Dawanie i przyjmowanie w Nowym Roku
Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie.
List apostoła Pawła do Filipian 4,10-20
Biblia Warszawska
**10** A uradowałem się wielce w Panu, że nareszcie zakwitło staranie wasze o mnie, ponieważ już dawno o tym myśleliście, tylko nie mieliście po temu sposobności. **11** A nie mówię tego z powodu niedostatku, bo nauczyłem się przestawać na tym, co mam. **12** Umiem się ograniczyć, umiem też żyć w obfitości; wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony; umiem być nasycony, jak i głód cierpieć, obfitować i znosić niedostatek. **13** Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie. **14** Wszakże dobrze uczyniliście, uczestnicząc w mojej udręce. **15** A wy, Filipianie, wiecie, że na początku zwiastowania ewangelii, gdy wyszedłem z Macedonii, wy byliście jedynym zborem, który był wspólnikiem moim w dawaniu i przyjmowaniu, **16** bo już do Tesaloniki i raz, i drugi przysłaliście dla mnie zapomogę. **17** Nie żebym oczekiwał daru, ale oczekuję plonu, który obficie będzie zaliczony na wasze dobro. **18** Poświadczam zaś, że odebrałem wszystko, nawet więcej niż mi potrzeba; mam wszystkiego pod dostatkiem, otrzymawszy od Epafrodyta wasz dar, przyjemną wonność, ofiarę mile widzianą, w której Bóg ma upodobanie. **19** A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego w chwale, w Chrystusie Jezusie. **20** Bogu zaś i Ojcu naszemu niechaj będzie chwała na wieki wieków. Amen.
- Nowy Rok 2021 rozpoczyna się w cieniu pandemii — bez tradycyjnego świętowania, w izolacji i ograniczeniach, które stały się nowym, wspólnym doświadczeniem.
- List do Filipian został napisany w więzieniu — Pawłowe doświadczenie zamknięcia łączy się z naszym doświadczeniem pandemicznej izolacji.
- Mimo uwięzienia Paweł pisze z ogromną radością i wdzięcznością — odbiera odosobnienie jako próbę i szansę do budowania wspólnoty słowem.
- Filipianie samorzutnie wspierali Pawła darami przez Epafrodyta — była to wymiana wzajemna: oni dawali to, co mieli, on dawał im poczucie sensu w obdarowywaniu.
- Paweł uczy postawy umiaru — umie żyć w dostatku i w biedzie, bo wszystko traktuje jako dar, który dziś jest, a jutro może zostać zabrany.
- Najważniejsze w życiu chrześcijanina są dwa wymiary: wertykalny (relacja z Bogiem) i horyzontalny (relacja z bliźnimi) — oba muszą być budowane równolegle.
- Wśród nas są ludzie bogaci, średnio zamożni i naprawdę biedni — wezwanie do dzielenia się dotyczy nie tylko rzeczy najpotrzebniejszych, lecz także drobnego luksusu, który daje drugiemu poczucie wyjątkowości.
- Hasło Roku Pańskiego 2021 — „Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec wasz" — wyznacza kierunek całorocznej drogi.
O czym mówił pastor
Pierwszego stycznia 2021 roku weszliśmy w nowy rok inaczej niż zwykle. Nie było tłumnych powitań, koncertów z pełnymi salami, rodzinnych wieczerzy w szerokim gronie. Nawet słynny noworoczny koncert wiedeński odbywał się bez ani jednej osoby publiczności. Pozostały rodzinne kręgi w domach, kilkoro najbliższych przy stole, ciche świętowanie. Mijający rok 2020 dorzucił do naszego codziennego słownika słowa, których wcześniej używali wyłącznie wirusolodzy i lekarze: pandemia, lockdown, izolacja, obostrzenia, zajęcia zdalne. Te słowa stały się kluczami, którymi otwieraliśmy każdy kolejny dzień przez minione dziewięć miesięcy. Zamknięte szkoły, teatry, kina, restauracje, sale sportowe, a także kościoły — to wszystko głęboko wpisało się w wspólne doświadczenie pokoleń.
Z tym bagażem wkraczamy w rok 2021 i pytamy, jaki on będzie i czym mamy się w nim kierować. Odpowiedź daje hasło Roku Pańskiego z Ewangelii Łukasza: „Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec wasz". Ma ono towarzyszyć nam przez wszystkie dni. Dzisiejsze nabożeństwo łączy dwa wątki: zmianę roku oraz ósmy dzień życia Jezusa narodzonego w Betlejem, dzień nadania imienia. To pierwsze formalne wpisanie Chrystusa w krąg Bożego ludu Izraela — początek drogi, która prowadzi przez synagogę w Nazarecie, gdzie Jezus ogłasza wypełnienie proroctwa Izajasza, aż po krzyż i zmartwychwstanie. We wcieleniu i w służbie krzyża Chrystus bierze naszą egzystencję pod swoją opiekę i prowadzi nas Boża opatrzność.
Tekst kazalny — fragment listu apostoła Pawła do Filipian — niesie radosną treść, ale wymaga, by przypomnieć kontekst jego powstania. Paweł nie dyktował go z wygodnego fotela ani od biurka. List do Filipian zaliczany jest do listów więziennych. Apostoł pisał go z odosobnienia, niewinnie zamknięty z powodu Chrystusa. To doświadczenie zamknięcia, braku kontaktu z innymi, ograniczenia relacji jakże bliskie jest temu, czego my doświadczyliśmy w roku pandemii. A jednak z całego listu bije ogromny optymizm. Trudno uwierzyć, że ktoś niewinnie uwięziony może z taką wdzięcznością i radością pisać do współwyznawców. „Uradowałem się wielce w Panu", „Bogu zaś i Ojcu naszemu niechaj będzie chwała na wieki wieków". Paweł odbiera uwięzienie jako próbę i jako szansę — być może właśnie po to, by napisać listy do Filipian, których egzegeci doliczają się przynajmniej trzech.
W dzisiejszym fragmencie apostoł mówi o jednym konkretnym wymiarze swojej egzystencji więziennej: o współuczestniczeniu w dawaniu i przyjmowaniu darów. Gdy on siedzi w zamknięciu, wspólnota Filipian nie ogranicza się do modlitewnego czuwania. Samorzutnie postanawia wesprzeć Pawła ziemskimi dobrami. Przynoszą mu różnego rodzaju dary, które dla apostoła stają się szczególnym kontaktem z normalnym światem. Paweł pisze: „Mam wszystkiego pod dostatkiem, otrzymawszy od Epafrodyta wasz dar, przyjemną wonność, ofiarę mile widzianą". Gdy wyobrazimy sobie zapachy ówczesnych więzień, ten dar był namiastką normalności, drobnym luksusem w bardzo trudnej codzienności. Przychodził z głębi serc sióstr i braci, bez prośby, bez polecenia. Paweł cieszy się, że wspólnota buduje z nim relację. Czuje łączność, która podnosi komfort jego życia. Bo to ważne — troszczyć się o drugiego i mieć świadomość, że ktoś troszczy się o nas.
Paweł zna swoje granice. Pisze, że umie żyć w dostatku i w biedzie, umie być nasycony i umie cierpieć głód. Wszystko traktuje jako dar. To, co dziś mamy, jutro może zostać nam zabrane. Najważniejsza pozostaje perspektywa budowania relacji — z Bogiem i z ludźmi. To dwa wymiary chrześcijańskiego życia: wertykalny i horyzontalny. Obecność Boga w naszej egzystencji powinna skutkować chęcią angażowania się w relacje z bliźnimi. Relacja między Pawłem a Filipianami ma charakter wzorcowy. Bo i wśród nas są ludzie bogaci, średnio zamożni, ale także biedni — naprawdę biedni, którzy z marnej emerytury nie są w stanie zapłacić wszystkich rachunków, a o symbolicznym kosmetyku z dzisiejszego tekstu nawet nie mogą pomyśleć.
Tekst zachęca nas do dzielenia się — nie tylko rzeczami najpotrzebniejszymi, lecz także od czasu do czasu drobnym luksusem, dzięki któremu drugi człowiek poczuje się wyjątkowo, tak jak wyjątkowo poczuł się apostoł narodów w więzieniu. Paweł nawet nie pisze, gdzie jest zamknięty — Rzym, Tesalonika, Efez. Dla niego to nie ma znaczenia. Liczy się relacja, myśli, wiara, pobożność, zwiastowanie słowa. Uczy nas dzielenia się i radości z przyjmowanych darów, a także umiejętności znajdowania dobrych stron w sytuacjach, których byśmy sobie nie wybrali. Paweł wykorzystał uwięzienie do działalności epistolarnej i do budowania wspólnoty w Filipii. My także możemy wykorzystać czas dany nam inaczej niż zwykle — na lekturę zakurzonych książek, na czytanie Biblii, na budowanie relacji z innymi, na obdarowywanie ich tym, co mamy, i czego sami nawet sobie nie uświadamiają, że potrzebują.
Mamy nadzieję na lepsze dni — że ławki w kościele nie będą zajmowane co druga, że spotkamy się bez masek, że będziemy się uśmiechać, podawać sobie ręce, przytulać. A jeśli to nie nastąpi szybko, postarajmy się cieszyć tym, co mamy: że dzisiaj jesteśmy w tym Kościele, że rozwinęliśmy nowe formy docierania do ludzi, że każde nabożeństwo nadawane jest na żywo, że docieramy do tych, którzy są w domach uwięzieni przez wiek, choroby czy inne ograniczenia. Do nich piszemy nasze listy do Filipian — dzielimy się sobą, troskami, potrzebami. Tej Chrystusowej radości życzymy sobie nawzajem na wszystkie dni Nowego Roku Pańskiego.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Gratia 56% Tylko z łaski
Zbawienie jest darem Bożej łaski, nie zasługą człowieka. Łaska wyprzedza wszelkie nasze działanie — wybiera nas, wzywa, uświęca.…
Rozwiń hasło → -
Powszechne kapłaństwo wiernych 55% Każdy ochrzczony jest kapłanem
Każdy ochrzczony ma bezpośredni dostęp do Boga — bez ludzkiego pośrednika. Pastor nie jest kapłanem w sensie ofiarnym, ale sługą Słowa, powołanym ze zboru.…
Rozwiń hasło → -
Sola Fide 55% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 1 stycznia, Świąteczne nabożeństwo noworoczne # Zrodlo: https://youtu.be/Gh9x3nWYITk # Data nabozenstwa: 2021-01-01
Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Hasło Roku Pańskiego, który dzisiaj rozpoczynamy. Anno Domini 2021 brzmi. Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec Wasz. A hasło dzisiejszego dnia. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. Dzień dobry. Światło, które w betlejemską noc rozświetliło nasze mroki, dalej nam towarzyszy. I życzę drodzy nam wszystkim, gromadzonym tutaj w Kościele Zbawiciela, jak i z tymi, którzy łączą się z nami poprzez nabożeństwo internetowe. By ta światłość towarzyszyła nam przez wszystkie dni tego roku.
By Bóg błogosławił nam wszystkie dni i wszystkie noce. I by te słowa obecności Chrystusa, który był, który jest i który ma przyjść, Zawsze był dla nas wsparciem i mocą. Zasiwajmy teraz pieśń numer 97. A Paniech prawdziwie przyzna się do naszej wspólnej służby w ten dzień Nowego Roku. Zdjęcia i montaż Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Panie, Tyś było stoją naszą z pokolenia w pokolenie. Od wieków na wieki Tyś jest o Boże. nasyć oświcie łaską swoją, abyśmy się weselili przez wszystkie dni nasze. Niech spocznie na nas Wszelkie prawa.
i Synowi i Duchowi Świętemu Muzyka Kyrje elejson Christelejson Kyrjelej są Chwała Bogu na wysokościach. I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a buzia dobre O, O, O Módlmy się. Boże Wszechmogący, Ojcze Miłosierdzia, dziękujemy Ci za imię Zbawiciela naszego, przez który objawiłeś nam zbawienną wolę swoją. Dziękujemy. Prosimy Cię, wypisz imię Syna Swojego na sercach naszych i spraw, abyśmy zawsze pamiętali, że jesteśmy Jego własnością. Wysłuchaj nas przez tegoż Jezusa Chrystusa. który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.
Amen. Muzyka Pan niech będzie z Wami. Muzyka Drodzy, w dzień Nowego Roku słuchajmy się w Boże Słowo, które jest do nas adresowane. Najpierw czytamy je w Starym Testamencie w Księdze Jozuego w rozdziale I wierszach od I do IX. Dzień dobry. Po śmierci Mojżesza sługi Pana, rzekł Pan do Jozułego, syna Nuna, sługi Mojżesza tak. Mojżesz mój sługa umarł. Teraz więc wstań, przepraw się tu przez ten Jordan, ty i cały ten lud, do ziemi, którą ja im, synom izraelskim, daję. Każde miejsce, na którym wasza stopa stanie, dam wam, jak przyobiecałem Mojżeszowi.
Od pustyni i od Libanu, aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat, poprzez cały kraj Chetyjczyków, aż do wielkiego morza na zachodzie, będzie sięgać wasz obszar. Nikt przed Tobą się nie ostoi, dopóki żyć będziesz. Jak byłem z Mojżeszem, tak będę z Tobą. Nie odstąpię Cię, ani Cię nie opuszczę. Bądź mocny i mężny, bo Ty oddasz temu ludowi w posiadanie ziemię, którą przysiągłem dać ich ojcom. Tylko bądź mocny i bardzo mężny, aby ściśle czynić wszystko według zakonu, jak ci Mojżesz mój sługa nakazał. Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby ci się wiodło wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz.
Niechaj nie oddala się księga tego zakonu od Twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, aby ściśle czynić wszystko, co w niej jest napisane. Bo wtedy poszczęści się Twojej drodze i wtedy będzie Ci się powodziło. Czy nie przykazałem Ci, bądź mocny i mężny? Nie bój się i nie lękaj się, bo Pan Bóg Twój będzie z Tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz. Tyle słów Starego Testamentu. A błogosławieni są ci, którzy słuchają i strzegą słowa Bożego Alleluja. Alleluja, Alleluja, Alleluja. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.
A Ewangelię na dzisiejsze święto czytam w Ewangelii św. Łukasza w rozdziale 4, wierszach od 16 do 21. Przyszedł też do Nazaretu, gdzie się wychował. Zgodnie ze swym zwyczajem wszedł w dzień szabatu do synagogi i powstał, aby czytać. Podano mu zwój proroka Izajasza. Gdy go rozwinął, znalazł miejsce, gdzie było napisane – Duch Pana nade mną, dlatego namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę. Posłał mnie, abym głosił więźniom uwolnienie i niewidomym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność i ogłosił rok miłosierdzia Pana.
Dzień dobry. Następnie zwinął zwój, podał go słudze i usiadł, a wszyscy w synagodze utkwili w nim wzrok. Wtedy zaczął do nich mówić: "Dzisiaj wypełniło się proroctwo pisma, które usłyszeliście". Bądź pochwalon, Panie Jezu. A teraz, siostry i bracia w Chrystusie, złączmy się i wyznajmy wspólnie po raz pierwszy w tym roku naszą wiarę w Trójjedynego Boga. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i siły i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Hanny, umęczon pod koncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł.
i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić krzywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów od ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka KONIEC Wielkie prawa zastrzeżone. Łaska do naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego. Niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Słuchajmy się teraz słowa, które apostoł Paweł napisał do zboru w Filipii.
W liście w czwartym rozdziale w wierszach od 10 do 20 znajdujemy takie słowa. Uradowałem się bardzo w Panu, bo wreszcie zaowocowała wasza troska o mnie. Wcześniej też myśleliście o mnie, ale czas temu nie sprzyjał. Nie mówię tego z powodu niedostatku, ponieważ nauczyłem się poprzestawać na tym, co mam. Umiem żyć w biedzie i umiem żyć w dostatku. Do wszystkiego jestem należycie przygotowany. Mogę być syty i głodny, żyć w dostatku i w biedzie. Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia. Pięknie jednak postąpiliście, uczestnicząc w moich troskach Wy, Filipianie, wiecie przecież, że na początku głoszenia Ewangelii, gdy wyszedłem z Macedonii Żaden Kościół nie uczestniczył w dawaniu i przyjmowaniu darów, tylko wy jedynie I w Tesalonice bowiem raz i drugi zatroszczyliście się o moje potrzeby.
Nie abym poszukiwał daru, ale poszukuję owocu powiększającego wasze konto. Stwierdzam, że mam wszystko i to w obfitości. Jestem w pełni zaopatrzony, gdyż otrzymałem od was przez epafrodyta przyjemną wonność, ofiarę godną przyjęcia podobającą się Bogu. Mój Bóg natomiast zaspokoi wszelkie wasze potrzeby według swojego bogactwa w chwale. W Chrystusie Jezusie, naszemu zaś Bogu i Ojcu, niech będzie chwała na wieki i wieków. Amen. A ciebie, Panie, prosimy, abyś w to popołudnie przemówił do nas słucham. I przemawiał przez wszystkie dni Nowego Roku.
Amen. Wkroczyliśmy dzisiaj o północy w Nowy Rok Pański, oznaczony według naszych kalendarzy jako 2021. Niektórzy ludzie witali go z radością, ze śpiewem i tańcami, ale większość witała go tym razem z radością. Inaczej niż zwykle i młodzi i starsi. Zwykle w domach, w małym, najbliższym kręgu. Początek roku jest inny niż zwykle. Nawet tegoroczny, noworoczny koncert z Wiednia, który dla wielu stanowi coś bardzo ważnego, był jedyny w swoim rodzaju, bez obecności ani jednej osoby publiczności. Jesteśmy w domach, w rodzinnym kręgu.
Tak świętowaliśmy święta narodzenia pańskiego i tak też przeżywaliśmy pożegnanie starego roku, covidowego roku. I prosimy Boga o błogosławieństwo dla nowego. Cień pandemii covidowej sprawił, że tradycyjne świętowanie i Bożego Narodzenia i Nowego Roku nie było możliwe. Z nami drodzy rok 2020. Rok, który biegł inaczej niż dotąd. Niektórzy mówią, że czas przed i czas od marca. Pandemia, wirus, lockdown, obostrzenia, izolacja, zajęcia zdalne to słowa, których wcześniej na co dzień nie używaliśmy. Nie używaliśmy.
Wirusolodzy, lekarze, tak, ale nie my, zwykli ludzie. A dzisiaj te słowa to klucze, które szczególnie są obecne w naszym słowniku. Było obecne przez minione dziewięć miesięcy. I mimo, że inne były perspektywy, problemy i bolączki młodych, inne dorosłych, a inne starszych sędziwych, inne wyzwania i troski, to chyba jak nigdy dotąd tak wiele nas połączyło. Zamknięte szkoły, później zakłady pracy, teatry, muzea, kina, dalej uczelnie, restauracje, sale sportowe i wiele winy innych. W tym czasie zamknięte też były kościoły.
Nie możemy zapomnieć i o tym kontekście. Wiele za nami przeżyć, przemyśleń, doświadczeń zbierania nowej perspektywy. zamknięcia, izolacji, odłączenia od innych. Zdalnej pracy, zdalnej nauki, wielu doświadczeń, które dotychczas były nam całkowicie obce albo znane tylko z literatury lub filmów science fiction. Z tym bagażem zeszłorocznych doświadczeń, drodzy, wszyscy, młodzi i starsi, wkraczamy w Nowy Rok i zadajemy sobie pytanie. Jaki on będzie ten nowy rok? Co on nam przyniesie? Jaką mamy kierować się, Matz Simą, w nowym roku?
Usłyszeliśmy hasło tego roku na samym początku nabożeństwa z Łukaszowej Ewangelii. Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec Wasz. Ma to nam towarzyszyć przez wszystkie dni. A dzisiejsze nabożeństwo... które zwykle jest bardzo radosne początek roku kieruje nasze myśli w trochę inne niż zwykle obszary jest ono bardzo bogate w tematy, wątki biblijne, liturgiczne Tak czyni Kościół co roku 1 stycznia. Bo mamy z jednej strony treści związane ze zmianą roku, ale także liturgicznie dzisiejszy dzień to ósmy dzień życia Jezusa narodzonego w Betlejem.
Naszego Pana i Zbawiciela. Dlatego... Nazwa Nowy Rok łączy się z tą drugą. Dzień nadania imienia dziecięciu Jezus. Ta druga nazwa dzisiejszego dnia wskazuje nam na wejście Jezusa narodzonego w Betlejem, wychowanego w Nazarecie. Pod dach tego świata, Ale w sposób szczególny ten ósmy dzień to jest wpisanie go w krąg Izraela, Bożego Ludu. Tak też należy rozpoznać i zrozumieć dzisiejsze ewangeliczne czytanie, gdy Jezus w synagodze, w synagogalnym nabożeństwie mówi, kim jest. Wielu. Ukazuje, że jest wypełnieniem starotestamentowych proroctw.
Jezus ogłasza nowy etap w dziejach ludzkości, w dziejach relacji pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Rozpoczyna zwiastowanie Ewangelii, czyli dobrej wiadomości, dobrej nowiny On nie tylko jest jej głosicielem, jak wcześniej prorocy, ale jest wcieleniem słowa Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, przeżywaliśmy to w święta Bożego Narodzenia On we wcieleniu i w służbie krzyża staje się częścią naszego ludzkiego życia, naszej ludzkiej egzystencji. Bierze naszą egzystencję pod swoją opiekę i w miłości prowadzi nas Boża opatrzność.
Dzisiejszy tekst, który został nam dany do przeczytania i przemyślenia, pochodzi z list apostoła Pawła do Filipii. Słyszeliśmy jego radosną treść. Ale wielu z nas zapewne nie wie, że Paweł wcale go nie dyktował swemu sekretarzowi siedząc w wygodnym fotelu albo przy biurku, ale że znajdował się w więzieniu. List do Filipian zaliczamy do listów więziennych właśnie. I to doświadczenie apostoła Pawła, zamknięcia odosobnienia, jakże łączy się z naszym doświadczeniem pandemii. Izolacji i zamknięcia. Braku relacji z innymi ludźmi.
A jednak w treści tego listu całego, nie tylko w tym fragmencie, który odczytaliśmy, widać ogromny optymizm, który jest udziałem apostoła Pawła. To aż trudne uwierzyć, że ktoś zamknięty w więzieniu, Z powodu Chrystusa, a więc całkowicie niewinnie, mógł się cieszyć z tego, że pisze list do innych. Z tego listu do nas adresowana jest wielka radość i ogromna wdzięczność, jaka jest udziałem apostoła. Pisze on, uradowałem się w Panu, Gdzie indziej Bogu zaś i Ojcu Naszemu niechaj będzie chwała na wieki wieków.
On odbiera to doświadczenie jako próbę i szansę. Może właśnie na to, by napisać list albo listy do Filipian, bo egzegeci przypuszczają, że mamy ich przynajmniej trzy. I w dzisiejszym tekście apostoł narodów mówi nam o szczególnie jednym wymiarze swojej egzystencji więziennej. Jest to współuczestniczenie w dawaniu i przyjmowaniu darów. Gdy on jest zamknięty, społeczność Filipii nie tylko poprzestaje na modlitewnym czuwaniu, W zanoszeniu modłów do Pana o wyzwolenie Pawła. Ale oni samorzutnie postanawiają wesprzeć Pawła ziemskimi dobrami.
Przynoszą mu różnego rodzaju dary Które jak postrzegają Będą dla apostoła szczególnym kontaktem z tym normalnym światem Stąd zauważmy o czym pisze Paweł Jestem w pełni zaopatrzony Gdyż otrzymałem od was przez Epafrodyta Przyjemną wonność Ofiarę godną przyjęcia Podobającą się Bogu Jeśli jesteśmy w stanie wyobrazić sobie zapachy, jakie miały miejsce w tamtych więzieniach, to ten dar to jakby namiastka normalności, luksusu w Pawłowej więziennej egzystencji. To przychodzi do niego... Z głębi serc jego sióstr i braci, bez żadnej prośby, bez polecenia, Paweł cieszy się, że jego siostry i bracia budują z nim społeczność.
I w ten sposób powołania. Prosi ich, by czuli się wolni w prowadzeniu służby Bożej Odczuwa łączność, co podnosi komfort jego życia Więź z tymi, którzy się o niego troszczą Bo to dla nas ważne, troszczyć się o drugiego i mieć świadomość tego, że ktoś się o nas troszczy. To jest ta wzajemna wymiana darów, o której pisze Paweł. Uczestniczy w tym jako obdarowany i zachęca ich, by oni cieszyli się z tego, że mogą być tymi, którzy obdarowywują. Paweł zna swoje granice i pisze, że może cieszyć się z tego, co ma, żyć w dostatku i żyć w ubóstwie.
Bo jest w stanie zobaczyć, że to są dary, które otrzymujemy. Coś, co możemy dzisiaj mieć, jutro może zostać nam to zabrane. Ale co jest najważniejsze w życiu, to perspektywa budowania relacji z Bogiem i relacji z Bogiem. z ludźmi, to logicznie mówiąc budowlania wymiaru horyzontalnego i wertykalnego naszego życia, obydwu. Obecność Boga w naszym życiu powinna skutkować chęcią naszego zaangażowania się w relacje horyzontalne z naszymi bliźnimi. Relacja między Pawłem a mieszkańcami Filipii, członkami chrześcijańskiej wspólnoty tam miejscowej parafii, byśmy powiedzieli dzisiejszym językiem, ma charakter wzorcowy i powinna być dla nas wzorcem do naśladowania.
Bo i tak jak w Filipii, tak i wśród nas Są ludzie bardzo bogaci Średnio zamożni Ale także i ci biedni, naprawdę biedni Którzy ze swojej skromnej emerytury Często nie są w stanie wyżyć I zapłacić wszystkich należnych rachunków A o... W jakimś luksusie, symbolicznie rzecz biorąc dzisiejszego tekstu kosmetyku, nawet nie mogą pomyśleć. Dzisiejszy tekst daje nam więc wiele impulsów dotyczących... Naszej postawy, naszej relacji wobec ziemskich dóbr, wobec ograniczeń, które są naszym udziałem, ale także zachęca nas do dzielenia się tym, co mamy z naszymi bliźnimi.
I to nie tylko. kupując im najpotrzebniejsze rzeczy, ale może właśnie od czasu do czasu, dając drugiemu odrobinę luksusu, by ten poczuł się wyjątkowo, tak jak wyjątkowo poczuł się apostoł narodów, będąc w więzieniu. Nawet nie pisał, gdzie jest. To logowie wskazują różne możliwe lokalizacje. Dawniej mówiono, że było to w Rzymie. Dziś mówi się raczej, że był gdzieś bliżej w Tesalonice albo w Efezie. I stamtąd wysłał listy do Filipianów. Dla Pawła to nie ma znaczenia i my dzisiaj musimy dochodzić, gdzie on właśnie przebywał.
On mówi o swojej relacji, swoich myślach, swojej wierze, swojej pobożności i o zwiastowaniu słowa. Uczy nas, by dzielić się i cieszyć się z przyjmowanych darów. I niezależnie od sytuacji, w której się znajdujemy, by potrafić odnajdywać dobre strony. On wykorzystał to do działalności epistolarnej. Wykorzystał to do budowania wspólnoty w Filipii. My też możemy ten czas, który jest nam dany, inaczej niż zwykle dany, wykorzystać. Może działając zgodnie z hasłem tego roku, bądźcie miłosierni jak miłosierny jest ojciec wasz.
Może wykorzystując go na lekturę. zakurzonych książek albo lekturę Biblii. Może na budowanie relacji z innymi, obdarzanie ich tym, co mamy, tym, czego potrzebują i czego sobie nawet nie uświadamiają, że potrzebują. Nie ma w tym, że potrzebują. Mamy nadzieję na lepsze dni. Na to, że w końcu ławki w naszym kościele też nie będą zajmowane co druga. Że będziemy znowu spotykać się bez nałożonych na twarze maski lub przyłbice. Nie. Że będziemy się do siebie uśmiechać, podawać rękę i przytulać. Mamy na to wszystko nadzieję, że to wkrótce przyjdzie.
Ale gdy to nie będzie przychodziło, drodzy, postarajmy się. Cieszyć się tym, co mamy. Cieszyć się, że możemy dzisiaj być w tym Kościele, że rozwinęliśmy nowe formy docierania do ludzi, chociażby przez to, że każde nasze nabożeństwo jest dzisiaj nie tylko transmitowane, ale nadawane na żywo. Że możemy dotrzeć do tych, którzy są naprawdę w swoich domach uwięzieni ze względu na wiek, choroby, inne ograniczenia. I że do nich piszemy swoiste listy do Filipian. Nasze listy. Że dzielimy się naszymi potrzebami, troskami.
Dzielimy się sobą z innymi ludźmi. Tej chrystusowej radości życzę nam wszystkim na te dni Nowego Roku Pańskiego. Niech Boże Słowo towarzyszy nam każdego dnia i uświadamia wciąż o tym, że trzeba być otwartym na swoje potrzeby i na potrzeby innych ludzi. A wtedy możemy odczuwać prawdziwie Boże błogosławieństwo i Jego towarzyszenie każdego dnia i każdej nocy. Amen. Pomóżmy się. Dobry nasz Panie i dobry Boże, dziękujemy Ci za dzień nowego roku, za to, że mogliśmy przyjść do Twojej świątyni, tak jak Jezus otworzyć księgę, I mówić o Tobie, o Twojej obecności w naszym życiu i o to chcemy Cię prosić na najbliższe dni, tygodnie i miesiące, byś był obecny w naszym życiu.
we wszystkich naszych działaniach i myślach. By Twoje słowo było dla nas drogowskazem, gdzie mamy iść. I byśmy, jak w tej pieśni, którą za chwilę będziemy śpiewać, czuli, że jesteśmy przez dobrą mocwą otoczeni. O tę moc, Panie, Cię chcemy prosić. Na każdy dzień nowego roku. Amen. Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeża serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Dziękuje za oglądanie. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Gdy Pan doostwo starych lat na rada, niech na księdze mi przyjdzie. Gryjesz z serce Bożą, chę w starych lat, Zdjęcia i montaż Znieśmy teraz drodzy nasze serca, nasze myśli do Boga i módlmy się. Boże, który stworzyłeś słońce i gwiazdy, dzień i noc i wszystko utrzymujesz od chwili, której powołałeś wszechświat z niebytu do istnienia. Imię Twoje sławimy i uwielbiamy w dzisiejszy noworoczny dzień, bo wprowadziłeś nas w nowy rok i dajesz obietnicę zbawienia i błogosławieństwa na dalsze dni pielgrzymki naszej.
Przede wszystkim dziękujemy Ci za Syna Twojego Jezusa Chrystusa, że przez imię Jego objawiłeś nam swoje ojcowskie serce pełne łaski i miłosierdzia. Dziękujemy Ci, że wzywającym imię Jego obiecałeś zbawienie wieczne. Boże łaskawy, prosimy Cię. Prowadź nas przez wszystkie dni roku, który jest przed nami. Ochraniaj od wszystkiego złego na ciele i duszy. Chwała Twoja, która jest na obliczu Syna Twojego, Niechaj będzie światłem w naszej pielgrzymce ku niezniszczalnej ojczyźnie, pokoju i wiecznej szczęśliwości.
A każde słowo, które pochodzi z ust Twoich, niechaj nam będzie pokarmem i pociechą w trudzie i znoju dnia powszedniego. Boże łaskawy, prosimy Cię, błogosław nasze domy i rodziny, nasze miasta i wioski, pola i warsztaty pracy, szkoły, uczelnie, miejsca kultury i wypoczynku. Błogosław Panie wszelką dobrą i sprawiedliwą sprawę. Oczyść nasze serca, napełnij je duchem swoim, abyśmy wydawali dobre owoce i wielbili święte imię Twoje. Odwróć od nas doświadczenia, oszczędź nam udręki i trwogi. A ponieważ i w tym roku, który rozpoczynamy, każda chwila może być początkiem doświadczenia, prosimy Cię, czuwaj nad nami i niechaj prowadzi nas łaskawa dłoń Twoja, dłoń Twoja.
Prosimy Cię o wszystkie dni, tygodnie, miesiące, o to, byśmy mogli znowu poczuć się blisko siebie wolności i bez niepotrzebnych ograniczeń. Prosimy Cię, Panie, byśmy potrafili cieszyć się tą wolnością. która jest darem, a zarazem, która jest Twoim roszczeniem wobec naszego życia. Prosimy Cię, jako Twoje dzieci, wysłuchaj nas, gdy razem do Ciebie wołamy. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jaką my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw odesłego. Alboję Twoje nieszczóweczko Miłości trwała na biegi dzieju. Amen. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja. On jest moim bywawicielem, Alleluja. Jesus Christus Wczoraj i dziś, Alleluja. Wersami, Anieni, Alleluja. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Panu, obliczę swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen.
Amen. Amen. Dziękujemy Bogu Was w serce Bóstwych wadali! O Jejuski, Józka, obwodawiam się na Panami! Muzyka I jest w Twoim łas, w Twoim łasie. Zdjęcia Zdrowiało się w tym samym. Świętę Bóg też uchwałań. Wielu Jezu, Członą, Drodno Bożego Bóg, Na Chrystusie Bóg, Przecieżką niechwałań. muzyka