6. po Trojcy Swietej

# 6. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/fXtBqFp2U_w # Data nabozenstwa: 2024-07-07

Muzyka W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Na dzisiejszą niedzielę, szóstą po Trójcy Świętej, biblijne hasło Dnia i Tygodnia znajdujemy w Księdze Proroka Izajasza, w 43 rozdziale. Tak mówi Pan, który Cię stworzył, Jakubie, i który Cię ukształtował, Izraelu. Nie bój się, bo Cię wykupiłem, nazwałem Cię Twoim imieniem, moim jesteś. I to słowo skierowane kiedyś do Jakuba, Bóg kieruje do każdej i każdego z nas. Jesteśmy Jego dziećmi, dziećmi Bożymi i chcemy w tej właśnie nadziei, W tym haśle przeżywa dzisiejsze nabożeństwo.

Wam, drodzy, zgromadzonym w kościele, parafianom i tym, którzy wypoczywają w ten wakacyjny czas, jak też tym, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję, życzę błogosławionego nabożeństwa. Zapraszam do wspólnego śpiewu, do wspólnego przeżywania i wsłuchania się w Boże Słowo. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 295. Zangymy. Pani, O Boże, Piosenki, Męczy się, O Bożynki. Nesilę, Szybko, ZANG EN MUZIEK Dzień dobry. Zdjęcia i montaż Muzyka Nie bój się, bo Cię wykupiłem, Rozwołem Cię Twoim imieniem, Pod nim jesteś.

Przychodźcie przed oblicze Jego z weselem, więc Cię, że Pan jest Panie. On nas uczynił i do Niego należymy. Myśle budem Jego i trzoną, a stwiskam Jego. Ała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi. Świętemu, jak bylo odpocząto, jak jest i jak będzie na wiek i wiek odpocząto. Amen. Kedie helejszak, anyet fiujsie, kisze helejszak, kisze fiujsie, Kyrie helej son, Paniec miluj się. Chlała Bogu na wysokościach, Na wysokościach mogą cześć i dzięki Wasem niebega. Już tam nie może chcoby nieść, moc i potęgać. Zdjęcia i montaż Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie.

Módlmy się. Przechmogący Boże i Ojcze, dziękujemy Ci, że przez chrzest i wiarę możemy należeć do Twojego ludu i poznawać Twoją wolę. Sprawiaj, abyśmy zawsze składali świadectwo o Twojej łasce i zbawieniu. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Wsłuchajmy się w słowo Pisma Świętego w Starym Testamencie w Księdze Izajasza czytamy słowa z 43 rozdziału od pierwszego do siódmego wiersza. Teraz tak mówi Pan, Ten, który stworzył Ciebie, Jakubie i ukształtował Cię, Izraelu.

Nie bój się, bo Cię odkupiłem. Wezwałem po imieniu, należysz do mnie. Nie bój się, bo Cię odkupiłem. Gdy będziesz przemierzał wodę, ja będę z tobą, nie zatopią cię rzeki. Gdy będziesz przechodził przez ogień, nie poparzysz się i płomień cię nie spali. Ja, Pan, jestem bowiem twoim Bogiem. Święte Izraela jest twoim wybawicielem. Na okup za Ciebie dają Egipt, kurz i sabę zamiast Ciebie, ponieważ jesteś drogi w moich oczach, masz wielką wartość i ja Cię kocham. Dlatego daję ludzi zamiast Ciebie, ludy za Twoje życie.

Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Przyprowadzę twoje potomstwo ze wschodu, z zachodu cię pozbieram. Powiem o północy, oddaj. Powiem północy, oddaj i południu nie zatrzymuj. Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi, wszystkich nazwanych moim imieniem, których stworzyłem dla swej chwały, których ukształtowałem i uczyniłem. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Natomiast słowo Ewangelii czytamy dziś u Ewangelisty Mateusza. w 28 rozdziale od 16 do 20 wiersza.

Potem jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, którą Jezus im wskazał. A gdy go zobaczyli, złożyli mu pokłon. Niektórzy jednak powątpiewali. Wtedy Jezus zbliżył się i oznajmił im. Została mi dana wszelka władza na niebie i na ziemi. Idąc więc, czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, nauczając je zachowywać wszystko, co wam nakazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca świata. Tyle słów Pisma Świętego. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste.

A naszą reakcją na to usłyszane Boże Słowo niech będzie świadectwo naszej wiary. A to świadectwo złóżmy w słowach apostolskiego wyznania wiary. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni pod numerem 623 w naszych śpiewnikach. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. ZANG EN MUZIEK O grudnie, jak wiecie, wstępne, Oni się do męgu, A wiernie z sercami, Oni wioski, Nie ruszaj odbaw Cię, Oni się do męgu. Zdjęcia i montaż Muzyka Znieżdżę uchodzi czas, podniż się u mnie. Gdzie dnia z starością, i na odemność rząd, najbliższy się żyć, podniż się u mnie.

Wielkie prawa i szereg. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W szóstą niedzielę po Trójcy Świętej chcemy się wsłuchać w słowo zapisane w dziejach apostolskich w rozdziale ósmym w wierszach od 26 do 39. Anioł Pana powiedział do Filipa, wstań i idź około południa na drogę, która prowadzi z Jeruzalem do Gazy. Przebiega ona przez bezludną okolicę. Powstał więc i poszedł. A oto Etiopczyk, Ełnuch, dostojnik królowej etiopskiej Kandaki, który zarządzał całym jej skarbcem i przybył do Jeruzalem, aby oddać pokłon Bogu, wracał właśnie i siedząc w swoim wozie czytał proroka Izajasza.

Wtedy Duch powiedział do Filipa, podejdź i przyłącz się do tego wozu. Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza. Wówczas zapytał, czy rozumiesz to, co czytasz? A tamten odpowiedział, jak mogę rozumieć, jeśli nikt mi nie wyjaśnił? I zaprosił Filipa, aby wsiadł i spoczął przy nim. A czytał ten urywek pisma. Jak owca na rzeź był prowadzony i jak baranek milczący wobec tego, który go strzyże. Tak on nie otwiera swoich ust. W jego poniżeniu odmówiono mu sprawiedliwości. Kto zdołał pisać jego ród?

Jego życie bowiem zostaje zgładzone z ziemi. Zapytał więc eunuch Filipa. Proszę cię, o kim to prorok mówi? O sobie samym czy o kimś innym? A Filip, poczynając od tego tekstu pisma, opowiedział mu dobrą nowinę o Jezusie. Gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę. Wówczas Ełnuch powiedział, oto woda, co przeszkadza, abym został ochrzczony. Kazał więc zatrzymać wóz. Obaj, Filip i Ełnuch, zeszli do wody i go ochrzcił. A kiedy wyszli z wody, duch Pana porwał Filipa i Ełnuch już go więcej nie zobaczył. Jechał jednak z radością swoją drogą.

I my prosimy Cię Pani, abyśmy teraz z radością udali się zbierali. Na wycieczkę z Twoim Słowem. W podróż z Twoją Ewangelią. Z dobrą nowiną o tym, że Ty jesteś naszym Zbawicielem. Amen. Drogi zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Współczesne badania pokazują, że społeczeństwo Europy czyta coraz mniej. W naszym kraju to zjawisko przybiera niestety szczególny wymiar. Czytamy coraz mniej i coraz mniej ze zrozumieniem. Jesteśmy często niczym ten dostojnik egipski, który trzyma w ręku tekst, coś tam czyta i nie bardzo rozumie.

Jeden z filozofów zapytany po co czytamy książki odpowiedział, abyśmy mogli czytać ze zrozumieniem następne książki. Czytamy teksty, by następnie sięgać do coraz to kolejnych i kolejnych i próbować je zgłębiać i zrozumieć. Dlatego w tym roku w naszej parafialnej społeczności poprzez krótkie filmiki chcemy zaprosić Was do lektury wybranych książek. Osoby z parafii zapraszają co tydzień inny ktoś do przeczytania takiej czy innej książki. Bo wakacje to rzeczywiście doskonały czas, by wziąć do ręki nie smartfon, nie komputer, nie iPada czy inne urządzenie, ale prawdziwą drukowaną książkę.

Czytać i rozwijać wyobraźnię. Bo to jest wspaniała moc książki, że możemy sami sobie pewne rzeczy wyobrażać, stawiać pytania i szukać odpowiedzi. Jak ów wędrowiec, który podróżował z Jerozolimy do dalekiego królestwa Etiopii. Jechał on z Jerozolimy zachęcony prawdopodobnie tym, o czym mówiono w Jerozolimie. A mianowicie musimy być świadomi, że świątynia Heroda, ta do której uczęszczał Jezus, a później uczniowie, była w tamtych czasach prawdopodobnie najwspanialszą budowlą. Herod nieprawdopodobnie przebudował drugą świątynię, nadał jej ogromny wymiar również jako dzieła sztuki i to miejsce przyciągało.

Przyciągało nie tylko Żydów, pobożnych, rozproszonych w diasporze, ale również takich ludzi jak ów dostojnik etiopskiej królowej, nieznany nam człowiek z imienia. I ta jego podróż powiązana została z lekturą tajemniczej księgi którą my bardzo prosto rozpoznajemy. To był zwój Izajasza. Kategoriami teologicznymi mówiąc, fragment księgi Deutero Izajasza, czyli drugiej części księgi, gdzie mamy słynne pieśni o słudze Pana, o Ewet Jachwę. Ale ten człowiek nie wiedział, Co jest treścią tej księgi, czytał zapewne grecki tekst, czyli tłumaczenie i szukał w swoich myślach interpretacji.

I tak oto na jego drodze pojawił się niejaki Filip. To nie jego inicjatywa, ale duch poprowadził go w to bezludne miejsce, by dosiadł się i rozmawiał z Ekiopczykiem. Łukasz więc, autor dzieł apostolskich, pokazuje nam nowy etap w życiu starożytnego Kościoła, a dokładniej w życiu Prasboru. Otwarcie się na misję zewnętrzną, która zaczyna się rozwijać, intensyfikować i przekracza pewną granicę. Ewangelia nie jest już kierowana tylko do Żydów, ale do wszystkich ludzi. Zauważmy, że to nie jest Helen, przedstawiciel wielkiego imperium Romanum.

To nie jest Żynianin również, ale ktoś z zupełnie dalekiego kulturowego kontekstu – Etiopczyk. I Filip z woli Boga udaje się właśnie do niego. Mamy tutaj bardzo jasny schemat. Najpierw spotkanie obu bohaterów, budowanie relacji między nimi. Część centralna tej historii opisuje misyjne dzieło Filipa, które realizuje się w dwóch częściach. Najpierw jest nauczanie historii. Wykład pisma, mówiąc językiem teologicznym egzegeza czy szeroko pojęta hermeneutyka biblijna. Drugi etap to chrzest, mówiąc dzisiejszym językiem sakrament, udzielenie chrztu temu, który o ten chrzest prosi.

Mamy więc coś, co się wydarzyło, coś, co przekracza pewne granice i ukazuje nową perspektywę. Filip otrzymuje polecenie – wstań i idź. Na południe, w kierunku południa, na pustynię, która znajdowała się w drodze między Jerozolimą a Gazą. To miejsce dzisiaj jest na ustach tak wielu. Strefa Gazy, ta droga z Jerozolimy do tego terenu, która była zupełnie pustynna, nie zamieszkała. Ta odległość 100 km często była niebezpieczna i była połączona dwoma drogami. Na jednej z tych dróg Filip spotyka Etiopczyka. Przedstawiciele dwóch kultur, dwóch języków, których łączy Greca Koine, język uniwersalny tamtych czasów.

Dzisiaj ta droga jest jeszcze bardziej niebezpieczna. Dwa narody nie potrafią zupełnie zbliżyć się do Ciebie. Nieustanna wojna, walka, nienawiść. Czy to jest możliwe w ogóle do przezwyciężenia, ten konflikt, który tam się znajduje w strefie gazy? Czy można budować świat oparty tylko na nienawiści, odpłacie i zemście? Czy też można mimo różnic podążać inną drogą? spotkać się na pustyni i poprzez rozmowę, lekturę przekraczać granice. Dzisiejsza historia pokazuje nam, że jest to możliwe. I tym, co może łączyć ludzi jest książka, wspólna lektura pewnej księgi.

Dlatego dostojnika z Etiopii księga obca, którą prawdopodobnie kupił będąc w Jerozolimie. A jak czytaliśmy był bogatym człowiekiem, bo zarządzał całym skarbcem Królestwa Etiopii. Człowiek poszukujący, człowiek starający się zrozumieć swoją egzystencję i świat, w którym żyje, wraca do domu z pobytu w Jerozolimie i czyta, a nie rozumie. I Filip wychodzi do niego z pytaniem: "Czy rozumiesz to, co czytasz?" To nie jest obraźliwe pytanie. Filip absolutnie nie wątpi w potencjał intelektualny Etiopczyka. Sam fakt, że sięga do tej księgi, że on czyta, świadczy jego ogromnym otwarciu na świat, otwartości, poszukiwaniu sensu.

Ale pyta, czy rozumie tę księgę, księgę Izajasza, która jest tak głęboko zakorzeniona w judaizmie, Czy wie, kim był Izajasz? Jakie ma znaczenie dla całego żydowskiego mesjanizmu? I czy wie, jak istotną ta księga była we wczesnym chrześcijaństwie, urastając do rangi jednego z głównych tekstów Starego Testamentu? którego tak wówczas oczywiście nie nazywano. Dzieje apostolskie sięgają więc do tekstu Księgi Proka Izajasza niemal dokładnie z tłumaczeniem zgodnym z Septuagintą. Septuaginta to tłumaczenie hebrajskich oryginalnych biblijnych tekstów na język grecki, które miało miejsce w kontekście Aleksandrii.

Legenda mówiła, że 70 mędrców przetłumaczyło w bardzo krótkim czasie wszystkie biblijne księgi z absolutną zgodnością. Łukasz, autor "Dziwy apostolskiej" oddaje więc treść niezgodnie z takim zapisem, jakim my znamy tekstem hebrajskim, ale właśnie z tekstem Septuaginty. Pieśń o słudze Pana, która odwołuje się do symboliki uniżenia i wywyższenia. I w tym momencie Filip przystępuje do wykładu Pisma, do zwiastowania, do kazania powiedzielibyśmy dzisiejszym językiem i czyni to zgodnie ze schematem, który później staje się głównym narzędziem egzegetycznym całego chrześcijaństwa, szczególnie uwypuklonym i podkreślonym w okresie reformacji.

Biblia interpretuje się sama przez się. A więc, żeby zrozumieć Biblię, jakiś dany fragment, trzeba sięgać do niego w kontekście innych fragmentów. Biblia jest księgą doskonałą, a więc jeśli chcemy sięgać do niej, powinniśmy szukać w niej samej odwołań kontekstów, przypisów czy aneksów. Biblia jako księga samo interpretująca się. Tym narzędziem posługuje się Filip i prowadzi drogę w kierunku Ewangelii o Jezusie Chrystusie, o Zbawicielu, który jest wypełnieniem starotestamentowych proroctw. I w tym kontekście pewnie padają gdzieś słowa o chrzcie.

Może Etiopczyk już słyszał o tym i to z jego inicjatywy następuje udzielenie chrztu. Zauważcie drodzy, wówczas eunuch powiedział, oto woda, co przeszkadza, abym został ochrzczony. To jest przekroczenie granicy, granicy nieufności między judaizmem a pozostałym światem. To otwarcie się pierwszego pokolenia apostołów, ewangelistów, proroków i ich uczniów na świat pozażydowski. I Filip spełnia tę prośbę. Zatrzymuje się powóz, dostojnik wraz z Filipem udają się do wody, a ten, ten uczeń pański ochrzcił go.

Wszystko przebiegło bardzo szybko, dynamicznie. Oczywiście nie mamy szczegółowego opisu. Nie występuje tutaj żadna formuła chrzcielna. Nie występują pytania, wyznanie wiary, ale mamy działanie. Udzielenie chrztu, rozpoznanie daru Ducha Świętego. I ostatni wiersz nabiera niezmiernej dynamiki. To moment rozejścia się dróg obu postaci bohaterów dzisiejszego naszego opowiadania. Dynamicznie i zagadkowo. Nie widzimy tutaj pożegnania, uścisku rąk, ale ta wspólna droga, która pojawiła się nagle z woli ducha, została przerwana również w nagły sposób, jak przekazał Łukasz na skutek Bożego działania.

Duch porwał Filipa i nie ujrzał go już więcej ów dostojnik żydowski. Ale on jechał dalej z radością swoją drogą. To zadanie powieszone Filipowi, jego misja kończy się wraz z udzieleniem chrztu. Cel, do którego został powołany został osiągnięty. Dostojnik etiopski wraca do domu, raduje się. Dostajnik etiopski wraca do domu, raduje się. Ta radość jest oparta na rozpoznaniu zupełnie nowej perspektywy życia, na zatopieniu się w biblijny tekst, rozpoznaniu w Jezusie Nazaretu tego, o którym prorokował Izajasz.

To radość, która powoduje zmianę w ludzkim życiu, zmianę dokonaną poprzez działanie człowieka powołanego przez Boga do dzieła misji. To radość z otrzymanego daru zbawienia. Mamy czas w wakacji. Udajemy się w różnych kierunkach. Kto wie, może ktoś będzie spędzał wakacje niedaleko tych biblijnych miejsc. Może w Egipcie, może gdzieś jeszcze bliżej. Może będziemy bardzo blisko, a może będziemy spędzać wakacje w naszym miejscu zamieszkania. Zawsze jest moment, by spotkać drugiego człowieka, by być Filipem dla Etiopczyka, by móc podzielić się swoim doświadczeniem Bożego Słowa.

Ale na pewno już czas wakacji to okres, w którym my jak Etiopczyk możemy sięgnąć do księgi, do różnych książek, ale także i przede wszystkim do Biblii. Możemy ją otworzyć i obcować z Bożym Słowem, wiedząc, że w Kościele zawsze znajdziemy tę przestrzeń i miejsce, by na temat Biblii rozmawiać, by zadawać pytania i otrzymywać odpowiedzi. Uczyńmy to, co uczynił Etiopczyk. Otwierajmy Biblię i niech ona daje nam prawdziwą radość. Radość z otrzymanego daru zbawienia. Amen. Módlmy się. Dziękujemy Ci, nasz Panie i Boże, za ten biblijny tekst.

Dziękujemy Ci za słowo Twoje, spisane w Biblii na kartach Starego i Nowego Testamentu. Daj, abyśmy sięgali do tego wielkiego daru z radością i z należytym szacunkiem. Starali się zrozumieć to, co Ty masz nam także do powiedzenia. Amen. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Czynny jest dzisiaj po nabożeństwie punkt kancelaryjny. Można w nim odebrać najnowszy numer zwiastuna ewangelickiego. Można go również nabyć w wolnej sprzedaży. Obok po nabożeństwie czynny jest punkt z wydawnictwami religijnymi. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z aktualną ofertą.

Po krótkiej przerwie po nabożeństwie nastąpi otwarcie nowej wystawy w Bibliotece Ethos. To wystawa "Utracone społeczności protestanckie" część trzecia "Hernhuti". Zapraszamy wszystkich bardzo serdecznie do Środkowej Empory. Po otwarciu wystawy czynna będzie Sala Debory. Bardzo chciałbym podziękować Pani Marii Drapella za przygotowanie nowej wystawy. W tygodniu nasza młodzież w środę wraz z księdzem Grzegorzem Frydą udaje się na obóz do Pisza na Mazurach. Nasza młodzież będzie spędzała wspólnie czas wraz z młodzieżą z naszej diecezji oraz z młodzieżą z parafii w Drogomyślu na Śląsku Cieszyńskim.

W najbliższy wtorek odbędzie się pogrzeb śp. Karola Teplica, emerytowanego profesora Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Nabożeństwo żałobne odbędzie się w kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie o godzinie 12:30. Stosowne wspomnienie zostanie wygłoszone w przyszłą niedzielę po pogrzebie. Dzisiaj jesteśmy proszeni o wspomnienie. I tak wraz z rodziną, wraz z córką, wspominamy dzisiaj świętej pamięci Elżbietę Szulc, urodzoną 22 sierpnia 1908 roku, którą Pan powołał do wieczności 14 sierpnia 1999 roku.

Dzisiaj o jej wspomnienie prosi córka wraz z rodziną. Podziękujmy Panu Bogu za jej życie w modlitwie. Łaskawy nasz Panie i Boże, przychodzimy na świat z Twojej woli. To obdarzasz nas życiem, I sprawia, że odbywamy naszą podróż po różnych drogach, a nasza droga kończy się znowu u Ciebie w Twoim Królestwie. Dziękujemy Ci za życie naszej świętej pamięci siostry, która kroczyła właśnie drogą wiary, będąc wierną Tobie w Twoim Kościele i będąc tak ważną osobą dla swoich najbliższych. Dziękuję Ci za jej życie, powierzamy Tobie jej najbliższych i prosimy, abyś spał naszą wiarę, zmartwychwstanie i życie wieczne i abyś obdarzał nas każdego dnia swoim pokojem.

Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, chajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż O zami, zmiary wody, Dąb wsteś, zimny w lewetnie w traw, I obie zimno w gór. Jezu, Puszkę, Piękne, Jezu, Piękne, Jezu, i na ruchu, Piękno, przyrzemy, jak założliwego śni z całem, Żadę z istnami, że wierzę, i wierzę, że wadzieje. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Wsłuchajmy się w słowa psalmu 139.

Dzięki za uwagę. Przewodnikowi chóru psalm Dawida Panie Ty mnie przenikasz i znasz Ty wiesz kiedy siadam i kiedy wstaję Z daleka dostrzegasz moje zamiary Widzisz kiedy chodzę i odpoczywam Znane są Ci wszystkie moje drogi Zanim jeszcze słowo pojawi się na moich ustach, Ty, Panie, znasz je w całości. Ze wszystkich stron mnie otaczasz i kładziesz na mnie swoją rękę. Twoja wiedza o mnie jest zadziwiająca, zbyt wzniosłabym jej dosięgnął. Gdzie się oddalę przed Twoim duchem, dokąd ucięknę przed Twoim obliczem?

Choćbym wstąpił do niebios, tam jesteś. Choćbym legł w Szeolu i tam będziesz. Choćbym skrzydła zabrał jutrzęce i zamieszkał na końcu morza, tam też prowadzi mnie Twoja ręka i podtrzyma mnie Twoja prawica. Gdybym powiedział, niech mnie ogarnie ciemność, niech światło wokół mnie stanie się nocą, to nawet ciemność nie skryje mnie przed Tobą. Noc zać, jak dzień zajaśnieje, bo ciemność jest dla Ciebie jak światło. Ty bowiem ukształtowałeś moje wnętrze, utkałeś mnie w łonie matki. Wysławiam Cię za to, że mnie cudownie stworzyłaś Twoje dzieła są godne podziwu, twoja dusza wie o tym bardzo dobrze.

Moje kości nie były ci obce, gdy byłem tworzony w ukryciu, tkany w głębi ziemi. Twoje oczy widziały mój początek i wszystko zostało zapisane w twojej księdze. Dni zostały określone, zanim jakikolwiek z nich nastał. Drodzy, Bóg zna nasze myśli. Bóg jest tym, który chce nam pomagać przejść przez wszelkie przeciwności, które pojawiają się w naszym życiu. Ale my również musimy mieć świadomość tego, że nie jesteśmy doskonali, że zdarza się nam upadać. I warto to zaakceptować, ponieważ Bóg jest po naszej stronie i wyciąga do nas rękę.

I teraz w modlitwie spowiedniej uchwyćmy się tej wyciągniętej Bożej ręki i wyznajmy swoje grzechy. Modlmy się. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nieszczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdej i każdego z nas, czy żałujesz za swoje grzechy? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Wierzę. A czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechajcie się stanie. Tak rzekł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów.

Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone. A którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Dlatego jako powołany i ustanowiony sługa Jezusa Chrystusa, Jego świętej Ewangelii, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą. I z rozkazu Pańskiego odpuszczam Wam grzechy Wasze w imię Ojca i Jezusa. i Syna, i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie, imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwie Go. Zostańcie w pokoju Pańskim, a Pan niech będzie z wami.

Amen. Muzyka Muzyka Zabskrybuj. Muzyka *muzyka* Znosimy Jeho Bada Dziękujmy Panu Bogu Naszego Zdłużczą Moim sprawiedliwą Jezus rzeczą Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie. Panie, Święty Ojcze, Wszechmogący, Wieczny Boże, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, On przez swoją śmierć wskazał nam drogę naśladowania, która jest zarazem drogą w Twoje Boże ramiona. Dziękujemy Ci, że przez chrzest możemy być zespoleni z Tobą i mieć udział w dziale zbawienia.

Dlatego ze wszystkimi aniołami, archaniołami i ze wszystkimi chórami niebios śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Sąd pełne Pany Jego Wysławiamy Cię Ojcze, Panie Nieba i Ziemi, że wyświadczasz swojemu Kościołowi tak wiele łask Błogosławiąc Go w Jego służbie, budując Go swym Duchem Świętym I pokrzepiając Go w poznaniu i urzeczywistnianiu zbawienia, którego dla nas dokonał Jezus Chrystus Dziękujemy Ci za Jego śmierć i zwycięskie zmartwychwstanie, które są świadectwem o Jego miłości i mocy. Prosimy Cię, ześlij nam Ducha Świętego, by nas kształtował na obraz Zbawiciela, abyśmy pojednani i złączeni świętą miłością.

mogli przyjmować ciało i krew Twego Syna. Na Niego oczekujemy i wraz z całym Kościołem wołamy Przyjdź rychło, Panie. Módlmy się teraz do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemię. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albo wier Twoje jest królestwo, i moc i chwała na niej wieku.

Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było pod wieczerzy, siął i kielich, a podziękowawszy, dał im mówiąc: "Bierzcie pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej". która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Dzięki za oglądanie! Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze, i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy nasze myśli do Boga i mówimy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzajemnej miłości między nami wszystkimi i wzmocnieniu wiary naszej.

Łaskawy Boże, Ty jesteś miłością i ukazujesz nam swoje serce ojcowskie w Jezusie Chrystusie. Ty nas przez chrzest w imię Twojej powołałeś do grona dzieci Twoich, które miłujesz i codziennie obdarzasz dobrami życia i zbawienia wiecznym. Prosimy Cię Panie dzisiaj o błogosławieństwo dla dziecka, które w przyszłym tygodniu Ty przyjmiesz poprzez Szczęść Święty do rodziny dzieci Bożych. Błogosław jej i jej rodzicom. Błogosław wszystkim tym, którzy przeprowadzają do Ciebie swoje dzieci. Błogosław tym, którzy wychodzą na swoje pustynie życia i z pytaniami przychodzą i pytają: "Jak to rozumieć?

Jaką drogą podążać? Co uczynisz? Odradzaj nas wszystkich przez Ducha Świętego, abyśmy żyli i umierali dla Chrystusa i z Nim zniesieni zostali do chwały." Prosimy Cię o Twoje dzieło, o Twoje błogosławieństwo dla tygodnia ewangelizacyjnego, który dzisiaj kończy się w Dzięgielowie. Daj by to działanie naszego Kościoła przyniosło dobry owoc. Prosimy Cię także o Twoje błogosławieństwo dla naszej młodzieży i młodzieży w naszej diecezji, która będzie wspólnie spędzać czas. Daj by był to czas również wzrastania wierze i budowania dobrych relacji.

Prosimy Cię też, Panie, za tych, którzy się smucą. za tych, którzy stracili swojego bliskiego. Prosimy Cię o Twoje prowadzenie w tych dniach, w tym dniu we wtorek ostatniego pożegnania. Miej nas, Panie, wszystkich w swoje opiece. Daj byśmy w tym wakacyjnym czasie, czy pracując, czy odpoczywając, byśmy znaleźli czas na lekturę, na książki, a sposób szczególny na tę księgę wszystkich ksiąg, który jest zbawienie i życie wieczne. Udziel nam wszystkim ducha cierpliwości, budzących sprowadź na drogę prawdy.

Bądź światłem dla wszystkich, którzy kroczą różnymi dolinami. I daj byśmy w Tobie odnaleźli prawdziwą radość, taką jaką miał ów etiopski urzędnik, dostojnik, gdy wracał do swego domu ochrzczony i przyjęty do grona dzieci. Bożych. Wysłuchaj nas, Boże Ojcze, przez Syna swego Jezusa Chrystusa. Amen. Jałżebę słuchaj. Wysławiajcie Pan, albowiem jest dobry. Alleluja! Panowie, Patryki i Wasz wierdziej do Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja. Wypokój Cię, aleluja Jezus Chrystus wczoraj i dziś, aleluja Wielu i w ramie, aleluja Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże.

Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, Amen, Amen. Zdjęcia i montaż Nie by połszak z tej obyli, Na ranurę wody śmiech, Ania, Katery, Opałę, I na wieczy wstuki swoje: Muzyka Muzyka