Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2021-05-02 · Po Wielkanocy · 🟡 4. Niedziela po Wielkanocy – CANTATE

Kamienie wołać będą — pieśń nowa

Perykopa: Ewangelia św. Łukasza 19, 37–40

Śpiewajcie Panu pieśń nową, bo cuda uczynił.

Tekst kazalny

Ewangelia św. Łukasza 19, 37–40

Biblia Warszawska

**37** Gdy zaś zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, zaczęła cała rzesza uczniów radośnie chwalić Boga wielkim głosem za wszystkie cuda, jakie widzieli, **38** mówiąc: Błogosławiony, który przychodzi jako król w imieniu Pańskim; na niebie pokój i chwała na wysokościach. **39** A niektórzy faryzeusze z tłumu mówili do niego: Nauczycielu, zgrom uczniów swoich. **40** I odpowiadając, rzekł: Powiadam wam, że jeśli ci będą milczeć, kamienie krzyczeć będą.

Główne myśli
  • Niedziela Cantate to święto muzyki kościelnej — wezwanie do śpiewania Bogu „pieśni nowej", a więc żywej, aktualnej, odpowiadającej na pytania dzisiejszego człowieka, a nie zabytkowej.
  • Pieśń, modlitwa, gest i postawa to sposoby, w jakie człowiek wyraża swoją relację do Boga — radość, ale również smutek, żal i pokutę.
  • Tradycja ewangelicka od reformacji wyrastała na trzech księgach domowych: Biblii, kancjonale i postylli — wszystkie chrystocentryczne, kształtujące tożsamość luterańską.
  • Marcin Luter i Jan Walter, a po nich Paul Gerhardt, Buxtehude, Bach i Händel pokazali, że tam, gdzie zwiastowane jest Słowo, towarzyszy mu wielka muzyka — kazanie i kantata są równorzędnymi formami głoszenia.
  • Życie chrześcijanina samo w sobie ma być pieśnią pochwalną na cześć Księcia Pokoju — świadectwem, że Chrystus przynosi pokój, szalom, który jest czymś więcej niż brakiem wojny.
  • Gdy współczesny świat zagłusza Ewangelię, wezwani jesteśmy, by być „wołającymi kamieniami" — świadkami, którzy nie pozwolą zamilknąć Dobrej Nowinie.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Kazanie wygłoszone w czwartą niedzielę po Wielkanocy, znaną jako Cantate, otwiera słowo psalmisty: „Śpiewajcie Panu pieśń nową, bo cuda uczynił". Kaznodzieja od pierwszych zdań zaznacza, że niedziela ta jest w Kościele ewangelickim świętem muzyki kościelnej — czasem, w którym wspólnota w sposób szczególny dziękuje za dar pieśni i za tych, którzy ten dar pielęgnują.

Punktem wyjścia rozważania jest scena z Ewangelii Łukasza, w której tłum uczniów, schodzących wraz z Jezusem ze stoku Góry Oliwnej, donośnym głosem wielbi Boga za cuda, jakich byli świadkami. Wołają: „Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana, pokój w niebie i chwała na wysokościach". Wbrew rycerskim pieśniom zachęcającym do walki i przelewu krwi, ten tłum głosi Chrystusa jako Księcia Pokoju — i to właśnie ten okrzyk wywołuje sprzeciw faryzeuszy, którzy żądają, by Jezus uciszył uczniów. Odpowiedź Mistrza jest jednoznaczna: jeśli oni zamilkną, kamienie wołać będą.

Kaznodzieja przypomina, że pieśń towarzyszy człowiekowi od zarania kultury, a w przestrzeni Kościoła łączy się ze Słowem. To Słowo wyraża religijne emocje wspólnoty — radość, ale i smutek, ból, rozpacz wyrażane minorowymi melodiami. Muzyka ma ogromną siłę: potrafi wzmacniać, jednoczyć, podtrzymywać. Dla Kościoła Jezusa Chrystusa pieśń jest jednym z najważniejszych sposobów wyrażania relacji z Bogiem — obok modlitwy, gestu i postawy.

Szczególnie wiele miejsca kaznodzieja poświęca tożsamości luterańskiej, kształtowanej przez wieki przez kancjonały — śpiewniki, które obok Biblii i postylli stanowiły skarb każdego ewangelickiego domu. Te trzy księgi łączyło jedno: słowo o Jezusie Chrystusie jako Panu i Zbawicielu. Ewangelickie pieśni mają charakter chrystocentryczny i soteriologiczny — i właśnie dlatego dzisiaj, w roku 2021 naznaczonym pandemią i refleksją nad tożsamością wyznaniową, trzeba do nich powracać. Pieśń nie ma być skansenem ani martwym zabytkiem, lecz ma być żywa, aktualna, odpowiadająca na pytania współczesnego człowieka. Stąd troska o naukę pieśni na lekcjach religii i konfirmacji, mimo szumu i niezadowolenia części młodych, którym śpiewanie wydaje się dziś czymś obcym.

W niedzielę Cantate wspólnota dziękuje wszystkim muzykom kościelnym — organistom, dyrygentom, kantorom, chórzystom. W normalnych warunkach w tym czasie odbywałyby się diecezjalne zjazdy chórów, ale pandemia po raz drugi z rzędu uniemożliwia takie spotkania. Tym mocniej brzmi wdzięczność za parafialny chór Gloria Dei, który ubogaca wielkie święta nowymi pieśniami i aranżacjami.

Kaznodzieja prowadzi słuchaczy przez biblijną i historyczną panoramę śpiewu kościelnego. Już Stary Testament opowiada o mocy muzyki — choćby w dzisiejszym tekście starotestamentowym o Dawidzie grającym Saulowi na lirze, czy w licznych psalmach wyrażających wdzięczność narodu wybranego. Według świadectwa Ewangelii także Jezus śpiewał ze swoimi uczniami psalmy i pieśni religijne. Pierwsi chrześcijanie podtrzymali tę tradycję — najbardziej znany jest obraz Pawła i Sylasa, którzy ubiczowani i zakuci w dyby w więzieniu śpiewali pieśni pochwalne, czerpiąc z nich moc i wzmacniając swoją wiarę. Reformacja wróciła do tego pierwotnego ducha: śpiewać z głębi serca, we własnym języku, melodiami możliwymi do podjęcia przez całą wspólnotę. Luter wychodził do miasta, wsłuchiwał się w ludowe przyśpiewki i adaptował je do kościelnych pieśni — w odróżnieniu od trudnego chorału średniowiecznego, dostępnego tylko dla kunsztownie wyszkolonych muzyków. Po nim przyszedł Paul Gerhardt, Buxtehude, Bach, Händel — wielcy twórcy, którzy pokazali, że tam, gdzie zwiastowane jest Słowo, rośnie wspaniała muzyka, a kazanie i kantata są równorzędnymi formami głoszenia Ewangelii. A nawet tam, gdzie nie było tych wielkich nazwisk, gdzie ewangelicy musieli spotykać się w domach lub w lasach, pieśń wraz ze Słowem dawała moc i była świadectwem wysławiania Boga.

Z tej historycznej panoramy kaznodzieja prowadzi słuchaczy do współczesności. My również, razem z tłumem schodzącym z Góry Oliwnej, mamy wielbić Boga za wszystkie cuda, których jesteśmy świadkami. Kto otrzymał dar śpiewu, niech go nie krępuje — chóry kościelne są otwarte na każdego, kto chce doskonalić swój warsztat. Ale pieśń pochwalną można składać także w inny sposób — całym swoim życiem. Życie chrześcijanina może być kantatą, oratorium, piosenką — świadectwem, że Chrystus jest Tym, który przynosi pokój, że On stanowi siłę i moc w codzienności.

Kazanie kończy się mocnym wezwaniem: nie wolno pozwolić, by współcześni faryzeusze zagłuszyli głoszenie Ewangelii. Jeśli świat deprecjonuje wiarę, my mamy być tymi „wołającymi kamieniami", świadkami, którzy własnym życiem oddają chwałę Panu i Zbawicielowi. A dzisiaj, w niedzielę Cantate, niech to wezwanie zrealizuje się przede wszystkim głośnym, żywym śpiewem. Bo śpiewajcie Panu pieśń nową — cuda uczynił.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🟡 4. Niedziela po Wielkanocy – CANTATE # Zrodlo: https://youtu.be/6Ytl_X3WbhU # Data nabozenstwa: 2021-05-02

Muzyka Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. KONIEC Dziękuje za oglądanie. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Śpiewajcie Panu pieśniową, bo cuda uczynił. Tym słowem psalmisty witam Was do tych wszystkich bardzo serdecznie, zgromadzonych tu w Kościele oraz tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję.

Witam w czwartą niedzielę po Wielkanocy, niedzielę Cantate, czyli śpiewajcie, niedzielę, którą przeżywamy jako święto muzyki kościelnej w naszej wspólnocie eklezjalnej, w naszym ewangelickim kościele. Niech więc nasz śpiew w tej niedzieli, mimo tego, że musimy mieć założone maseczki, musimy trzymać dystans, niech on zabrzmi. Niech zabrzmi z głębi naszych serc, z naszych dusz. Niech będzie śpiewem Bogu na chwałę. Zaśpiewajmy teraz, drodzy, pieśń numer 722. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Weź mnie życzą i od rzechu potwój jak Tylko Ty weź meczki Niech myśla są tylko Ty Muzyka Wielkie prawa Zdjęcia i montaż Muzyka Śpiewajcie Panu pieśń nową, Alleluja!

Zdjęcia i montaż Po cuda uczynił, Alleluja! Prawica i Jego święte ramię przyniosły Mu zwycięstwo, Alleluja! Pan objawił zbawienie swoje - Alleluja! Wznoście Panu okrzyki radosne wszystkie ziemie, Alleluja. Wecelcie się, cieszcie się i grajcie w archerwuj. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak było od początku, jak jest i jak będzie napięci Jezu, Amen. Kyrie eleison, a nie zmiuj się. Christel eleison, Chryste, zmiłuj się, Kerie, elejson, Panie, zmiłuj się, Chwała Bogu na wysokościach, Na wysokościach Bogu cześć I dzięki łasce Jego, Już nam nie proszę słów wynieść moc i potęga swego.

Upodowanie Bóg nas ma I pokój już bez drzwi trwa A ścieżka się skończyła Módlmy się. Wysłuchaj nas, który z Synem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Na Bożnym Skupieniu z uwagą słuchajmy się teraz Słowo Boże, które jest wyznaczone na czwartą niedzielę po Wielkanocy, niedzielę Cantate. Najpierw czytam fragment Starego Testamentu, który wyjęty jest z pierwszej Księgi Samuelowej z szesnastego rozdziału. A gdy Duch Pana odstąpił od Saula, opanował go zły duch, posłany przez Pana.

Wtedy słudzy Saula zwrócili się do Niego. Opanował cię zły duch, posłany od Boga. Powiedz proszę nasz Panie swoim sługom, którzy są przy Tobie, by poszukali człowieka umiejącego grać na liże. Gdy zły duch od Boga będzie nad Tobą, to on zagra i będzie Ci lepiej. Rozkazał więc Saul swoim sługom. Poszukajcie mi proszę człowieka, który dobrze gra i przyprowadźcie go do mnie. Wtedy jeden ze sług powiedział, widziałem u jessego Betlejemity syna, który zna się na grze. Przy tym jest to dzielny i waleczny wojownik, wymowny i wielkiej urody, a Pan jest z nim.

Saul wyprawił więc swoich posłańców do Jessego z poleceniem – przyślij do mnie Dawida, twojego syna, który jest przy owcach. Wtedy Jesse wziął osła, chleb, bukła gwina i jedno koźlątko i posłał to Saulowi przez Dawida, swojego syna. Dawid przybył do Saula i z nim przebywał. Saul polubił go tak bardzo, że Dawid został jego giermkiem. Następnie Saul posłał do jestego wiadomość. Proszę, niech Dawid pozostanie u mnie, ponieważ mi się spodobał. A gdy duch zesłany przez Boga opanowywał Saula, Dawid brał lirę i grał.

Przynosiło to ulgę Saulowi i było mu lepiej, a zły duch od niego odchodził. Tyle słów Starego Testamentu, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą go. Alleluja! Alleluja, Alleluja, Alleluja. Słuchajmy się też słowa lekcji apostolskiej, którą czytam z listu św. Pawła do Kolosan z trzeciego rozdziału. Prze to przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość, nosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu.

Jak Chrystus odpuścił wam, tak i wy wybranie. A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest spójnią doskonałości. A w sercach waszych niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też powołani jesteście w jednym ciele, a bądźcie wdzięczni. Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie. We wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych. I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez Niego Bogu Ojcu".

Tyle słów lekcji apostolskiej, a Ty bądź pochwalą Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen.

Zdjęcia i montaż To tak od ruchu noca, bym nie ruszył świata, nie daj się z sercerem do czas budynku przechwała, nie daj się z sercerem, do czas budynku przechwała, Wolań się w rost, w stanie i w planu się wzdłuż, Wrywań wiecznie o kulałach. Wolań się w rost, w stanie i w planu się wzdłuż, Kto wachkoszniści twój dział, Z twojej ojczo, z myślą, rogmi, Czym nam puszcza w kogoś, Nowe poważnie do wiczy, Zawsze poją. Zługi już w kogoś, Krednik odbędzi ten bóg, Odwagójój Płudku, pocarza, Rzucił Płodowskami, Koleżko nie jak miłości Świętomię to wiari, Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego.

Niech będzie z Wami wszystkimi. Amen. W niedzielę cantate. chcemy się wsłuchać w tekst Ewangelii św. Łukasza, gdzie w XIX rozdziale, w wierszach od 37 do 40 znajdujemy takie słowa. A kiedy zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, Całe gromady uczniów zaczęły donośnym głosem z radością wielbić Boga za wszystkie cuda jakie widzieli, wołając błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana, pokój w niebie i chwała na wysokościach. Wtedy niektórzy z faryzeuszy z tłumu odezwali się do Niego, Nauczycielu upomni swoich uczniów.

Odpowiedział im, mówię wam, jeżeli oni zamilkną, kamienie wołać będą. Prosimy Cię Panie, byśmy to my byli żywymi kamieniami, które wołają, że Ty jesteś Panem, Ty jesteś Bogiem obecnym wśród nas. Amen. Siostry i bracia zgromadzeni w Kościele Zbawiciela, drodzy współwyznawcy, sympatycy, którzy jesteście tego dnia z nami poprzez internetową transmisję. Śpiewamy dzisiaj Bogu na chwałę. Nasza niedziela nosi nazwę Cantate, czyli właśnie śpiewajcie. A w introitem rozpoczęliśmy nasze nabożeństwo fragmentem z psalmu.

Śpiewajcie Panu pieśń nową. By podkreślić to, że ta pieśń, którą śpiewamy, to nie jest pieśń stara, to nie zabytki, kultura, ale coś, co jest realne, prawdziwe w naszym życiu. Wiemy, że pieśni towarzyszą człowiekowi od zarania kultury naszej cywilizacji. Muzykolodzy spierają się, co było wcześniejsze pierwotne – melodia czy rytm. Ale w naszym postrzeganiu rzeczywistości jest to coś jednego, co w przestrzeni Kościoła łączy się ze Słowem. Ze Słowem, które wyraża nasze religijne emocje, naszą radość, tak jak w dzisiejszą niedzielę, ale często także smutek, gdy poprzez minorowe melodie wyrażamy rozpacz, żal, ból, który często towarzyszy naszej drodze.

Jesteśmy Kościołem Jezusa Chrystusa i poprzez pieśń i muzykę wyrażamy właśnie naszą relację do Boga, nasze emocje, stan naszego ducha i próbujemy w taki czy inny sposób je wyrażać. Przez modlitwę, przez złożenie rąk, gesty, które czynimy, postawę, a także przez śpiew. Śpiew w przestrzeni Kościoła i śpiew poza świątynną rzeczywistością. Muzyka może nas wzmocnić, ma ogromną siłę. Nie tylko w przestrzeni Kościoła. Widzimy jak w wielu ruchach, w określonych sytuacjach, na przykład na polu walki, rycerze byli wzmacniani przez kogoś, melodie, przez śpiew, zjednoczenie, które miały dać im szczególną siłę.

W niedzielę kantatę my chcemy naszym śpiewem wyrazić to, co ludzie, którzy szli z Jezusem. Wyrazić nasze emocje, wołając Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana. I dalej, wbrew wszystkim rycerskim śpiewom zachęcającym do zabijania innych, Tłum wołał pokój w niebie i chwała na wysokościach. Głosząc Chrystusa jako księcia pokoju, jako tego, który daje światu coś szczególnego. Właśnie pokój. Pax Eirene. Shalom. Pieśń w życiu Kościoła, szczególnie ewangelickiego, była zawsze obecna. Ostatnio na spotkaniu dla zainteresowanych mówiłem o tożsamości ewangelickiej, tożsamości luterańskiej.

Szczególnie dużo miejsca poświęciłem śpiewnikom ewangelickim, zwanym kiedyś kancjonałami, dlatego że to one przez tak wiele lat kształtowały właśnie naszą tożsamość wyznaniową – Były one skarbem rodzinnym i w każdym domu, w szczególnym miejscu były Biblia, śpiewnik, czyli kansjonał oraz postylla, czyli zbiór kazań. Tą linią łączącą te trzy księgi było słowo. Słowo o Jezusie Chrystusie jako Panu i Zbawicielu. I nasze kazania mają chrystocentryczny, chrystologiczny charakter, tak też i nasze pieśni. Naszym śpiewnikom poświęcono wiele studiów, badań, wykazując właśnie ich chrystocentryczny i soteriologiczny charakter.

W tym roku 2021, który naznaczony jest szczególnym doświadczeniem pandemii, mówimy o tożsamości luterańskiej. Staramy się ją zrozumieć, a nade wszystko pogłębić, by to nie był skansen, ani pieśń z niezrozumiałymi słowami, ale tak jak wyśpiewaliśmy to w introicie. Chcemy śpiewać Bogu pieśń nową. Nową, czyli aktualną. Odpowiadającą na pytania dzisiejszego człowieka. Pieśń, która ma być żywa. a nie archaiczna. Dlatego w tym roku tożsamości luterańskiej powinniśmy ten wymiar naszej tożsamości właśnie podkreślić.

Mówić o pieśniach, o tym, jak one mogą nas kształtować i budować. Stąd na lekcjach religii nieustannie obecna jest nauka pieśni. Część dzieci to, trzeba powiedzieć, wręcz irytuje, że muszą śpiewać, że muszą się uczyć na pamięć kolejnych zwrotek, bo w naszym społeczeństwie śpiew zanika. Współpraca. To samo odresztu obecne jest na nauce konfirmacyjnej, gdy zadajemy kolejne zwrotki słychać szum i niezadowolenie. Ale właśnie w religijnej socjalizacji nauka pieśni obok nauki katechizmu, Stanowiły coś szczególnego budowanie owej tożsamości.

W niedzielę kantatę dziękujemy wszystkim muzykom kościelnym, dyrygentom, organistom czy kantorom i chórom kościelnym. Wszystkim tym, którzy w tym procesie biorą udział. W wielu diecezjach właśnie niedzielę kantate tradycyjnie odbywają się zjazdy chórów diecezjalnych. Chórów z całej diecezji, które spotykają się raz w roku, by wspólnie też zaśpiewać. Wiemy, że w tym roku zjazd chórów w naszej diecezji i w innych się nie odbędzie. Podobnie jak to miało miejsce w zeszłym roku. To szczególny czas, który pokazuje nam, powinien nam pokazać, jak wielkim darem jest wersja.

że mamy chóry kościelne, bo pieśń to wyjątkowy Boży dar i my możemy być wdzięczni za nasz chór parafialny Gloria Dei, który wielkie święta parafialne i religijne ubogaca coraz to nowymi pieśniami i aranżacjami. O mocy słowa śpiewanego czytamy już w wielu miejscach Starego Testamentu. Jak wielką moc myła muzyka podkreśla dzisiejszy starotestamentowy tekst. Ale wiemy też, że lud wybrany, naród Boży śpiewał Bogu pieśni na chwałę w wielu miejscach. wyrażając nade wszystko wdzięczność. To samo odnajdziemy, drodzy, na kartach ksiąg Nowego Przymierza.

Według świadectwa Ewangelii wiemy, że nasz mistrz nauczyciel Jezus Chrystus także śpiewał ze swoimi uczniami psalmy i inne pieśni religijne. I również pierwsi uczniowie Chrystusa podtrzymali tę tradycję. Najbardziej znane jest świadectwo o wspólnym śpiewie Pawła i Sylasa, którzy znaleźli się w więzieniu i tam, mimo że zostali upodleni, ubiczowani, zakuci w dyby, To śpiewali pieśni pochwalne na cześć Pana i Zbawiciela. To dało im niesamowitą moc, wzmocniło ich wiarę. Tak samo było w okresie reformacji.

Reformacja nawiązała do pierwotnego kontekstu, by z głębi swego serca śpiewać Bogu na chwałę, a jeśli tak, to w sposób zrozumiały, czyli we własnym języku. Nie po łacinie, nie trudne melodie, ale takie, które można śpiewać w kościele. Marcin Luther i Jan Walter stworzyli podwaliny ewangelickiego chorału. Luther często wychodził do miasta i wsłuchiwał się w przyśpiewki ludowe i później adoptował je do kościelnych pieśni. Tak dokładnie, drodzy, jest. Czynił to po to, by te pieśni były śpiewalne w odróżnieniu od chorału średniowiecznego, który wymagał niesamowitego kunsztu i wykształcenia muzycznego.

I wiemy, że kolejnym pieśniarzem był Paul Gerhard, którego wspaniałe barokowe pieśni odnajdujemy na kartach naszego śpiewnika. Możemy później przywołać jeszcze wielkich ewangelickich twórców Dietricha Buxtehudego, którym oczarowany był młodszy od niego prawie dwie generacje Jan Sebastian Bach, a także Händel. Wielkie. Często tam, gdzie było słowo, była wspaniała muzyka. Kazanie i kantata traktowane były jako zwiastowanie Bożego Słowa. Zwykłoną. I w tych miejscach, gdzie nie było Bacha, Bukstechodego czy Gerharta, gdzie nie mogli ewangelicy spotykać się w kościołach, ale często tylko w domach albo nawet w lasach, to pieśń.

wraz ze zwiastowaniem słowa dawała moc. Była świadectwem wysławiania Boga. Świadectwo dzisiejszej Ewangelii mówi o tłumie uczniów, który szedł z Jezusem, gdy zbliżali się do Góry Oliwnej, Oni donośnym głosem wielbili Boga za wszystko, co widzieli. Czytamy, wołali błogosławiony król, który przychodzi w imię Pana. Nie odnajdziemy tutaj w tym tekście i nie doszukujmy się na siłę, że to był śpiew, śpiew. Ewangelista, który spisywał te słowa, jak wiemy, nie był tam obecny. Przeszło świadectwo. Świadectwo tych, którzy tam byli i w prasborze jerozolimskim opowiadali o słowach, i czynach Jezusa, zbierając je w odpowiednie zbiory, przekazując, zapamiętując i składając świadectwo o tych wydarzeniach, które były ich udziałem.

Łukasz podkreśla, że tam z wielką siłą wychwalano Jezusa. I głoszono pokój. Pokój, czyli szalom. Coś, co jest więcej niż tylko stan bez walki, bez wojny. Pokój to stan ducha, stan ludzkiego umysłu i stan, w którym znajduje się dana grupa społeczna. W relacji, w dobrej relacji do rzeczywistości i do innych ludzi. I my dzisiaj więc razem z tym tłumem, czy śpiewem, czy donośnym głosem w modlitwie powinniśmy wielbić Boga, Za to wszystko, co dla nas dokonał. Wielbić Boga za wszystkie cuda, jakie widzieliśmy, mówiąc językiem Ewangelii.

Jeśli potrafimy czynić to śpiewem, dostaliśmy obdarzeni takim talentem, to nie powinniśmy się krępować. Chóry kościelne są otwarte na wszystkie osoby, które mają talent i chęć do tego, by doskonali swój warsztat. Ale my możemy także w inny sposób śpiewać pieśń pochwalną na cześć Księcia Pokoju. Naszym życiem. Nasze życie może być pieśnią. Może być kantatą, oratorium, piosenką. Jest świadectwem, że On jest dla nas tym, który przynosi pokój. Że On w naszym życiu stanowi siłę i moc. I chcemy Go wysławiać, tak jak ten tłum.

Nie bójmy się tego. Nie pozwólmy, by współcześni faryzeusze nas zagłuszyli, bo Jezus powiedział – kamienie wołać będą. Jeśli współczesny świat zagłusza Ewangelię, deprecjonuje świat wiary, to my bądźmy tymi wołającymi kamieniami, świadkami Ewangelii, tymi, którzy swoim życiem głoszą chwałę naszego Pana i Zbawiciela. W różny sposób, w różnych miejscach wysławiajmy Pana naszym życiem. A dzisiaj, dzisiaj cieszmy się z tej niedzieli kantatę i spróbujmy przede wszystkim głośnym śpiewem. Oddać Bogu chwałę. Śpiewajcie Panu pieśń nową, bo cuda uczynił.

Amen. Pomódlmy się. Dobry nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za to słowo, które chce nas zmobilizować do składania świadectwa śpiewem naszego życia. Byśmy to my, nasze słowa i czyny, byli harmonią z tym, co głosi Ewangelia. Prosimy Cię, byś Ty nam dodawał mocy i siły w zwiastowaniu Ciebie przed światem. Amen. Wszelkie prawa. Drogi zborze, rozpoczęliśmy kolejny miesiąc jeszcze ciągle w stanie najwyższej troski o siebie wzajem poprzez przestrzeganie przepisów sanitarnych. Wciąż mamy limit osób obecnych na nabożeństwie i wszystkie nasze inne spotkania odbywają się online.

Zapraszam więc wszystkich do odwiedzania na bieżąco strony parafialnej naszej parafii, strony naszego Kościoła i do brania udziału w spotkaniach, które odbywają się online. W miesiącu maju chcemy zbierać środki na remont dachu naszego kościoła. Niestety nasz wniosek, który złożyliśmy w ministerstwie został rozpatrzony negatywnie. W związku z tym potrzebujemy szczególnych środków, by te, które mamy zostały uzupełnione. Stąd zwracamy się z apelem o zbiórkę na remont dachu naszego kościoła. Biskup naszego Kościoła prosi o modlitwę o powołania.

Modlitwa ta ma miejsce w czasie, gdy młodzi ludzie przygotowują się do egzaminu maturalnego i go zdają. Chcemy dzisiaj również wszystkich maturzystów i ich nauczycieli dołączyć do modlitwy. Proszeni jesteśmy również o modlitwę za małżonków, którzy obchodzą 15. rocznicę swego ślubu. Za tydzień po nabożeństwie odbędzie się Rada Parafialna, a Komunia Święta planowana jest w święta kościelne zesłania Ducha Świętego i Świętej Trójcy 23 i 30 maja. o dalszych kwestiach związanych z nabożeństwami i Komunią Świętą będzie właśnie dyskutować i wypracowywać model Rada Parafialna.

Tyle drodzy jest naszych parafialnych ogłoszeń. Do odebrania jest również nowy numer zwiastuna można go nabyć, nabyć literaturę religijną zapraszamy do punktu z wydawnictwami i do odbioru i nabywania z Jastuna. Będziemy po życzeniu pokoju śpiewać trzy zwrotki pieśni 594, a następnie trzy kolejne zwrotki po spowiedzi. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Usiądźcie jeszcze. A w tym miejscu chciałbym podziękować naszym muzykom kościelnym, naszej pani organistce, dyrygentowi chóru, który w tej chwili się nie spotyka.

Mamy nadzieję, że to wkrótce nastąpi. Wszystkim chórzystom, tym, którzy kształtują muzykę kościelną i ubogacają nas ludźmi. W każdą niedzielę lub święta serdeczne słowa podziękowania Bóg zapłacił. Gdyby w języku prawdy siądze i uzyśiące śpiewać Gór, od niej jak sercowy po naszy, Zdobyć Muzyka O niegrze, rado mojej bieda, Wasza w Gdzie skońce rodzi się, Myśle prawa z myśliem przybywa, Największą głowa, mojej bieda, Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Boże, jak wszybcie chwilej ten grób, wieczmy razem nam cały świat i chłady w wodzie w niech i wad.

Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Zrozumieni, dzisiaj w niedzielę kantate Przechodzimy przed Boże oblicze Wdzięcznie śpiewając Bogu w naszych sercach Jak pisał apostoł Paweł do Kolosa Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana Pisał też, że słowo Chrystusowe może być zwiastowane również właśnie poprzez pieśń. Mówi nauczajcie, napominajcie przez psalmy, hymny, pieśni duchowne. Bo pieśń jest modlitwą. I tak jak modlitwa może być dziękczynna, błagalna, uwielbiająca, tak może być też pokutna.

Pieśń, poprzez którą prosimy Boga o Jego miłosierdzie, o Jego łaskę, o odpuszczenie grzechów, o przebaczenie. również psalmy, które znajdujemy w Starym Testamencie. Psalmy choćby Dawidowe, ten, o którym słyszeliśmy, że grał na liże Saulowi, również on napisał pieśni pokutne, psalmy pokutne, mając świadomość tego, że zgrzeszył, że zboczył z drogi Pana. I dlatego my, przystępując dzisiaj do spowiedzi, prosząc łaskawego Boga o Jego zmiłowanie, chcemy przyznać się do tego, że jesteśmy ludźmi grzesznymi, że popełniamy błędy.

I chcemy modlić się również słowami jednego z psalmów pokutnych, psalmu 25. Panie, wskaż mi drogi swoje, ścieżek swoich naucz mnie, Prowadź mnie w prawdzie swojej i mnie nauczaj. Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mego. Ciebie tęsknie wyglądam codziennie. Pamiętaj Panie o miłosierdziu i o łasce swojej, gdyż są one od wieków. Grzechów młodości mojej i przestępstw moich nie pamiętaj. Przez wzgląd na łaskę Twoją pamiętaj o mnie. Przez wzgląd na dobroć Twoją, Panie. Pan jest dobry i prawy. Dlatego wskazuje drogę grzesznikom.

Prowadzi pokornych drogą prawa i uczy ich drogi swojej. Wszystkie drogi Pana są łaską i wiernością dla tych, którzy strzegą przymierza i nakazów Jego. Przez wzgląd na imię swoje, Panie, odpuść grzech mój, bo jest wielki. Oczy moje zawsze patrzą na Pana, bo On wyswobadza z sieci nogi moje. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo On jest samotny i ubogi. Ulżyj udręce serca mojego, wyzwól mnie z utrapień moich. Wejrzyj na nędzę i mozu mój i odpuść wszystkie grzechy moje. Amen. Spowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu, tak razem się modląc słowami modlitwy spowiedniej.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź nie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów.

Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu, wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen.

Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. *muzyka* Bądź Panie, Prawi odzegnione, za Cię, Pię, Pię, Pię, Pię, Bez wołnej duszy obciążonej O strach wyrażył w wodni święt Ty kawałeś pierwsza dana dał Bytko własnością rozważł Zdjęcia i montaż Zabawiamy Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Znieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga. I módlmy się. Boże wieczności, za prawdę święte jest imię Twoje, godne czci i najwyższej chwały. Dzieła rąk Twoich niebiosa i ziemia, które stworzyłeś, wszystko co żyje, głosi Twoją wielkość.

Dziękujemy Ci, że zlitowałeś się nad nami i w Jezusie Chrystusie, ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Panu naszym, pokazałeś swoje ojcowskie serce. Dlatego pragniemy głosić Ukrzyżowanego. śpiewać na Jego cześć, a naszym życiem składać świadectwo o dobroci i łasce Twojej i oczekiwać dnia, którym przed Twoim obliczem wieczności połączą się głosy nasze ze śpiewem aniołów w psalmie uwielbienia. Boże, nikt nie może poznać Ciebie, jeśli Syn Twój przez Ducha Świętego nie objawi nam Ciebie Twojej miłości i łaski i zbawienia.

Dziękujemy Ci, że Chrystus jest obrazem Twojego serca. Niechaj światłość oblicza Jego, oświeca drogi nasze. Pragniemy posłusznie kroczyć śladem Syna Twego i wiernie wypełniać Jego wolę. W tym czasie, Panie, chcemy w sposób szczególny powierzyć Tobie wszystkich młodych ludzi, którzy w tym szczególnie trudnym czasie pandemii będą składać swoje egzaminy dojrzałości. Prosimy Cię o nich, o wszystkich nauczycieli Daj by te dni przeszli z Twoim błogosławieństwem Tobie Panie polecamy naszą młodzież, nasze dzieci Daj by w tym trudnym czasie odnajdywali również drogę do Ciebie Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za dary, którym obdarzasz swój Kościół.

Dzisiaj w sposób szczególny powierzamy Twoje opiece i dziękujemy Ci za nasze chóry kościelne, twórców muzyki, za organistów i dyrygentów. Napełnij ich Duchem Świętym, aby służyli Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu wiecznemu. Błogosław nas i Ojczyznę naszą w te dni świąt narodowych. Prosimy Cię, Panie, byśmy byli Ci wdzięczni za naszą ziemską Ojczyznę. By symbole, symbol flagi, który dzisiaj przeżywamy, budziły w nas dumę i radość. I byśmy potrafili naszym życiem, naszymi czynami składać najlepsze świadectwo bycia członkami ziemskiej ojczyzny.

Prosimy Cię też o nasz Kościół i o naszą lokalną wspólnotę, naszą parafię. O wszystkich tych, którzy potrzebują Twojej pomocy i błogosławieństwa. W sposób szczególny prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dla małżonków, 15. rocznicę ich ślubu. za to, że połączyłeś ich i prowadzisz swojej mocy. Daj, by kolejne lata ich wspólnego życia w Kościele były przepełnione Twoim prowadzeniem i radością. Jesteśmy, Panie, z tymi, którzy się radują, ale także z tymi, którzy są spracowani, smutni i chorzy. Twoją opiece powierzamy naszych braci, którzy walczą z chorobą w różnych wymiarach i w różnych miejscach, ale potrzebują Twojej mocy i Twojego prowadzenia.

Prosimy Cię o wszystkie nasze domy, o wszystkich tych, którzy potrzebują Twego prowadzenia, o Kościół Twój, o nowe powołania w Twoim Kościele, by Słowo wszędzie docierało i głoszone było z mocą. Niechaj wszyscy wielbią Cię i chwalą Synu Twoim Jezusie Chrystusie, którego słowami tak razem teraz wołamy. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemię. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Muzyka Wysłańcze, Pana, bo jest drobę, aleluwna. Pana, bo jest drobę, aleluwna. Adios o co i pieśnią moją, Alleluja! On jest moim, nie wadij się, Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, ale Boga! Będzej i danymi, ale Boga! Niech Ci boro spadzi Pan i niech Ajciec grze, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech miłości wlędzie. Nieko wróć Pan, mać swoją głowie i niechaj Ci na swój święty. Muzyka Pochód oszpach, Panie, To gaśnij o Panie, Połatwór ziódni, że chcę, Niech nam świeci światło ten, Amen, Pane, Pane, Jezus Chrystus, Pane, Cześć i chwałę niemaj nam, Bo co byli w pieśnię, Pan.

Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów