O Panie, prosimy Cię, wysłuchaj łaskawie naszej modlitwy i nieustannie ochraniaj to dziecko mocą krzyża Jezusa Chrystusa, którego znakiem zostało powłogosławione.

A ponieważ wybrałeś się sobie na własność, uwolnij od wszelkich więzów zła i spraw, aby doznało nowego narodzenia i zawsze szło drogą zbawienia, aż do Twojego Królestwa. Prosimy Cię o to w imieniu Józa Chrystusa, naszego Pana. Amen. Drodzy, chrzest jest darem Bożej łaski. Jest on wezwaniem do codziennego nawrócenia. Jest także znakiem, na którym opieramy nadzieję swojego zbawienia. Do tego dziecka, a także często i do nas odnosi się słowo Pana Jezusa. Tego, co ja czynię, Ty teraz nie rozumiesz. Zrozumiesz to później.

Dlatego zrozumienia konieczne jest wychowywanie w Słowie Bożym, bo ze słuchania Słowa Bożego rodzi się wiara potrzebna do zbawienia. Apostół Paweł napisał do zboru w Efezie, że potrzebujemy dojść do wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości wynikającej z pełni Chrystusa. Katechizm Kościoła mówi o codziennym chrzcie, który dokonuje się poprzez codzienny żal i pokutę W ten sposób zanurzamy się w śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa To należy do nowonarodzenia i jest istotą nawrócenia Wspominając swój własny chrzest, wspólnie wyznajmy naszą wiarę w trójjedynego Boga, która jest wiarą całego Kościoła, a wy, drodzy, wypowiedzcie je w imieniu swojego dziecka.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Taka jest nasza wiara. Wiara całego świętego Kościoła. W tej wieżochrzczeni są wszyscy chrześcijanie. Wyznawanie jej jest naszą chlubą w Jezusie Chrystusie. Wiara ta zobowiązuje wszystkich jej wyznawców do wyrzeczenia się szatana, wszystkich jego spraw i czynów oraz do życia i postępowania zgodnie z tym wyznaniem. Pytam się więc Was, rodzice i rodzice chrzestni. Czy chcecie, aby to dziecko w wierze świętego Kościoła ochrzczone zostało w imię Trójjednego Boga, Ojca i Syna i Ducha Świętego? Jeśli tak, to odpowiedzcie głośno, chcemy.

Czy przyrzekacie z pomocą Bożą wychować wasze dziecko w chrześcijańskiej wierze? Jeśli tak, to odpowiedzcie, przyrzekamy z pomocą Bożą. Czy przyrzekamy z pomocą Bożą? A teraz zwracam się do Was, rodziców chrzestnych dziecka. Czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tego dziecka w wypełnianiu ich chrześcijańskich i rodzicielskich obowiązków? Jeśli tak, to odpowiedzcie, jesteśmy gotowi. Przejdźmy teraz do chrzcielnicy, gdzie udzielimy chrztu świętego. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Danymi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.

Idźcie tedy i czyńcie uczniami i wszystkie narody, chcące w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. Oto ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Kto uwierzy i ochrztony zostanie, będzie zbawiony. Ale kto nie uwierzy, będzie potwierdzony. Wspólnie teraz prośmy Boga Ojca, aby dziecko to zostało obdarzone tą obiecaną, zbawienną łaską Bożą. Wołajmy tak, jak nauczył nas Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoi my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego, albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Powiedzcie głośno, jakie imiona daliście dzieckom. Zuzanno Izabelo. Chrzczę Cię w nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Wszechmogący Bóg i Ojciec naszego Pana, który uwolnił Cię przez chrzest święty od kary za grzech pierworodny, niech Cię w tym chrzcie utrzymuje i odrada na nowo z wody i z Ducha Świętego oraz swoją łaską wzmacnia do życia wiecznego.

Pokój niech będzie z Tobą. Amen. Módlmy się. Wszechmogący, miłosierny Boże i Ojcze, z całego serca dziękujemy Ci i uwielbiamy Cię za to, że okraniasz i rozwijasz swój Kościół, Dziękujemy Ci, że i to dziecko uczyniłeś dzisiaj przez Sześć Święty członkiem swojego Kościoła, ciała Twojego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa. Pokornie prosimy Cię, zachowaj to, Dziecie, w otrzymanej dzisiaj zbawiennej łasce. Zachowaj także i nas, i wszystkich ochrztonych w prawdziwej wierze, społeczności swojego Kościoła do życia wiecznego.

Prosimy Cię o to w Duchu Świętym, przez Syna Twego naszego Zbawcę i Pana, Jezusa Chrystusa. Amen. Podejdziemy teraz do ołtarza. Rodziców proszę o przyczynienie się z dzieckiem. Proszę położyć ręcznik. Uklękniecie, drodzy. Psalmista Pański napisał Pan strzec będzie wyjścia i wejścia Twego teraz i na wieki. Zwracam się do Ciebie teraz, droga Matko, bo Bóg cudownie zachował Cię w czasie trudnych chwil i podarował Ci zdrowe dziecko, które dzisiaj ofiarowałaś Panu w sakramencie Chrztu Świętego. Dlatego chcemy podziękować Bogu za ten wielki dar macierzyństwa i uwielbiać Go słowami tej, która przez wybranie stała się Matką naszego Pana i Zbawiciela.

I jak Ty trzymała w rękach swojego Syna. Maria wołała, wielbi dusza moja Pana i rozładował się Duch mój w Bogu Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej, wielkie rzeczy uczynił mi wszechmocny i święte jest imię Jego. Boże i Ojcze, dlatego i my dziękujemy Ci za wielkie rzeczy, których dokonałeś także dla tej Matki, dla Ojca, dla rodziny i dla tego dziecka. Miej w swojej łaskawej opiece i swoimi drogami prowadź do zbawienia. Amen. Błogosławimy Wam w imieniu Pana. Niech błogosławieństwo Pana spocznie na Was.

Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jedynego Boga. Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Niech będzie z Wami na wszystkich Waszych drogach. Amen. Amen. Powstańcie teraz, drodzy, i zwróćcie się do tego zboru, do tej parafii. Drogi zborze Chrystusowy, oto nowa członkini naszej parafii, Zuzanna. Bardzo was proszę, przyjmijcie ją z wszelką życzliwością, chrześcijańską miłością i z uśmiechem. Niech Bóg ma ją w swoje opiece i przez życie prowadzi. Pozostańcie teraz stojąc, bo śpiewamy hymn reformacji. Warownym grodem jest nasz Bóg numer 265.

Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Jesteś w Tobą wczoraj zbieramy i dole zbieramy. Za Chrystus przy nas ukazamy i zbieramy. Muzyka Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Amen. Siostry i bracia w Panu na tegoroczne święto reformacji do rozważenia przeznaczony jest Psalm 46. Przewodnikowi chóru synów Koracha na melodię Alamot pieśń. Bóg jest naszą ucieczką i mocą, niezawodną pomocą w utrapieniach. Dlatego się nie zlękniemy, choćby zatrzęsła się ziemia i góry zapadły w głąb morza.

Choćby huczały i pieniły się jego wody, choćby zadrżały góry pod jego naporem. Rzeka jej odnogi, radują miasto Boże i świątynię najwyższego. Bóg jest wewnątrz Niego, więc się nie zachwieje. Bóg Mu pomaga, gdy nadchodzi poranek. Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa. Zagrzmiał swoim głosem i zadrżała ziemia. Pan zastępów jest z nami. Bóg Jakuba jest naszym warownym grodem. Chodźcie, zobaczcie dzieła Pana, który dokonał zdumiewających rzeczy na ziemi. On kładzie kres wojną, aż po krańce ziemi, łamie łuki i kruszy włócznie w ogniu pali rydwany.

Zatrzymajcie się i dowiedzcie, że ja jestem Bogiem wywyższonym wśród narodów, wywyższonym na ziemi. Pan zastępów jest nami. Bóg Jakuba jest naszym warownym grodem. Prosimy Cię Panie, aby to słowo psalmisty, napisane tak dawno przed wiekami, było i naszym słowem, naszym wyzwaniem do życia i wyznaniem naszych serc. Warownym grodem jest nasz Bóg. Amen. Drogi świąteczny zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Śpiewaliśmy z tak wielkim zaangażowaniem nasz reformacyjny hymn. hymn, który brzmi bojowo, można powiedzieć rycersko, jako wezwanie swoiste do pewnej postawy.

Te słowa napisane przed laty przez księdza doktora Marcina Lutra, naszego reformatora, były inspirowane psalmem 46, który przed chwilą usłyszeliśmy. To słowa o warownym grodzie, który jest pod opieką Boga Jakuba, nie jakiegoś wyimaginowanego, ale Boga historii, tego, który objawił się Izraelitą. I jak wierzymy dalej, towarzyszył temu ludowi poprzez proroków, wysłanników, aż w końcu w Kajrosie, w objawieniu swego Syna Jezusa Chrystusa. Ta pieśń napisana przez Marcina Lutra nie od razu stała się hymnem reformacji.

Tak jak wiemy, i hymn naszego państwa też nie od razu był i nie z taką intencją pisany. Pieśń ta pojawiła się w pierwszym zbiorze pieśni w roku 1529, zbiorze modlitw i pieśni nabożnych, jak to pisano. Ale przypuszcza się, że wielką inspiracją do napisania tej pieśni był pobyt Marcina Lutra na zamku w Wartburgu. Tam jako rycerz Jörg, czy jak kto woli Jerzy, przebywał w ukryciu i dokonał nieprawdopodobnego dzieła, którego 500. rocznicę obchodzimy w tym roku. Na Wartburgu Luther w 16 tygodni sam przetłumaczył Nowy Testament z języka greckiego na język niemiecki.

Na ten język, który używali ludzie. Tłumaczył tak, by oddać Boże Słowo w najlepszy możliwy sposób, a dla Niego oznaczało to w języku, w którym mówi lud. Luther pytany jak należy zwiastować słowo i tłumaczyć mówił trzeba ludowi patrzeć na gębę. To jest dosłowny cytat nie oburzajcie się. Trzeba patrzeć ludowi na gębę, czyli wsłuchiwać się jak ludzie mówią, jakim językiem, jakich sformułowań używają. Dlatego tłumaczenia biblijne pojawiają się coraz to i nowe. My mamy najnowsze tłumaczenie, z którego korzystaliśmy, czyli tłumaczenie Biblii Ekumenicznej, która stara się w języku XXI wieku.

Oddać to, co jest zapisane w słowach psalmu 46, napisanego prawie 3000 lat temu. By oddać treść, by ludzie współcześni nie znajdowali tam słów atoli, a juści zaiste, lecz język, którego używamy, którym mówimy, który wychodzi z naszych ust, mówiąc językiem Lutra. W 1522 roku we wrześniu ukazała się tak zwana Biblia Wrześniowa, czyli właśnie to pierwsze tłumaczenie całego Nowego Testamentu na język niemiecki. Luter spędził błogosławiony czas w warowni, jaką był Wartburg. Tam czuł się bezpieczny, ponieważ został wyjęty spod prawa, musiał uciekać, został porwany przez swego patrona i umieszczony tam w tej warowni, usytuowanej na górze, Czuł się bezpieczny i w mocy swoich przeżyć w kongenialnym akcie przetłumaczył w nieprawdopodobnie krótkim czasie cały Nowy Testament.

Myślę, że dla wielu z nas było to, by wielkim wyzwaniem przeczytać Nowy Testament w takim czasie, a co dopiero przetłumaczyć. W tej pieśni odnajdujemy echo słów zapisanych w psalnie. Odnajdujemy wiele myśli dotyczących tego, na czym powinno polegać życie człowieka wiary. Człowieka wiary, który w Bogu, znajduje swoje oparcie i bezpieczeństwo. To Bóg jest, powinien być naszym Wartburgiem, tym miejscem, w którym czujemy się bezpiecznie, naszą skałą, naszą opoką. A Kościół powinien być tym miejscem, gdzie Boże Słowo jest zwiastowane, jak słyszeliśmy z artykułu 7 Konfesji Augsburskiej, gdzie są również prawidłowo sprawowane sakramenty.

To chciała przywrócić reformacja. To nie było burzenie porządku, rewolucja, ale reformacja. Powrót do źródeł, do korzeni, do tego, co było pierwotną wiarą starożytnego apostolskiego kościoła, co jest zawarte w wyznaniu wiary, które wspólnie podczas sztu świętego powiedzieliśmy. I tak jak język ulega przemianom, tak Kościół musi podlegać ciągłej reformacji. W tradycji ewangelisko reformowanej szczególnie pielęgnowane jest hasło Ecclesia Semper Reformanda. Kościół musi być ciągle reformujący się. czyli pozostający w dialogu ze światem, społeczeństwem, odpowiadający na wyzwania świata.

Jak ulewał to wielki teolog XX wieku Paul Tillich, kościół reformacyjny powinien być w ciągłej korelacji, korelacji na płaszczyźnie teologicznej, bo to filozofia wyprzedza pytania stawiane przez ludzi. Filozofowie często wiele lat wcześniej niż ogół społeczeństwa rozpoznają pewne przemiany, pewne tendencje, formułują pytania. Atilich mówi, zadaniem Kościoła w tej korelacji jest dawanie ludziom odpowiedzi na te pytania w kontekście Bożego Słowa. Korelacją Kościoła ze światem jest również budowanie jego struktur, W starożytności były to struktury hierarchiczne i tak utrzymało się to przez całe średniowiecze, gdy jeszcze betonowano tę strukturę i w niej odnajdywano sens istnienia.

Reformacja pokazała zupełnie... inną wizję Kościoła. To Kościół, gdzie ma być zwiastowane Boże Słowo, udzielane sakramenty, a tak jak słyszeliśmy to w konfesji, czy nosimy taki strój liturgiczny, śpiewamy w takim czy innym języku, czy nasza liturgia ma dokładnie ten sam czy inny przebieg. to powinno wynikać z Bożego Słowa i być na nim oparte. Ale to nie stanowi istoty Kościoła. Może być struktura episkopalna, jak jest w Szwecji, gdzie na ciele Kościoła stoi prymas. Może być struktura kościoła, mieszana jak jest w naszym Kościele albo jak jest w Kościele reformowanym, Kościoła struktura zupełnie oparta na zborach.

To nie należy do istoty Kościoła. Bo do istoty Kościoła jest ciągłe odradzanie się do duchowego i wewnętrznego życia. Kościół ma zwiastować słowo w danym czasie w sposób aktualny i zrozumiały. Mówić o Bogu, a nie koncentrować się na sobie. To jest reformacyjne rozpoznanie, że Kościół jest strukturą służebną względem słowa. I to słowo w Kościele powinno mieć centralne miejsce. Jezus Chrystus. To oddają reformacyjne zasady znane nam jako sola. Solus Chrystus, tylko Chrystus. Sola Scriptura, tylko Pismo Święte.

I sola gratia et fide, czyli tylko łaska i wiara. To zostało bardzo krótko, ale także syntetycznie opisane w tych artykułach Konfesji Augsburskiej. Współczesny człowiek często czuje się bardzo niebezpiecznie. Przez ostatni czas brałem udział w międzynarodowej konferencji, która była prowadzona przez Uniwersytety w Heidelbergu i w Berlinie, gdzie przedmiotem debaty była reakcja Kościoła, Kościołów chrześcijańskich na to, co się dzieje w świecie, na niebezpieczeństwa. Próba opisania stanu naszych lęków, wyobrażeń, powiązanych z trzema wielkimi znakami zapytania: pandemią, wojną w Ukrainie i kryzysem gospodarczym, którego znakiem jest inflacja.

To nasze pytania, nasz kontekst, jakże inny od tego kontekstu, gdy psalm był pisany dla zbudowania ludu bożego, jakże inny kontekst od tego, gdy Luter pisał swój reformacyjny hymn. Ale wspólne jest pewne doświadczenie, doświadczenie lęku, niepewności czasu. Nie podważając naszych doświadczeń, naprawdę doświadczenie Lutra było niebezpieczne. Nie do pozazdroszczenia. Teoretycznie według prawa każdy miał prawo go pojmać i zabić, bo był w Rzeszy spod niego wyjęty. Jeśli tylko by opuścił wówczas swój bezpieczny Warburg, jego życie stałoby pod wielkim znakiem zapytania.

Z tego względu Luter przez długi czas wzbraniał się zawarcia związku małżeńskiego, bo wiedział w jakim niebezpieczeństwie znajduje się jego życie i w odpowiedzialności za swoją małżonkę i potencjalne dzieci. Nie chciał podjąć tego wyzwania. Wiedząc w jakim napięciu żyje i w jakim stanie ciągłego niebezpieczeństwa i ryzyka. A mimo to podjął to wyzwanie, wielkie wyzwanie, ktoś historyk może powiedzieć dał się namówić. Może i tak. Ale to uczynił. Uczynił ten akt, stanął przed ołtarzem z Katarzyną von Borą i później Bóg obdarzył ich szóstką dzieci.

Co było też znakiem zaufania względem Boga. Że jednak On jest tym warownym grodem. On jest tym, w którym możemy pokładać nadzieję. Że Jezus jest dla mnie tą prawdziwą, bezpieczną strefą, gdzie mogę się udać. Gdy czuje się poniżony, odrzucony, niezrozumiały, niezrozumiała, gdy nie obejmuje, nie ogarnia, mówiąc współczesnym językiem, tego wszystkiego, co dzieje się na świecie. Gdy czuje się zagrożony, gdy niepewny. Wtedy każdy z nas, każda z nas ma szansę otworzyć węg. w swoim własnym zrozumiałym języku i tam odnajdywać pokój i bezpieczeństwo.

Może właśnie dzisiaj my zgromadzeni w tym kościele, w tym psalmie i w tej pieśni warownym grodem odnajdujemy bezpieczeństwo, impuls do działania, siłę, a może rycerską odwagę, by iść przez świat, by iść do przodu z nadzieją, z nadzieją, że Zuzia przejdzie bezpiecznie przez swoje życie, że my tu zgromadzeni będziemy dalej się mogli każdej niedzieli, w każde święto gromadzić wokół Bożego Słowa, Bo Bóg jest naszym warownym grodem. To nie jest Bóg, który chce, byśmy podejmowali walkę z mieczem w ręku.

Bo On kładzie kres wojną aż po krańce ziemi. Łamie łuki, kruszy włócznie, w ogniu pali rydwanym. Pewnie gdybyśmy chcieli to dynamicznie tłumaczyć, moglibyśmy powiedzieć niszczy karabiny, wyrzutnie rakietowe, a w ogniu pali czołgi. To była broń tamtych czasów. Broń tak samo zabójcza. W psalnie mamy obietnicę życia w pokoju. Pokoju wewnętrznym i pokoju na świecie. Jeśli by wszyscy szli drogą wiary, nadziei, I miłości nie byłoby wojen, nie byłoby czołgów, karabinów, rakiet, włóczni, rydwanów i miecze. A jednak to jest miłość.

Bo jesteśmy grzesznikami i ten stan grzeszności człowieka bardzo wyraźnie został przez reformację opisany. Dlatego, że jesteśmy grzesznikami, będziemy się spowiadać za kilka minut. Stawać przed Bogiem jako sędzio naszych sumień. Bo to jest realistyczna teologia, a nie bajkowa. Dzień dobry. Teologia, która mówi nam o świecie, jakim on jest, odpowiada na prawdziwe pytania stawiane przez współczesnych myślicieli i filozofów. I teologia, która ma dawać te odpowiedzi właśnie przez perspektywę Bożego Słowa. Zatrzymajcie się i dowiedzcie się, że ja jestem Bogiem wywyższonym wśród narodów, wywyższonym na ziemi.

Pan zastępów jest z nami. Bóg Jakuba jest naszym warownym grodem. Amen. Pomódźmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za ten dzisiejszy dzień, za tę społeczność, jaką mamy w tym Kościele. Że jesteśmy skupieni wokół Twego Słowa i wokół sakramentów, sztu i Komunii Świętej. Prosimy Cię, bądź naszym warownym grodem, bądź naszym pokojem. Amen. Usiądźcie drodzy. A teraz nasz chór wykona jakże adekwatną, pasującą do tej treści pieśń modlitwa o pokój autorstwa Leszka Tokarczyka, chór Gloria Dei, dyryguje Stanisław Ładziak.

Chórowi ogromne słabo podziękowania za ubogacenie naszego dzisiejszego nabożeństwa. Zdjęcia i montaż Szybocny Panie, chciej, wysłuchasz nas. Nad nami lito śpiew, w ten prośbę czas. Od obu zbojem zniszczeń nas w krok I przed zagładą, Panie, nas w krok Uwolniech pamiętasz, łagamy Cię. Kraśniewy pokój swój zesłać nam. O, niech już nigdy ściśnięta pieśń nad naszą ziemią nie zmiesie się. O Bóg, Panie nasz, łapamy się. Bardzo dziękuję urogi, a zbrodzić mam do przekazania ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, można nam opłacić składki parafialne, złożyć ofiary.

Do odebrania dla prenumeratorów jest nowy numer zwiastuna ewangelickiego, można go również nabyć w wolnej sprzedaży. Zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi, ale w sposób szczególny chciałbym dzisiaj zaprosić do Biblioteki Etos. W dniu wczorajszym w naszym kościele miał miejsce spektakl muzyczny Laboratorium Ballad i Romansów. Dzisiaj jakby w kontynuacji tego wydarzenia w Bibliotece Ethos będzie wyjątkowa okazja obejrzenia i dotknięcia oryginału ballad i romansów Adama Mickiewicza. Pierwsze wydanie z roku 1822.

Pani Maria Drapella, kurator wystawy, zaprasza nas dzisiaj na to wyjątkowe wydarzenie. Zobaczmy. A w tygodniu drodzy, w środę próba chóru parafialnego o godzinie 17:30. W piątek lekcje religii. Odbył się konkurs Sola Scriptura, konkurs biblijny w tym roku ze znajomości Ewangelii św. Jana. Z dumą i radością mogę stwierdzić, że czworo uczniów z naszego punktu katechetycznego dostało się do etapu diecezjalnego. W sobotę o godzinie 18.00 ostatni koncert w ramach cyklu Cantus Mare serdecznie zapraszamy. Wszelkie szczegóły znajdziecie Państwo na plakacie przy wyjściu z kościoła.

W naszym kościele trwa akcja Prezent Podcholinkę. Zachęcamy wszystkich do wzięcia udziale w tej akcji. Można przygotować paczkę albo też złożyć ofiarę. Paczki są dla Ciebie. Dziewcząt opisane jako girl, dla chłopców jako boy. Zaznaczamy wiek, możemy złożyć je w Kościele lub w naszej plebanii. Tych informacji jest dużo, więc zapraszamy na naszą stronę parakialną www.sopot.luteranie.pl gdzie znajdziecie Państwo wszystkie informacje. Cieszymy się z wydarzeń radosnych, ale łączymy się również z tymi, którzy się smucą, bo strasili swoich najbliższych.

Wspominamy dzisiaj święcej pamięci Lucjana Tila, urodzonego 9 marca 1931 roku w Lamkowiźnie pod Rypinem jako syn Adolfa i Marty Till z domu Pierścionek. Świętej Pamięci Lucjan Tilsmar 22 października bieżącego roku w Gdańsku pozostawił żonę Krystynę, brata Ryszarda, syna Jerzego, córkę Barbarę oraz wnuki Sebastiana, Agnieszkę i Aleksandra oraz prawnuki. Przez 40 lat pracował w Gdańskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego. W sierpniu minęła 65. rocznica ślubu Państwa Tillów. Pan Till był bardzo zaangażowany w życie naszej parafii.

Starał się jej poświęcać każdą wolną chwilę. Zajmował się administracją budynków parafialnych. Pożegnaliśmy go w tym tygodniu. Pan odwołał również do wieczności świętej pamięci Bogumiła Gintera. Jego pożegnamy w najbliższy piątek 4 listopada na cmentarzu w Sopocie na Bożeństwo Pogrzebowo godzinie 11.30. Tuż przed nabożeństwem otrzymaliśmy wiadomość, że w ostatni piątek 28 października odszedł do wieczności świętej pamięci Richard Kiel Blatt Luciana przeżywszy lat 81. Dzisiaj wspominamy go wraz z córką, zięciem i wnukiem Marcinem i całą rodziną.

Pogrzeb odbędzie się również w piątek, 4 listopada na cmentarzu w Gdańsku, Łostowice o godzinie 13. Dziękując Bogu za ich życie, złączmy się teraz w modlitwie. Łaskawy nasz Panie Boże, stajemy teraz przed Twoim obliczem, przed Tobą jako Panem życia i Panem śmierci. Jako tym, który powołuje, odwołuje z tego świata. Dziękując Ci za życie tych trzech mężczyzn, naszych braci w Chrystusie, których odwołałeś, Chcemy Ci podziękować za to wszystko, co dali Twemu Kościołowi, a nadewszystko swoim bliskim. Prosimy Cię, byś miał w opiece zasmucone rodziny i byś zmasniał naszą wiarę z martwych stanie i w życie wieczne.

Bo wierzymy, Panie, że Ty jesteś warownym grodem, jesteś tu na ziemi i tam w niebie. Tam się spotkamy. Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum i hajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Niezobradźców złożali świata my, Aczuś obok i zapiętny chwały. Złożą się On, nieśczeniej wszyscy, Zdjęcia i montaż Chodą wierszy, jak nas prawie wieczyste, i od obody nam chłania rózmy. Zabalą wią, ubywcami, zbiercami. Rychaj seśc, jak wypląci i szuka.

Muzyka Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia w Panu, teraz chcemy stanąć właśnie przed Bożym obliczem, przed Bogiem jako Panem naszych serc i sumień. Chcemy się prawdziwie przyznać do naszych niedoskonałości, naszych błędów, złych uczynków, słów i myśli. Wierząc w to i będąc pewni, że Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy pokutują, ale każe też Kościołowi przypominać, wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, pełnym buty i pychy, że grzechy ich są im zatrzymane aż do czasu prawdziwej, szczerej pokuty.

Niech to będzie teraz nasz czas spotkania się z Bogiem w duchu i prawdzie. Wspowiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na te doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę, wierzę.

Czy pragnie z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Wielu. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstkiego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje i łosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Muzyka Chodź, że to nie jest żadnej ruchy, Uciekamy się włączy, Do użyliny chorobami, Na cudownym żyjami wioski.

Muzyka Póng i Dąbrze na swej wiecie, Ty wszyscy zającym się żyje. Co by nas w księci się i w święcie? W nic dobie dobra w niej niech niech wierzy. Zdrażeń i wierze w Pana Święty Pan niech będzie z wami Wznieście swe serca. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu, Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze wiekuisty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy. Odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczerzy świętej, zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim unijżyć się aż do śmierci, W nim też powstać do życia nowego.

A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło, Panie. Muzyka Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj. i odkuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem moje jest królestwo i moc i chwała, Zdjęcia i montaż Amen. Pan nasz Jedus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy". Tez to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechu. To częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieści. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Panu.

Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla Miłosierdzia Twego, aby nam ten Święty Sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie Boże i Ojcze naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa, uwielbiamy Cię w dniu wspominania dzieła odnowy Kościoła Twego, bo za sprawą Ducha Świętego Ty powołałeś Kościół swój na ziemi i uznałeś nas za godnych do wejścia do dziedzictwa Syna Twojego.

Wyznajemy, że nie zawsze dobrze wypełniamy nasze posłannictwo, a często pogardzamy Twoją prawdą i nie przynosimy owoców godnych naszej wiary w Jezusa Chrystusa. Dlatego prosimy Cię, ożyw mocą ducha swojego nasze serca. Jak niegdyś tchnąłeś Ducha Świętego w obumierające członki Kościoła, tak i nas ożyw przez Ewangelię o zbawieniu dla każdego wierzącego. Pragniemy nieść wysoko sztandard Twego Słowa, składać świadectwo o Twojej mocy. Chcemy głościć dobroć Twoją objawioną nam w Jezusie Chrystusie. Spraw Pani, abyśmy zawsze pamiętali, że prawdziwym skarbem Kościoła jest Ewangelia chwały i mocy Twojej.

Daj nam siłę i odwagę do przeciwstawiania się tym, którzy Twoje słowo wykładają według własnego rozumienia. Dopomóż nam zachować w sercach miłość do Kościoła i wierność prawdzie. że usprawiedliwieni jesteśmy z łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa, aby On gromadził w jedno wszystkie dzieci swoje. Boże, prosimy Cię spraw, aby nasza wiara objawiała się w codziennym życiu, zgodnie z naszym ewangelickim etosem. przez okazywanie miłości naszym bliźnim, tolerancję wobec inaczej myślących i wierzących i modlitwą i pracą za cały świat.

Niechaj umacnia się na ziemi Twoje królestwo, daj mu pokój i sprawiedliwość. Niech narody poznają, że Ty jesteś Bogiem naszym, pokój miłującym, a tych, których miłujesz, niechowano. gdy nie opuścisz. Prosimy Cię o to wszystko. Wysłaj nas Ojcze, przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie.

Niech obróci Pan psaż swoją ku Tobie I niechaj Ci da swój święty pokój Amen, Amen, Amen Amen Bądź, Panie, was zabiegił i odrzewał swym stronie. Nie wypuszczaj swej podniegi, a na królej krotę śpiewisz. Chwila w Muzyka

✦ Zapytaj luteranów