Wigilia Bozego Narodzenia

# Wigilia Bożego Narodzenia # Zrodlo: https://youtu.be/ZRIA0OtgLqM # Data nabozenstwa: 2024-12-25

Muzyka Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Dziękuje za oglądanie! Nie bójcie się, bo to zwiastuje Wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się Wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan w mieście Dawidowym. Tymi słowami zapisanymi w Ewangelii św. Łukasza witam Was drodzy wszystkich bardzo, bardzo serdecznie Wigilię Bożego Narodzenia. To szczególny dzień, który rozpoznajemy po tym, że Wieniec Adwentowy jest już przeszłością, a choinka rozświetlająca mroki jest już teraźniejszością.

Witam Was zgromadzonych w Kościele, witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Wszystkim życzę błogosławionego nabożeństwa, głębokich przeżyć, tego by światło faktycznie zamieszkało w naszych sercach. Dzisiejsze uroczyste nabożeństwo będzie rozświetlał również nasz chór Gloria Dei pod dyrekcją Stanisława Ładziaka. Chór wykona dla nas dzisiaj trzy pieśni, pierwszą już teraz: "Pójdźmy wszyscy do stajęci", a potem będziemy śpiewać pieśń nr 72 Błogosławionego Nabożeństwa. *zmieszka* Obe dębe, wadę węgą, Ima leje, afer węgą.

Muzyka Uczy wszyscy wzrosti, a nie do nie ziósza i pomiecki, Powiedzajmy, Padem, Biego i Mariję, Padem, Biego. Muzyka Świętego śpiewa ZANG EN MUZIEK Na wieczorem, na wójt wójt, na wójt wójt. Wieczorem poznacie, że Pan przyjdzie. Amen. aby nas zbawić. Alleluja! Aleluja! Aleluja! Aleluja! Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, Aleluja! Aleś czas z nami, Dali niech do Bóg, Zamyślić na chłodź. Aleluja! Albowiem Dziecie narodziło się nam Alleluja! Klasi Jejstwa, Amen! Alleluja! Pała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

Chodź, bo to przemówki, chodź, wiec, jak pewnie, ale iętu Panie. Kili, jelaisi. Ale ziwój się. Christa, elej są. Chustem ziwój się. Kirie elej są. Chwała Bogu na wysokościach, I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a tu Dzień dobry uprowadzaj. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Módlmy się. Wszechmogący Boże, łaskawy Ojcze nasz niebiański, przez narodzenie Twojego Syna Jezusa Chrystusa wzeszła nad nami prawdziwa światłość, która przenika wszelką ciemność grzechu. Prosimy udziel nam wiary w to, że światło Chrystusa jest zupełnie wystarczające.

Udziel nam odwagi, aby zawsze kroczyć w świetle Twej prawdy ku Twojej chwale. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. W ten świąteczny wieczór w czytaniach poprowadzą nas dzisiaj Pan Władysław i Pani Monika. Słowo lekcji apostolskiej usłyszymy z listu apostoła Pawła do Galacjan z 4 rozdziału, wiersze od 4 do 7. Wiersze od 4 do 7. Kiedy jednak nadeszła pełnia czasu Bóg posłał swego Syna, który narodził się z niewiasty. Narodził się pod prawem, żeby wykupić tych, którzy podlegali prawu, abyśmy otrzymali przybrane synostwo.

A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał ducha swego Syna do naszych serc, który woła: "Abba Ojcze!" Tak więc nie jesteś już niewolnikiem, lecz Synem, a jeśli Synem, to i dziedzicem z woli Boga. Tyle słów lekcji apostolskiej, a błogosławieni wszyscy ci, którzy słuchają i strzegą Słowa Bożego. Alleluja! Słowo Ewangelii usłyszymy z Ewangelii Łukasza z drugiego rozdziału od pierwszego do dwudziestego wiersza. W tamtych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby w całym imperium przeprowadzić spis ludności.

Ten pierwszy spis został przeprowadzony z Akwiriniusza, memisnika Syrii. Udawali się wszyscy, aby się zapisać, każdy do swojego miasta. Wyruszył także Józef z miasta Nazareth w Galilei do Betlejem miasta Dawidowego w Judei, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, aby się zapisać wraz ze swoją żoną Marią, która oczekiwała dziecka. A gdy tam byli nadszedł czas, aby porodziła i urodziła swego pierworodnego syna, zawinęła go w pieluszki i położyła w siłowie, ponieważ zabrakło dla nich miejsca w gospodzie.

W tej okolicy koczowali pasterze i trzymały nocne straże nad swoim stadem. Nagle ukazał się im anioł Pana i chwała Pana zjaśniała wokół nich. Ogarnął ich wielki strach, lecz anioł powiedział do nich: "Nie bójcie się. Oto przynoszę wam dobrą nowinę, wielką radość dla całego ludu. Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, który jest Chrystusem Panem. A oto znak dla was. Znajdziecie niemowlę zaplinięte w pieluszki i położone w żłobie. Natychmiast dołączyły do anioła liczne zastępy z nieba, które wilibiły Boga i mówiły: "Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, których sobie upodobał".

A kiedy aniołowie wrócili do nieba, pasterze mówili między sobą: "Chodźmy do Betlejem i zobaczmy to, co Pan nam oznajmił". Niezwłocznie poszli i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę położone w żłobie. Gdy je zobaczyli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecku. Wszyscy, którzy słuchali, dziwili się temu, co opowiadali im pasterze, a Maria zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swym sercu. Pasterze natomiast wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, jak zostało im powiedziane.

Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A teraz, siostry i bracia, złączmy się i wyznajmy naszą wiarę Trójjedynego Boga. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszedmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Słuchamy się teraz kolejną z pieśni przygotowanych przez Chór Gloria Dei. Będzie to utwór Stanisława Niewiadomskiego w Dzień Bożego Narodzenia. Dzień Bożego Narodzenia Dzień Bożego marodzenia, Radość świętych rozworzenia, A śpiewość nie patakuje, A mi piącja wyśpiewują, wyśpiewują. A śpiewość nie patakują, A śpiewość nie patakują, A śpiewość nie wyśpiewują.

Kraszki w dole, ptatoja, Pianożki w dole, pianożki wyśpiewują. Smotych zawsze nad szkantem, Szczynie powtóruje kaltem, szpaternolę przytnień czase, a to równe grubne basy, grubne basy, szpaternolę przytnień czase na dołów, włożki płodnie wią, aż ty wyśpiewują. szpaternolę przytnień czase, a to włożki płodnie wią, aż ty wyśpiewują. I my bez serca ofiary, Łącząc pasuszkę wywiary, Oddajemy Cię do my, Od Dzień Świata Zrodomemu Zrodomemu. Oddajemy Cię do me, Od Dzień Poddajemy, Oddajemy, czy do tego ukadały, oddajemy.

Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Dzień dobry. Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Prorok Izajasz w dziewiątym rozdziale swojej księgi w wierszach od pierwszego do szóstego zapisał te słowa. Lud, który chodzi w ciemnościach, zobaczył wielką światłość. Mieszkańcom mrocznej krainy śmierci rozbłysła światłość. Pomnożyłeś naród, zwiększyłeś jego wesele. Rozweselili się przed Tobą, jak weselą się we żniwa, jak radują się, gdy dzielą łupy.

Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo, drąg na jego grzbiecie i pręt jego nadzorcy. Jak w dzień pogromu Midianitów. Bo każdy bud żołnierza hałasujący przychodzie i płaszcz ubrudzony krwią pójdzie na spalenie na strawę dla ognia. Ponieważ narodziło się nam dziecko, syn został nam dany, a na jego barkach spoczęło panowanie. Nazwano go imieniem Cudowny Doradca. Bóg mocny, Ojciec odwieczny, Książę pokoju, aby rozszerzyć Jego panowanie w pokoju bez końca, na tronie Dawida i nad Jego Królestwem, aby je utwierdzić i umocnić prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki.

Dokona tego gorliwość Pana zastępów. A my prosimy Cię Panie o naszą gorliwość, gorliwość naszej wiary, refleksji i spotkania ze Słowem. Przyjdź i przemów do nas. Amen. Drogi świąteczny zboże, drogie siostry i drodzy bracia w Panu, dzisiejszy wieczór jest szczególny. Często słyszymy słowa, że to noc, wieczór, ten czas, w którym niebo dotyka ziemi, a cisza betlejemskiej nocy rozbrzmiewa całemu światu. Rozbrzmiewa ona pieśnią aniołów, chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie.

Podczas liturgii wsłuchaliśmy się w godową Ewangelię. Ten obraz namalowany przez Łukasza na kartach jego Ewangelii słyszeliśmy o Betlejem po to, byśmy przeżyli na nowo cud narożędzenia naszego Pana i Zbawiciela. I ten drugi tekst, nad którym mamy się pochylić, to tekst proroka Izajasza. W ten jeden dzień w roku wygaszamy światła na czas kazania, by poczuć się jakby w ciemnościach, by fizycznie doświadczyć tej rzeczywistości, którą nazywamy ciemnością, a może bardziej ciszą, wyciszeniem, refleksją i radością.

A prorok pański Izajasz prowadzi nas ku jednej z najgłębszych tajemnic wiary. Teologicznie nazywamy to inkarnacją, wcieleniem Bożego Syna Pana. Słowo staje się ciałem, a z perspektywy Łukasza mówimy o narodzeniu dziecięcia, o przyjściu na świat Mesjasza, tego, którego przyjście właśnie Izajasz zapowiedział. Prorok żył wiele wieków przed tym, co się wydarzyło w Betlejem. Jego słowa były przekazywane przez długi czas z pokolenia na pokolenie, aż w końcu zostały zapisane i Cały Izrael czekał na przyjście Mesjasza, na przyjście światłości, która rozprasza ciemności świata.

I właśnie w tę noc, w noc wigilijną wypełnia się to proroctwo. Lud, który chodzi w ciemnościach. Ujrzy światło wielkie. Te słowa proroka i zarasza właśnie znajdują nowe znaczenie w kontekście wigilijnej nocy Bożego Narodzenia. Rozpoznajemy mroki naszych serc, mroki ludzkości, zagubionej i w tamtych czasach i dzisiaj. Bo każde pokolenie, drodzy, ma swoje mroki, swoje ciemności, swoją niejasność. Niezrozumienie kontekstu, w którym żyję, niezrozumienie wyzwań albo wyzwania są tak wielkie, że po prostu nie mogą być pojęte i zrozumiane.

Wtedy oczekiwano przyjścia kogoś szczególnego. To miało być nadzieja Izraela i jego wybawienie. Wybawienie dla większości w sensie politycznym, ale dla wielu w tym najgłębszym, czyli religijnym. Doświadczenie ciemności miało prowadzić do zupełnie innej rzeczywistości. Ciemność to strach, niepewność i ciemność. Czy bylibyśmy w stanie wyobrazić sobie, że w tę wigilijną noc nagle w naszych domach nie będzie światła, awaria elektryczności, zupełna ciemność? Nie bylibyśmy w stanie rozpoznawać miejsc, w których jesteśmy, ani podgrzać tych potraw, które przygotowaliśmy z takim zaangażowaniem tak długo.

Pewnie nie bylibyśmy w stanie odnaleźć prezentów, które gdzieś schowaliśmy, by nie zostały przez niepowołanych odnalezione. Przyzwyczailiśmy się do permanentnego życia w światłości. Oświetlane są nasze domy, nasze kościoły, nasze ulice. Gdy się poruszamy pojazdami, jesteśmy w zupełnie komfortowej sytuacji, gdzie luks, światłość rozświetla nam drogę. I gdy nagle byśmy to wszystko stracili i mieli teraz wracać pieszo do naszych domów w pocięku, czy jesteśmy w stanie to sobie w ogóle wyobrazić? A to była powszechność ludzi tamtych czasów.

Inne więc myślenie o ciemności. To był egzystencjalny strach, niepewność przed nieznanym. My mamy dzisiaj zupełnie inne lęki i co innego nazywamy ciemnościami świata. Ale czy potrafimy je właściwie dostrzec? Czy potrafimy ogarnąć rzeczywistość, która jest przed nami? Czy też tak jak ludzie tamtych czasów jesteśmy zagubieni i podążamy w zupełnie mrocznym kierunku? Czy potrafimy rozpoznać, że ten Jezus narodzony w Betlejem rozprasza największe mroki i ciemności? To rok zapowiada o pomnożeniu radości o prawdziwym weselu.

Bożonarodzenie to właśnie taki czas, w którym mimo ciemności doświadczeń, mimo niepokojów i lęków, które nas trapią każdego dnia, potrafimy się wyłączyć, zatrzymać i cieszyć się obecnością Bożego Syna i obecnością siebie nawzajem. Spotykamy się jako rodziny, przyjaciele, jako ci, którzy tworzą więź wokół wigilijnego stołu. Radość z bycia razem, bycia w pokoju. Bo Jezus jest księciem pokoju, tak jak nazywa Go Izajasz i burzy nasze stereotypy, granice, Zatrzymuje czas i obdarza nas pokojem. Także w dzisiejszym świecie pełnym konfliktów, napięć, wojen, potrzebujemy Jego pokoju, prawdziwego pokoju, może bardziej niż czegokolwiek innego.

Ale ten pokój powinien rozpocząć się w sercu każdego z nas poprzez przyjęcie daru pokoju, który przynosi nam Jezus. Centralnym punktem dzisiejszego proroctwa Izajasza jest zapowiedź narodzenia dziecka. Właśnie dziecka, które jest zupełnie słabe, kruche, zależne w sposób całkowity od swoich rodziców, a w sposób szczególny od matki. W tej słabości i kruchości bytu dziecka Bóg objawia nam swoją moc, właśnie przełamując nieustannie stereotypy tego, co znaczy wielkość i małość. Jezus przychodzi na ten świat nie jako jakaś Godzilla, ktoś nieprawdopodobnie wielki, potężny, albo wojownik, jak chcieli go widzieć ludzie tamtych czasów.

Ale przychodzi jako dziecko, by nas wszystkich nieustannie uczyniło. pokory, poddawania się, miłości i zaufania. Tego całkowitego zaufania jakie ma właśnie nowonarodzone dziecko względem swojej matki. Izajasz kreśli dalej drogę tego dziecięcia. Prorok nazywa go cudownym doradcą, Bogiem mocnym, odwiecznym Ojcem i Księciem Pokoju. To ukazanie kolejnych elementów przyszłej misji tego dziecięcia. Jezus ma być naszym przewodnikiem, zbawcą i tym, który nas obdarza prawdziwym życiem, nowym życiem, życiem duchowym.

Zaprasza nas do wędrówki i do przeżycia. Czy to jest możliwe? Pytali ludzie tamtych czasów. Izajasz odpowiada. To nie jest ludzkie dzieło. Dokona tego żarliwość albo gorliwość Pana zastępów. To Bóg jest inicjatorem naszego zbawienia. To nie wychodzi od nas. My jesteśmy zaproszeni, aby odpowiedzieć na Jego miłość. Ta noc, ta jedyna w roku noc, noc wigilijna, to właśnie czas, by z nadzieją, z gorliwością, żarliwością przyjąć Chrystusa do naszego życia. Siostry i bracia, Wigilia, całe Boże Narodzenie to właśnie ten czas, w którym niebo dotyka ziemi, w którym Słowo staje się ciałem, a światłość rozprasza mroki ciemności.

Tak jak kiedyś słuchacze Izajasza, Izrael, tak i my dzisiaj jesteśmy zaproszeni, by przyjąć to światło, by radować się Bożą obecnością i budować pokój na świecie. Niech stanie się tak naprawdę, że ta noc dla każdego z nas będzie czasem refleksji, modlitwy, kolędowania i otwarcia naszych serc i sumień na przyjście Zbawiciela. Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których małopodobanie. Amen. Drogi zboże, chciałem teraz poprosić chór o wykonanie trzeciej pieśni. Amen. To utwór Feliksa Nowowiejskiego, dzisiaj z Beklejem, a już światło świeci, by chórowi było łatwiej śpiewać.

Pozwólcie, że w tym miejscu podziękuję naszemu chórowi Gloria Dei, wszystkim głosom, sopranom, altom, tenorowi i basom i Panu Dyrygentowi za całoroczną służbę Was w naszym Kościele, za to, że ubogacacie nasze nabożeństwa i inne wydarzenia i że możemy dzisiaj także słuchać te piękne kolędy. Bóg Wam zapłaci. Dzień. Ty, że nie wstrzymaj w dniu. Ty się wędzajem, Ty się wędzajem, Kresowa dowina, Żerwa męczysta, żerwa męczysta, Ola Tyła syna, Ryło się dozi, Olewę wór, Was pewnie śpiewaję - Pękę, pękę, pękę, Cura zórna opłaszają.

Chrystus i napski, Panie, pękroje - Was pewnie śpiewaję - Pękę, pękę, Cura zórna opłaszają. Maria Pana, Maria Pana, Dzieciak opiastuje, I Józef Starek, I Józef Starek, Ona pielęgnuje, Gdy Róz się rodzi, O, jak pielęgnuje! A skarze śpiewają, by peperter-karpają Cura, zuła obłaszają Chryzus się broni, ale, ale, ale A skarze śpiewają, by pepertermarpają Cura, zuła obłaszają Chodź, staje myślę, chodź, staje myślę, Pana Syna wchodzi. Przecież umocę, przecież umocę, ludzi nas pochodzi, Jezus się rodzi, alejkę królejka.

Oskarze śpiewają, byty te pękają Cuda, cuda, opraczają Gwiezy, że chłosi wiosi, ale wękają Oskarze śpiewają, byty te pękają Cuda, cuda, opraczają Cuda, cuda ogłaszają. Drogie siostry i drodzy bracia, czas świąt nie ma ogłoszeń, ale są życzenia i zaproszenia. Chciałem Wam wszystkim w mieniu swoim własnym, w mieniu mojej małżonki, rodziny i Rady Parafialnej życzyć cudów, żeby cuda działy się wśród nas. Cud radości, wesołości, może ktoś będzie śpiewał, to też będzie cud. Może będziemy się cieszyć prawdziwie i przychodzić na nabożeństwa z radością, może też to będzie cud.

Cudownej nocy chcemy Wam życzyć Jego błogosławieństwa, radości, prawdziwych świąt Narodzenia Pańskiego. Niech w waszych domach panuje radość, niech rozbrzmiewa pieśń, kolędowanie, a gdy będziemy się kładli spać głębokiej refleksji i poczucia, że pokój jest w naszych sercach. Bożego błogosławieństwa na czas świąt Narodzenia Pańskiego. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Muzyka Zdrowiało się w pełnych grudach niech panie, a z sobą działaj się z nami i mieszkało między nami.

Muzyka Zdjęcia i montaż Zdaję mi ślamo. Ubudowuje nas na spokano. I wdzięczna wbędziem na dňach. Na sobocie wejdzie z gło, I wieszczo wieczu na mnie. Bóg mi śladek, to czy leczy, Krocz, co chodczyznę miłą. Komie, kawał, komie, ty leczy, Nie na jej sileczną siłą. To oczu, jak szuka jedność samą, Wielkie prawa zastrzeżone. Znieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Panie Jezu Chryste, Zbawicielu nasz jedyny, w ten wieczór wiwilijny dziękujemy Ci, że będąc bogaty stałeś się dla nas ubogi, abyśmy ubóstwem Twoim ubogaceni zostali.

Ty dla nas opuściłeś niebo, przyjąłeś nasze ludzkie ciało, stałeś się jednym z najuboższych, aby każdy miał dostęp do Ciebie i tronu Boga i Ojca Naszego. Dla nas wyrzekłeś się chwały, którą miałeś od wieków u Ojca i dla naszego zbawienia poświęciłeś życie swoje. Prosimy, dopomóż nam przez Ducha Świętego do poznania prawdy. że wyrzeczenie się chwały, poniżenie i podjęcie dzieła zbawienia naszego jest wyrazem wiecznej miłości Twojej ku nam, niegodnym, grzesznym ludziom. Daj nam poznać, że bez Ciebie jesteśmy ubodzy nawet wtedy, gdy zdołamy zgromadzić wielkie dobra ziemskie, Bo Ty jedynie jesteś źródłem prawdziwego bogactwa.

Prosimy Cię spraw łaskawie, aby ręce nasze splotły się w geście przebaczenia, a serca pojednały się w imię miłości. Napełnij nas pokojem, o którym aniołowie śpiewali na polach betlejemskich. Niechaj wszystkie narody zobaczą w Tobie gwiazdę przewodnią, światło wiodące ku lepszej przyszłości. Prosimy Cię, Panie, otocz opieką swój Kościół i połącz nas wszystkich w jedną rodzinę Bożą. Pobłogostław zwiastowanie Ewangelii o narodzeniu Twoim. Napełnij sługi Twoje Duchem Świętym, aby z radością i mocą zwiastowali chwalebne przyjście Twoje.

Spraw łaskawie, Zbawicielu, abyśmy jako Boże dzieci stali się dziedzicami wiecznych przybytków. Prosimy Cię o świąteczny czas, o czas w Kościele i czas w naszych domach przy wigilijnym, a później świątecznym stołem. Daj byśmy zasiadając podziękowali Ci w modlitwie za to wszystko co otrzymujemy. Za naszą doczesność, za nasze domy, za nasze rodziny i naszych bliskich. Za to, że żyjemy w pokoju i o ten pokój nieustannie Cię prosimy, byśmy tam gdzie są jakieś niepokoje w naszych rodzinach i domach w ten świąteczny czas postarali się je przezwyciężyć i budowali przestrzeń wzajemnego szacunku budowania przyjaźni, miłości i prawdziwego pokoju.

O ten pokój w naszych sercach, w naszych domach, w naszym kraju i na całym świecie Panie Cię prosimy. A Ty wysłuchaj nas teraz gdy jako Twoje dzieci razem wołamy. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego oddaj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Wysławiejcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Chwało je Panie i miłoszenie Jego.

Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Tobie z moich wygłami Cię. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Węce i nadyj, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan stasz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty. Aby. Amen. Amen. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż ZA OBSERWACIE Chrystus, ośrodzi z nami, Panie, na Cynami, Cieść się, śpiew się, Cieść się nie ma. Muzyka Obyście nae, oczyście nae, Wszystkie, wstrzycie, wstrzycie nae, Nae.

Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka