Głos mego miłego — adwentowa pielęgnacja miłości
*„Słuchaj! To mój miły. Oto idzie on, wspina się po górach, skacze po pagórkach."* (Pnp 2,8)
Pieśń nad Pieśniami 2,8-13
Biblia Warszawska
8. Słuchaj! To mój miły. Oto idzie on, wspina się po górach, skacze po pagórkach. 9. Mój miły podobny jest do gazeli lub do młodego jelonka. A oto już stoi za naszą ścianą, patrzy przez okno, zagląda przez kraty. 10. Mój miły odzywa się i mówi do mnie: Wstań, moja przyjaciółko, moja piękna! Chodź! 11. Bo oto minęła zima, skończyły się deszcze, ustały. 12. Kwiatki ukazują się na ziemi, czas śpiewu nastał i gruchanie synogarlicy słychać w naszej ziemi. 13. Figowiec zarumienia już swoje owoce, a winna latorośl zakwita i wydaje woń. Wstańże, moja przyjaciółko, moja piękna, chodź!
- Pieśń nad Pieśniami (hebr. *Szir HaSzirim Szelomo*) to najbardziej tajemnicza księga Starego Testamentu — jedyna bez wyraźnego odniesienia do Boga, a jednak włączona do kanonu nie bez powodu.
- Sześć utworów księgi opisuje miłość Oblubieńca i Oblubienicy w formie dialogu, niczym w greckim dramacie z komentującym chórem.
- Tradycja żydowska odczytuje ją jako miłość Boga do wybranego ludu; tradycja chrześcijańska jako relację Chrystusa z Kościołem; perspektywa uniwersalna — jako miłość Boga do każdego człowieka.
- Druga pieśń, śpiewana przez Oblubienicę i Oblubieńca, pasuje do czasu Adwentu: mówi o odradzaniu się życia, o nadchodzącym, który puka i woła „wstań, chodź".
- Miłość pierwsza — do Boga, do Kościoła, do bliskich — nie utrzymuje się sama. Trzeba ją pielęgnować i wzmacniać jak rośliny z pieśni: figowiec, winną latorośl, kwiaty na ziemi.
- Życzenie adwentowe: by miłość Boga była w nas i byśmy potrafili dzielić się nią z innymi — z partnerem, dziećmi, rodzicami, ze światem.
O czym mówił pastor
Drugą niedzielę Adwentu w sopockim Kościele Zbawiciela ksiądz biskup zbudował wokół fragmentu z Pieśni nad Pieśniami, zapowiadając krótkie kazanie po dwóch wcześniejszych przemówieniach — przy chrzcie świętym Alicji i przy wstąpieniu czterech nowych członków do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Wybór tekstu nie był przypadkowy. Druga pieśń z księgi Salomona, w której Oblubienica słyszy nadchodzącego Oblubieńca i odpowiada na jego zaproszenie, idealnie wpisuje się w klimat oczekiwania — kogoś, kto się zbliża, kto puka do drzwi, kto woła „wstań, chodź".
Kaznodzieja wprowadził słuchaczy w samą księgę. Po hebrajsku nosi tytuł *Szir HaSzirim Szelomo* — Pieśń nad Pieśniami Salomona. Powstawała przez długie lata, a badacze widzą w niej nawet nawiązania do egipskich pieśni miłosnych z czasów faraona Ramzesa II, sięgających być może epoki niewoli izraelskiej. Tradycja wiąże ją z kręgiem króla Salomona, którego imię w księdze się pojawia. Składa się z sześciu utworów, w których prowadzony jest dialog Oblubieńca i Oblubienicy — Szelomo i nieznanej Szulamitki — komentowany przez chór, niczym w greckim dramacie. To księga jedyna w swoim rodzaju, bo jako jedyna w całym Starym Testamencie nie zawiera wyraźnych odniesień do Boga. Nie jest Jego mową do nas, nie jest naszym wołaniem do Niego jak w psalmach — jest poematem miłosnym o uczuciu dwojga ludzi, być może fragmentami starożytnej uroczystości weselnej, w której wpleciono dwa hymny o miłości.
Powstaje więc pytanie, dlaczego ten poemat znalazł się w kanonie Pisma Świętego, między trzydziestoma dziewięcioma księgami Starego Przymierza. Odpowiedzi przyniosła historia interpretacji. Tradycja rabiniczna od początku odczytywała Pieśń nad Pieśniami jako opis miłości pomiędzy Bogiem a Jego wybranym ludem. Tradycja chrześcijańska poszła dalej — Oblubieniec to Chrystus, Oblubienica to Kościół Nowego Testamentu. W perspektywie globalnej to sam Bóg i odkupiona ludzkość, powołana do zjednoczenia się z Nim w akcie miłości, która przełamuje wszelkie granice. Istnieją także inne odczytania — mariologiczne, ujmujące pieśń jako opis relacji między Bogiem a Maryją — które niekoniecznie odpowiadają ewangelickiej wrażliwości, ale pokazują, jak bogata jest tradycja interpretacyjna tego tekstu.
Kaznodzieja zaproponował jednak perspektywę najbardziej uniwersalną: Pieśń nad Pieśniami jako opis miłości Boga do każdego człowieka. Do tej najmłodszej, którą tego dnia przyniesiono do chrztu. Do tych, którzy właśnie wstąpili do Kościoła. Do młodych, do osób w średnim wieku i do sędziwych zgromadzonych w świątyni. Do tych, którzy nie mogli się z parafią połączyć, bo leżą w szpitalu, mieszkają w domach opieki albo chorują we własnych mieszkaniach. Do wszystkich bez wyjątku. Miłość okazana ostatecznie w Jezusie Chrystusie, który z tej miłości oddał samego siebie na ofiarę.
Druga pieśń, którą wybrał na ten dzień, nadaje się szczególnie do Adwentu. Można ją odczytywać eschatologicznie, jako symbol odradzającego się wiecznego życia, jako obraz Kościoła przechodzącego próby wiary i wierności. Ten obraz jest też zaproszeniem do refleksji nad każdą miłością obecną w naszym życiu — do partnera i partnerki, do żony i męża, do narzeczonej i chłopaka, do dziecka, do rodziców. Miłość, mówił kaznodzieja, powinna być niczym rośliny opisane w pieśni: figowiec zarumieniający owoce, winna latorośl wydająca woń, kwiaty wschodzące po zimie. Trzeba ją podlewać, wzmacniać, pielęgnować. Pierwsza miłość — do Boga, do Kościoła, którą cztery osoby właśnie tego dnia wyznały u ołtarza — sama nie utrzyma się długo. Bez codziennej pracy gaśnie jak ogień bez paliwa.
Adwentowe życzenie kaznodziei było proste i konkretne. Aby miłość Boga prawdziwie była w nas i abyśmy potrafili dzielić się tą miłością z innymi. Aby okres oczekiwania na Boże Narodzenie stał się czasem nie tylko liturgicznego rytmu, ale realnej pielęgnacji więzi — z Bogiem i z ludźmi. Bo Oblubieniec już idzie. Wspina się po górach, skacze po pagórkach, stoi za ścianą, zagląda przez kratę. Pyta tylko, czy usłyszymy Jego głos i czy zechcemy odpowiedzieć: wstaję, idę.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Fide 54% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło → -
Rok kościelny 52% Cykl liturgiczny ewangelicki
Roczny cykl czasu kościoła: od Adwentu po Trójcę, od Trójcy do Adwentu. Każdy okres ze swoim kolorem, perykopami i tonem.…
Rozwiń hasło → -
Pieśń ewangelicka 51% Centrum nabożeństwa, nie jego ozdoba
W luteranizmie zbór ŚPIEWA — pieśń kościelna jest centralnym aktem liturgicznym. Każdy uczestniczy, nie tylko chór. Tradycja od Lutra, kulminacja u Bacha.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🟣 2. NIEDZIELA W ADWENCIE # Zrodlo: https://youtu.be/PTeh92-lPxo # Data nabozenstwa: 2022-12-04
Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! Wyprostujcie się i podnieście głowy swoje, gdyż zbliża się odkupienie wasze. To słowa, które zapisał ewangelista Łukasz. Słowa przeznaczone na drugą niedzielę w Adwencie i cały ten tydzień. Skoro to druga niedziela w Adwencie, na naszym adwentowym wieńcu zapalamy dwie świece. Znak, że Pan się do nas zbliża. Dzień dobry. Witam Was drodzy wszystkich, którzy jesteście w Kościele. Witam wszystkich tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję.
W sposób szczególny witam rodziców i rodziców chrzestnych dziecka, które dzisiaj poprzez chrzest przyjmiemy do Kościoła. I zrównie serdecznie witam cztery osoby, które dzisiaj wstąpią do kościoła Ewangelii Kałdspurskiego, czyli luterańskiego po długim okresie przygotowań. Życzę, by dla Was drodzy i dla Was wszystkich to nabożeństwo było pełne głębokich przeżyć, ale dla Was by zapadło pamięci na całe Wasze życie. W grzegu błogosławieństwa w adwentowy czas śpiwamy pieśni z tej tablicy, która jest po mojej lewej stronie, czyli po waszej prawej.
Śpiwamy pierwszą pieśń numer 17. Muzyka O Wielkoszience bidań, zafieńcy nał, od Ciebie w bluwek blach, o Bieloszno trójnał, My odciwione, zwojowe, od świętów, ten chłopiec zada. Odłóż się Cię, Czerwona, Zemstwie dług nasz rady Rozprawy się w ruch. Oż, chłanawie chrysty, Przez sławem w grunach. O swoich zębniu pewświętym O niech zroga nam, O wersja o niech dole, O wersja o niech zroga. Jest i mięsza o niech zroga, Zdjęcia i montaż Słuchaj pasterzu Izravena Góry zaś, Panie, ruchu, Bóg, nasz, Panie. Nie odstępujemy od Ciebie, zachowaj nas przy życiu.
A będziemy z nami imienia Twojego. Panie Boże Zastępu, spraw nam odnowę, Dłom jaśni w oblicze swoje, A będziemy zabieni. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi, Idupa, Vizsientemu. Iwakbe, Oda, Osob, Iwakbe, Sziach, Vennyę. Aby, Iwakbe, Oda, Oda, Oda, Oda. Kyrgyi elej są A niech iój się Chryste elej są Błogosławiony niech będzie Pan, że nawiedził i otopił lud swój. Prostoj przez swoje nowy, Nad węb do nas się dłuża. Ty, Bóg, i chilej już! Przyjdź, Panie, przyjdź, mą ławkę, O twarne już serc brada my, i chorysta Jezu.
Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Miłosierny Boże i Ojcze, przez Jezusa Chrystusa objawiłeś nam niebo, że niebo i ziemia przeminęły. Spraw, abyśmy byli gotowi na powtórne przyjście Twojego Syna, z radością Go oczekiwali i służyli Tobie wiernie. Wysłuchaj nas dla zasługi naszego Pana i Zbawiciela, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Wielkie. Amen. A niech będzie z Panami, I z Luchem Moim. Słuchajmy się teraz słowa Pisma Świętego, słowa lekcji apostolskiej znajdujące.
Zatrzymy dzisiaj w liście Jakuba w rozdziale 5, wiersze od 7 do 11. Bądźcie więc cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Rolnik cierpliwie czeka na cenny owoc ziemi, dopóki nie spadnie deszcz jesienny i deszcz wiosenny. I wy bądźcie cierpliwi, umocnijcie wasze serca, bo przyjście Pana jest bliskie. Nie narzekajcie jedni na drugich bracia, abyście nie zostali osądzeni. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Weźcie przykład bracia z wytrwałości i cierpliwości proroków, którzy przemawiali w imieniu Pana. Uważamy za szczęśliwych tych, którzy byli wytrwali.
Słysieliście o wytrwałości Hioba i zobaczyliście, jaki koniec przygotował mu Pan. Bo Pan jest pełen współczucia i miłosierny. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegają. Aleluja! Aleluja! Aleluja! Aleluja! Aleluja! Natomiast słowa Ewangelii czytamy dziś u Ewangelisty Łukasza w XXI rozdziale i będą to wiersze od 25 do 25. Będą też znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga bezradnych narodów z powodu huku morza i nawałnicy. Ludzie ze strachu będą odchodzić od zmysłów w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi, bo moce niebios zostaną poruszone.
Wtedy zobaczą Syna Człowieczego przychodzącego na obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy to się zacznie, umocnijcie się i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Opowiedział im również przypowiedź. Popatrzcie na drzewo figowe i wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że lato jest już blisko. Tak samo i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest Królestwo Boga. Zapewniam was, że nie przeminie to pokolenie, aż to się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A w tym momencie chciałbym zaprosić tutaj do ołtarza wszystkie dzieci, które chcą uczestniczyć w swoim nabożeństwie w szkółce niedzielnej, która nas zachwia. za chwilę czeka. Zapraszam tutaj do ołtarza. Kto poniesie dzisiaj Biblię, Biblię dla dzieci. Jest tu ktoś chętny? Poniesiesz? Super. Niech nam błogosławi Bóg, Ojciec Trójcy Jedyny. Amen. I teraz idziemy na zajęcia. A dalszą część poprowadzi ksiądz biskup. Zapraszam was. A ja zapraszam do udarza rodziców i rodziców chrzestych.
Usiądźcie teraz. Proszę. Proszę. Pokój Pański niech będzie zawsze z Wami. Drodzy rodzice i rodzice chrzestni, przyszliście dzisiaj do Kościoła Ewangelickiego Zbawiciela w Sopocie, aby ofiarować Bogu swoje dziecko. ofiarować w sposób szczególny Krzcie Świętym. Dlatego teraz powstańmy, drodzy, i wysłuchajmy, co jest napisane w Ewangelii św. Marka w X rozdziale o Jezusie Chrystusie, dobrym przyjacielu dzieci. I przynosili do Niego dzieci, aby je dotknął. Lecz uczniowie surowo im zabraniali. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich, pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie zabraniajcie im, bo do takich jak one należy Królestwo Boga.
Zapewniam was, kto nie przyjmie Królestwa Boga jak dziecko, nie wejdzie do Niego. I objął je i błogosławił, kładąc na nie ręce. A my nasz Panie Boże prosimy, abyś to słowo pogłosławił w sposób szczególny w rodzicach tego dziecka, w rodzicach chrzestnych, bliskich, a także we wszystkich nas tu obecnych jako świadków tego sakramentu. Amen. Drodzy rodzice, drodzy rodzice chrzestni, droga zgromadzona w Kościele, rodzinę, przyjaciele, którzy włączycie się z wami i z nami poprzez transmisję. Chrzest święty to szczególny moment w życiu człowieka.
Młodego człowieka, ale osoby ludzkiej, osoby, która jest Bożym stworzeniem, jest darem, który wam został przez Boga dany. Bo wiemy, że z jednej strony jesteśmy istotami biologicznymi i przyjście na świat człowieka to też biologia. Ale z perspektywy spojrzenia na świat, z Bożego Słowa, to cud. To cud nowego życia. Zupełnie niepowtarzalnego, jedynego w swoim rodzaju. To wy dzisiaj przynieśliście do kościoła swoją córeczkę, by ofiarować ją Bogu, by podziękować za to, że ją macie, że jest z wami, że jest waszą miłością, radością, a czasami wielką troską.
Dzisiaj rozpoczyna ona swoją drogę z Bogiem, bo chrzest święty w ewangelickim rozumieniu to nowe narodzenie, powstanie do nowego życia w Chrystusie. I tak jak dotąd w języku teologii mówimy, że należała ona wyłącznie do porządku stworzenia, tak wraz z chrztem rozpoczyna się porządek zbawienia, ekonomia zbawienia, czyli budowanie relacji z Bogiem. Wy dzisiaj w jej imieniu powiecie słowa wyznania wiary. Będziecie uczyć ją, jak żyć, ale także jak wierzyć. Jak budować relacje z ludźmi, ze zwierzętami, ze światem i z Panem Bogiem w przestrzeni Kościoła.
Dlatego to tak ważne jest, by tę drogę rozpocząć drogę z Bogiem na początku życia. I to Jezus sam mówi, by nie odrzucać dzieci od porządku Kościoła. Wskazał uczniom na ich niełaściwą postawę, mówiąc, że Kościół to nie tylko sfera dla mądrych, dorosłych i dojrzałych, ale to przestrzeń dla każdego człowieka. Dla wszystkich bez wyjątku, także bez wyjątku na wiek. I dlatego złożył On wobec nas to świadectwo. Kto nie przyjmie Królestwa Boga, jak dziecko, nie wejdzie do Niego. Jezus błogosławił dzieci, wziął je na swoje ręce i kładł na nie ręce.
Amen. I my teraz zgodnie z tym chrystusowym nakazem złożymy znak Krzyża Świętego na Twojej głowie i piersiach. Przyjmij znak Krzyża Świętego, bo w krzyżu Chrystusa jest zbawienie Twoje. Amen. Módlmy się. O Panie, prosimy Cię, wysłuchaj łaskawie naszej modlitwy i nieustannie ochraniaj to dziecko mocą krzyża Jezusa Chrystusa, którego znakiem zostało właśnie pobogosławione. A ponieważ wybrałeś się sobie na własność, Uwolnij od wszelkich więzów zła i spraw, aby doznało nowego narodzenia i zawsze szło drogą zbawienia aż do Twojego Królestwa.
Prosimy o to w imieniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen. Chrzest jest darem Bożej łaski. Jest on wezwaniem do codziennego nawrócenia. Jest także znakiem, na którym opieramy nadzieję swojego zbawienia. Do tego dziecka, a także często i do nas odnosi się słowo Pana Jezusa. Tego, co ja czynię, Ty teraz nie rozumiesz. Zrozumiesz to później. Dlatego zrozumienia konieczne jest wychowywanie w Słowie Bożym, bo ze słuchania Słowa Bożego rodzi się wiara potrzebna do zbawienia. Apostoł Paweł napisał do zboru w Efezie.
że potrzebujemy dojść do wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości wynikającej z pełni Chrystusa. Katechizm naszego Kościoła mówi o codziennym szcie, który dokonuje się przez codzienny żal i pokutę. W ten sposób zanurzamy się w śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa. To należy do nowonarodzenia i jest istotą nawrócenia. Wspominając swój własny chrzest, Wy drodzy rodzice i drodzy rodzice chrzestni, wyznajcie w imieniu dziecka wiarę w Trójjednego Boga, a my wyznawajmy wraz z nimi, bo to jest wiara całego Kościoła.
Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela Nieba i Ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebiał. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.
Amen. Taka jest nasza wiara, wiara całego świętego Kościoła. W tej wieżochrzczeni są wszyscy chrześcijanie. Wyznawanie jej jest naszą chlubą w Jezusie Chrystusie. Wiara ta też zobowiązuje wszystkich jej wyznawców do wyrzeczenia się szatana, wszystkich jego spraw i czynów oraz do życia i postępowania zgodnie z tym wyznaniem. Pytam się więc was, rodzice i rodzice chrzestni. Czy chcecie, aby to dziecko w wierze świętego Kościoła ochrzczone zostało w imię Trójjedynego Boga, Ojca i Syna i Ducha Świętego? Jeśli tak, to odpowiedzcie głośno.
Chcemy. Czy przyrzekacie z Bożą pomocą wychować wasze dziecko w chrześcijańskiej wierze? Jeśli tak, to odpowiedzcie. Przyrzekamy z pomocą Bożą. Chcemy. A teraz władzam się do Was, rodziców chrzestnych dziecka. Czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tego dziecka w wypełnianiu ich chrześcijańskich i rodziciejskich obowiązków? Jeśli tak, to odpowiedzcie, jesteśmy gotowi. Skoro tak, to zapraszam do szczelicy. Zobaczcie. Tak rzekł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów. Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.
Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. Oto ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. Wspólnie teraz, wy rodzice, rodzice chrzestni, całe zboże, prośmy Boga Ojca, aby to dziecko zostało obdarzone tą wiecaną, zbawienną łaską. Wołajmy tak, jak nauczył nas nasz Pan Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj. i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego, albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Wypowiedzcie teraz głośno imienie dziecka. Alicjo. Alicjo. Alicjo. Szczę Ciebie w dnieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Wszechmogący Bóg Ojciec Naszego Pana Jezusa Chrystusa, który wolnił Cię przez sześć święte od kary za grzech pierworodny, niech Cię w tym Chrzcie utrzymuje i odrada na nowo z wody i z Ducha Świętego oraz swoją łaską wzmacnia do życia wiecznego.
Pokój niech będzie z Tobą. Amen. Wszechmogący Miłosierny Boże i Ojcze, z całego serca dziękujemy Ci i uwielbiamy Cię za to, że ochraniasz i rozwijasz swój Kościół. Dziękujemy Ci, że i to dziecko uczyniłeś dzisiaj przez Sześć Święty członkiem swojego Kościoła, ciała Twojego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa. Pokornie Cię prosimy. Zachowaj to, Dziecię, w otrzymanej dzisiaj zbawiennej łasce. Zachowaj także nas i wszystkich ochrzczonych w prawdziwej wierze i społeczności swojego Kościoła do życia wiecznego.
Prosimy Cię o to w Duchu Świętym, przez Syna Twego, naszego Zbawcy i Pana, Jezusa Chrystusa. Amen. Usiądźcie drodzy, a was zapraszam do ołtarza. Pan strzec będzie wyjścia i wejścia Twego teraz i na wieki. Droga Matko, Bóg cudownie zachował Cię w czasie trudnych chwil i podarował Ci zdrowe dziecko, które dzisiaj ofiarowałaś Panu w sakramencie Chrztu Świętego. Dlatego chcemy podziękować Bogu za ten wielki dar macierzyństwa i uwielbiać Go słowami tej, która przez wybranie stała się matką naszego Pana i Zbawiciela.
I jak Ty, trzymała na rękach swojego Syna, mówiąc Wielbi dusza moja Pana i rozradował się Duch mój w Bogu Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej. Wielkie rzeczy uczynił mi wszechmocny i święte jest imię Jego. Boże i Ojcze, dlatego i my dziękujemy Ci za wielkie rzeczy, których dokonałeś także dla tej Matki, dla tego Ojca, dla rodziny i dla tego dziecka. Miej w swojej łaskawej opiece i swoimi drogami prowadź do zbawienia. Amen. Błogosławieństwo Pana niech będzie z wami. Błogosławimy wam w imię Pana.
Przyjmijcie Boże błogosławieństwo. Błogosławieństwo w Trójcy Święty jedynego Boga. Boga Ojca i Syna i Boga Ducha Świętego. Niech będzie z wami odtąd aż na wieki. Amen. Powstańcie teraz drodzy i zwróćcie się do zboru. Drogi zboże Chrystusowy, oto Alicja, nasza nowa parafianka, członkini parafii w Gdańsku, Gdyni i Sopocie. Przyjmijcie ją z wielką serdecznością i miłością jako nowego członka naszego kościoła i naszej parafii i okażcie jej wszelką życzliwość na jej drogach. Dziękuję bardzo. Zapraszam Was do Waszej ławki.
Teraz powstańcie drodzy przed aktem wstąpienia do Kościoła. Będziemy śpiewać hymn Kościoła Ewangelickiego numer 265. Dziękuję. Pogadnie, Pogadnie, jest Pan Ciu! Pogadnie, Pogadnie, Pogadnie, Pogadnie. Deła Poga, once w szerewii krwi, to a sumie po pragu. Słuchaj w mięto, żywanie na słuch, żywą Ciężąc z tego nadmię, podejusząc. Męzjech, jak myślą w rysuł, w ramach niej wierzy, złeś jak myślą w rysu i wierzy, w rysu i doda. Choląc, chodź, chłop, chłop, chłop, chłop, chłop, chłop. Wielu niech na szoko. Pośpiewoł w ten węge i węgę, do ołudniu w sztucie, wierzył w sztucie.
Zdjęcia i montaż, Zdjęcia i montaż, Dzień dobry. Jeszcze osiąże onże, i naresz na węba och nie, zako i zosie na wębe. Dlaczego? Dla mężczyźni. Dzięki, oczorawiu, Ciędza wierzy wierzy, Dla mężczyźni, Zdjęcia i montaż Proszę o podejście do ołtarza osoby, które pragną wstąpić do kościoła ewangelicka łuzburskiego, a za nimi proszę, by stanęli świadkowie wstąpienia. Zapraszam. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Jako słowo do Was skierowane wybrałem z psalmu 46, który jest podstawą pieśni, w którą śpiewaliśmy, hymnu reformacji.
Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Prosimy Cię, Panie, byś to słowo pobłogosławił w naszych sercach. Amen. Krząćcie, drodzy. Zostawić. Drogie siostry i drodzy bracia w Chrystusie, po okresie głębokich przemyśleń mój, ponadrocznego przygotowywania się na spotkaniach do tego przeznaczonych, po uczestniczeniu w wielu nabożeństwach i przejściu przynajmniej całego roku liturgicznego przeżywaniu waszej relacji z Bogiem i po tak zwanym znanym egzaminie z wiedzy o ewangelicyzmie, Stajecie dzisiaj przed ołtarzem Kościoła Zbawiciela w Sopocie, by ślubować Bogu, waszą wierność i by ślubować Kościołowi, który sami wybraliście, wierność do końca życia.
by być aktywnymi Jego członkami i by w Nim odnaleźć to, o czym pisał psalmista. Że Bóg jest dla was ostoją. Że w Nim znajdujecie fundament, warowny gród, jak mówi dawne tłumaczenie. Waszą ostoję. Miejsce, w którym się odnajdujecie. W tym kościele, jako symbolicznym miejscu spotkania zboru z Bogiem, ale przede wszystkim w waszych sercach i sumieniach, które też prawdziwie są świątyniami Ducha Świętego, gdzie odbywa się, mówiąc językiem, świętego Augustyna, wasza rozmowa z Bogiem. Dzisiaj wielki dzień w waszym życiu.
Ślubowanie, wyznanie wiary to wszystko, co zamyka pewien etap, ale i otwiera nowy etap. Etap pełnych praw w Kościele. Odtąd możecie brać udział w zgromadzeniach parafialnych, głosować, wybierać, a za trzy lata być także wybierani do parafialnych gremiów, gdy zyskacie doświadczenie, perspektywę i szersze spojrzenie na sprawy Kościoła. Bo Kościoła całe życie człowiek się uczy. Tak jak całe życie uczymy się na lekcjach religii. Bo każde kazanie tak naprawdę jest nauczaniem. I ciągle odkrywamy w Biblii nowe pokłady, które nas budują, kształtują, podpowiadają jak mamy żyć.
I kształtujemy też swoje życie. relacje w świątyniach Ducha Świętego, w naszych sercach, w modlitwie i w lekturze Bożego Słowa. Chciałbym wam, drodzy, przede wszystkim życzyć, by prawdziwie Bóg był waszym warownym grodem, by ta pieśń, hymn reformacji, w której uczyliście się na pamięć, Była dla Was tożsamościowym aktem, byście przyznawali się do tego w każdym miejscu z dumą i z chęcią, że jesteście ewangelikami, że jesteście wyznawcami Jezusa Chrystusa w dzisiejszym świecie. Amen. Powstaniemy do molitwy.
Módlmy się. Wszechmogący, miłosierny nasz Boże i Ojcze, wysławiamy Cię i dziękujemy Ci, że przez swojego Syna założyłeś na ziemi swój Kościół i w nim zgromadzasz wszystkich, którzy przyjęli Jezusa jako Twojego Pana i Zbawiciela, aby byli umacniani wierze przez Twoje słowo i sakramenty. Z całego serca prosimy Cię, abyś obecnym tu dwóm siostrom i dwóm braciom, wstępującym do społeczności naszego Kościoła, udzielił darów Ducha Świętego, aby wytrwali w Twoim słowie i wierze aż do końca swojego życia. Prosimy Cię o to w imieniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana.
Amen. Drogie siostry i drodzy bracia w Panu, przed Bogiem w Trójcy Świętej Jedynym w obecności zboru i waszych świadków pytam się każdego z was, Czy chcesz z własnej i nieprzymuszonej woli wstąpić do kościoła ewangelicka uksburskiego, czyli luterańskiego? Jeśli tak, to niech każdy z was osobno odpowie tak. Czy wierzysz, że jedynie Słowo Boże Starego i Nowego Testamentu jest źródłem wiary Kościoła? Czy wierzysz, że Jezus Chrystus jest głową Kościoła, jedynym pośrednikiem i odkupicielem wierzących? i że nie ma w nikim innym zbawienia, jak tylko w Jezusie Chrystusie?
Czy wierzysz, że możesz zostać przed Bogiem usprawiedliwiony i zbawiony jedynie z Bożej łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa? Czy wierzysz także, że w sakramentach świętych, w Chrzcie Świętym i Wieczerzy Pańskiej dana jest nam łaska Boża? Jeśli tak wierzysz, to odpowiedz głośno w Jezusie. Czy ślubujesz do końca życia naśladować Pana Jezusa i wytrwać w nauczaniu Kościoła Ewangelicka Usbórskiego, czyli luterańskiego przez całe swoje życie, jeśli tak to odpowiedz, ślubuję z pomocą Bożą? Dziękuję. Podczas Chrztu Świętego wyznaliście wyznanie składem apostolskim.
Na złożone przed chwilą świadectwo i ślubowanie, jako powołany i ustanowiony, sługa jak Kościoła Ewangelicka Augsburskiego przyjmuję Was do społeczności tego Kościoła, i udzielam wszystkich praw czy słuchującym Jego wiernych. Czynię to w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Uklęknijcie teraz. Bóg wszelkiej łaski, który Cię powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, sam Cię do niej przysposobił, twierdzi umocny, na trwałym postawi gruncie. Bóg pokoju niechaj Cię w zupełności poświęci, a cały duch Twój dusza i ciało niech będą zachowane beznagane na dzień przyjścia Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
Bóg wszelkiej łaski, który Cię powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, sam Cię do niej przysposobi, utwierdzi, umocni na trwałym postawii gruncie. Bóg pokoju, niechaj Cię w zupełności poświęci, a cały Duch Twój i dusza i ciało niech będą zachowane beznagany na dzień przyjścia Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Błogosławimy Wam w imieniu Pańskim. Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jedynego Boga. Boga Ojca i Syna. I Boga Ducha Świętego. Niech będą z Tobą odtąd aż na wieki. Amen. Powstańcie teraz, drodzy, i zwróćcie się do zboru.
Drodzy Zborze Chrystusowy, oto kolejnych czterech członków dzisiaj naszej parafii pięciu razem zaliwaliśmy. Przyjmijcie proszę te dwie siostry, tych dwóch braci naszych w Chrystusie z wszelką życzliwością. Niech odnajdą tutaj w kościele, w Trójmiejskiej Paracji prawdziwą społeczność Brasi i siód w Chrystusie. Niech Pan ma Was w swojej opiece. Dziękuję. Usiądźmy teraz drodzy i zaśpiewamy dwie zwrotki pieśni numer 26, dwie pierwsze zwrotki pieśni 26 przed kazaniem. Wszystkie prawa zastrzeżone. Chor, chory, w niemień, chodz, chory, w niemień.
Chor, chory, chory, w niemień, chory, chory, niemień, niemień, niemień, Dą się o tym w życiu, na wziąć, na wziąć w Muzyka Wielkie dziękuję. W Księdze Pieśni nad Pieśniami w II rozdziale w wierszach od 8 do 13 czytamy takie słowa: "Głos mego ukochanego. Oto on przychodzi, biegnie po górach, skacze wysoko ponad pagórkami. Mój ukochany jest jak gazela albo jak młody jeleń. Już stoi za naszym murem, patrzy przez okno, próbuje zaglądać przez kraty. Wrócił się do mnie ukochany mój i powiedział – On. Wstań, przyjaciółko moja, piękna moja, przyjdź.
Przecież minęła już zima, deszcze ustały i przeszły. Pokazują się kwiaty na ziemi, nadeszła pora przecinania winnic i głos turkawki rozbrzmiewa w naszych stronach. Figowiec zawiązał swe owoce, pachną kwitnące winice. Wstań, przyjaciółko moja, piękna moja, chodź. Dobry nasz Panie Boże, prosimy o błogosławieństwo dla obecności Twego Słowa w naszych sercach. Amen. Drogie siostry i drodzy bracia w Chrystusie. Dzisiaj słyszeliście już jedno przemówienie, potem drugie, więc obiecuję, że to trzecie nie będzie długie.
Dzisiaj tekst "Pieśń nad pieśniami", najbardziej tajemniczej z książek Starego Testamentu, zwanej po hebrajsku "Shir HaShiLim Sheromo", powstawałej prawdopodobnie przez lata, sięgającej być może źródłami nawet czasów pobytu Izraelitów, w Egipcie, bo badacze znajdują tam aluzję nawiązania do miłosnych pieśni egipskich z czasów faraona Ramzesa II. Pieśń nad pieśniami nazywana jest pieśnią Salomona, bo nawiązuje do jego literatury i to imię pojawia się również w pieśni. Tradycja mówi, że to z jego kręgu, z kręgu króla powstała ta pieśń.
Pieśń nad pieśniami składa się z sześciu utworów, sześciu pieśni, w których opisywana jest miłość, tego kogo nazywa ona oblubieńcem i oblubienicą. To sam Szelomo, Salomon i nieznana Sulamitka. Ta pieśń to jedyna w swoim rodzaju księga Starego Testamentu, gdzie mamy do czynienia z dialogiem, rozmową, śpiewami pomiędzy oblubienicą i oblubieńcem i niczym w greckim dramacie tragedii komentujący to chór. I co najdziwniejsze, drodzy, że jest to jedyna księga, w której nie znajdziemy żadnych odniesień do Pana Boga.
Nie mówimy o tym, że to On do nas przemawia, że to my do Niego wołamy jak w psalmach, ale to poemat miłosny o uczuciu dwojga ludzi albo jak niektórzy piszą fragmenty uroczystości weszłego. gdzie wplecione są dwa swoiste hymny o miłości w ósmym rozdziale. Jak więc to wszystko interpretować? Jak odczytywać ten biblijny utwór? Wszak jest w kanonie Pisma Świętego. Jest jedną z 39 ksiąg Starego Przymierza. I nie bez powodu tam się to znalazło. Mamy od samego początku rozwiniętą tradycję żydowską, rabiniczną, która tłumaczy pieśń nad pieśniami.
jako miłość pomiędzy Bogiem a Jego wybranym ludem. Mamy też rozbudowaną tradycję chrześcijańską, która mówi, że ta relacja między Bogiem a Izraelem to relacja chrześcijańskiej interpretacji pomiędzy Bogiem a Jego Kościołem. Między Chrystusem a Kościołem Nowego Testamentu. A w interpretacji globalnej to sam Bóg i odkupiona ludzkość, która jest powołana do zjednoczenia się z Nim w akcie miłości. Bo miłość jest tak wielką siłą, że przełamuje wszelkie granice. Mamy też inne interpretacje, które nam pewnie tu zgromadzonym niekoniecznie by odpowiadały, jako opis relacji między Bogiem a Najświętszą Marią Panną, Matką Jezusa Chrystusa.
Wiele jest różnych jeszcze odniesień. Czy to w Izraelu, czy w tradycji chrześcijańskiej. Ale może spójrzmy na to z tej uniwersalnej perspektywy, gdzie pieśń nad pieśniami będzie opisem miłości Boga, dobra. Do każdego z nas, do każdej osoby ludzkiej, tej najmłodszej, tej, która przeżywa dzisiaj swoje szczególne święto, swój dzień wstąpienia, do nas młodych w średnim wieku i sędziwych zgromadzonych w Kościele, do tych, którzy nie mogą się z nami połączyć, bo są w szpitalu, są w domach opieki, Są chorzy w domu.
Miłość Boga do człowieka, do każdego z nas. Okazana w Jezusie Chrystusie, który z tej wielkiej miłości oddał siebie samego na ofiarę. I ta dzisiejsza pieśń druga, śpiewana przez oblubienicę, a następnie przez oblubieńca, może być odniesiona do czasu Adwentu, do symbolu odradzania się wiecznego życia i interpretowana eschatologicznie. Odnoszona do naszej wiary, wiary Kościoła, który musi ciągle przechodzić próby wiary i wielności, by ta miłość pierwsza, która w nas się pojawiła do Boga, tak jak wasza miłość do Kościoła, którą dzisiaj wyznaliście, by nie gasła.
Trzeba ją ciągle pielęgnować, trzeba ją wzmacniać, tak jak powinniśmy wzmacniać naszą miłość obecną w naszym życiu. Do naszego partnera, partnerki, żony, męża narzeczonej, chłopaka, dziewczyny, do dziecka, do rodziców w różnych wymiarach tej miłości, która powinna być niczym te rośliny. o których jest mowa w pieśni. Podlewana, wzmacniana, pielęgnowana. Życzmy sobie w tym czasie Adwetu, by miłość Boga była w nas i byśmy my potrafili dzielić się tą miłością z innymi. Amen. Zborowi chciałbym przekazać ogłoszenia.
Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, czynna jest Biblioteka Etos. Można odebrać nowy numer zwiastuna ewangelickiego. W sposób szczególny zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Tam do nabycia są świece wigilijnego dzieła pomocy dzieciom. Można także nabyć opłatki bożonarodzeniowe. Zapraszamy w tygodniu we wtorek na spotkanie dla zainteresowanych ewangelicyzmem. Środę nabożeństwa adwentowe w kaplicy na Plebanii o godzinie 17.00 to nasza ewangelijska tradycja nabożeństw adwentowych i pasyjnych, a nabożeństw słowa, w których skupiamy się nad naszą adwentową refleksją.
Serdecznie zapraszam w Środę Plebanii. wszystkich na nabożeństwo do kaplicy na plebanii. Po nabożeństwie adwentowym próba chóru parafialnego o godzinie 18:00. W czwartek spotkanie biblijne o 16:00 online, o 18:00 spotkanie młodzieżowe. W piątek lekcji religii. Anonsujemy, że gwiazdka w tym roku odbędzie się 18 grudnia po nabożeństwie w kościele. Mamy Miej nadzieję, że do tego czasu zakończą się prace naprawcze w Kościele, które wciąż trwają i sprawią, że nasz Kościół będzie piękny. Wszystkie ogłoszenia znajdziecie drodzy na naszej stronie parafialnej sopot.luteranie.pl Przyjmijcie teraz życzenie pokoju.
A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, hajstrze serca i myśli nasze, Wiedusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Śpiewamy trzecią i czwartą zrodkę pieśni numer 26. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Na rym dobra do się, Święt w nas się, Wierzył po wierzykę, Przecież wierzył pobarnę Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Słuchajmy się teraz słowa psalmu 130, które ma nas poprowadzić w refleksji do naszej spowiedzi. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, Panie, wysłuchaj głosu mojego, napój uszu swych na głos błagania mego, jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi, lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie baną.
W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją, oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana, tęskim i stróżę poranku, bardziej niż stróżę poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem nad te doczesne i wieczne chłopie. Żałuję za nie szczerze i stałego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.
Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. KONIEC Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzą.
Wierzą. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnie. Pragnie. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie Tak, rzekł nasz Pan Jezus Chrystus Do swoich apostołów Którymkolwiek grzech odpuścicie Są im odpuszczone A którymkolwiek zatrzymacie Są im zatrzymane Prze to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.
W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie, imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Dostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Śpiewamy teraz pieśń numer pięć. Pieśń numer pięć. Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Ogromnie wędręsami Muzyka Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekulisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.
Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Al Bogiem Twojem jest królestwo i moc i chwała na wieki wieku.
Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was daje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wsiął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc: "Bierz i pijcie z niego wszyscy!" Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.
Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. W pierwszej kolejności zapraszam. w rodzinach od wschodnich osoby, które wstąpiły do kościoła i świat wstupie, a potem złystki. Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Mój mój mój. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzypił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.
Boże i Ojcze, niebo i ziemia przeminą, ale nie przeminie słowo Twoje. Dlatego z nadzieją i cierpliwością czekujemy dnia powtórnego przyjścia Twego Syna. Nie znamy dnia ani godziny, w której przyjdzie Syn Twój imieniu. Prosimy Cię, mszeto, naucz nas odczytywać znaki czasu i z pokorą przygotowywać się na spotkanie z Panem naszym, gdy przyjdzie. Prosimy Cię, odnów całe stworzenie, które wzdycha i boleje, oczekując odkupienia dzieci bożych. Przygotuj wszystkich ludzi na spotkanie z sędzią świadczą. Nawróć wszystkie narody, aby napełniony został dom Twój wieczności.
A póki co prosimy Cię, Boże, o nasze domy. Napełnij je miłością i szczęściem. Daj by obywatele naszej ziemskiej ojczyzny czyli w pokoju i z Twoim błogosławieństwem. Pojednaj zwaśnione narody i światłem prawdy swojej rozprosz ciemności, fałszu i obudy. W sposób szczególny, Panie, dzisiaj polecamy Ci tych, którzy z nami być nie mogą. Prosimy Cię o naszą siostrę, która jest w szpitalu, w operacji i prosimy Cię o powrót do zdrowia. O tych, którzy są w domach opieki i będziemy ich odwiedzać w tym pasyjnym, adwentowym czasie.
O tych, którzy są w swoich domach i nie mogą przyjść w tym czasie Adwentu i być razem w Kościele. O nich szczególnie, Panie, Cię dzisiaj prosimy. Boże łaskawy i miłosierny, wysłuchaj nas przez jedynego pośrednika naszego, Jezusa, Wysławiajcie Pan Albowiem jest dobry. Alleluja! Padnie z mocą i pieśnią moją, Alleluja! Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie I niechaj Ci da swój święty pokój Amen, Amen, Amen Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku.
Królu świątska, Wysyła w noście, Śmiewaj wiesz za głosom Mojej łózaj, Pytu zjazdka, rozsierawna świę, Tęba nieczna bóstwo mojej ruchu lepą. Czeł, gloria, oj sam galsi Radem stagera, boj świąty Dlaczego są dali, sam jak już w życiu Chórce umielionym za tę właść swój. Duro, Czuj, Osłów, węser władz osią Dzień dobry, chłopki. Pani i Pocą śnieś żyją od Jezu, Niemniejszy Ustawa, żyją od zady. Niech niepuszczam, na twoich ludzi. Kurna ostraszka, bez serba nosza! Wielu uderzucie Wielu uderzucie Wielu uderzucie Wielkie prawa zastrzeżone.