Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2025-12-25 · Nabożeństwa specjalne

1. Dzien Swiat Bozego Narodzenia

Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 1. Dzień Świąt Bożego Narodzenia # Zrodlo: https://youtu.be/wgH6XYR6Vyk # Data nabozenstwa: 2025-12-25

Muzyka Muzyka Muzyka Przepiękne dźwięki wariacji na temat kolędy "Adeste Fidelles", "Pospieszcie o wierni" przywitały nas w kościele. Święto Narodzenia Pańskiego. A Boże Słowo, które ma nas sprowadzić przez ten dzień, zapisał Ewangelista Jan. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy chwałę Jego. Jako wspólnota wierzących chcemy się cieszyć z przyjścia narodzonego Beklejem Dziecięcia do naszych serc. Chcemy wyrażać naszą świąteczną radość wspólnym śpiewem kolęd, przystąpieniem do stołu pańskiego, słuchaniem się Boże Słowo i życiem naszym, które jest świadectwem przynależności do Chrystusa.

Witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie, którzy jesteście w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Wszystkim życzę błogosławionego, radosnego nabożeństwa, głębokich świątecznych przeżyć i świętowania tego, że Chrystus jest z nami, jest pośród nas. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 33. Zdjęcia i montaż Zobaczymy się, narodzimy się użytkuj, a od czegoś złożymy do uchwały, w od czegoś złożymy do uchwały, Zdjęcia i montaż Pośrodniego Czarnego, niebiosłego darygo, Pan Przewodniczący, muzyka Muzyka Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie.

Alleluja! Albowiem, Dziecie, narodziło się nam, Alleluja, a Ty nie znam dany, Alleluja. Śpiewajcie Panu pieśnową, Alleluja! Śpiewaj Panu cała ziemią, Alleluja! Zdjęcia i montaż Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Amen. Muzyka KONIEC Chwała Bogu na wysokościach I pochój na ziemi, I pochój na ziemi, A w ludziach dobre uboje. Podobanie. Módlmy się. Boże i Ojcze, Pana naszego Jezusa Chrystusa, dziękujemy Ci, że ulitowałeś się nad niedolą naszą i objawiłeś nam w Dzieciątku Jezus swoje serce ojcowskie pełne miłości i łaski.

Prosimy Cię, obdasz nas spokojem i zachowaj w wierze Zbawiciela i Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami. Drodzy, wsłuchajmy się teraz w prorockie słowo. W księdze Izajasza w 52 rozdziale, w wierszach od 7 do 10 zapisane są takie słowa. O jak piękne są na górach nogi zwiastuna dobrej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje dobro, ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu, Twój Bóg króluje. Głos. Twoi strażnicy podnoszą głos, razem radośnie wołają, bo na własne oczy widzą, jak Pan powraca na Syjon.

Radujcie się i wspólnie świętujcie ruiny Jerozolimy. Pan bowiem pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę. Pan obdarzył swoje święte ramię na oczach wszystkich narodów i wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Boga. Tyle słów Starego Testamentu. A błogosławieni są ci, którzy słuchają i strzegą Słowa Bożego: Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! A Ewangelię na pierwszy dzień świąt narodzenia pańskiego czytamy w prologu Ewangelii świętego Jana. Na początku było słowo, a słowo było zwrócone ku Bogu i Bogiem było słowo.

Ono było na początku zwrócone ku Bogu. Przez Nie wszystko się stało, a bez Niego nic się nie stało. To, co się stało w Nim, było życiem. Życie zaś było światłością ludzi, a światło świeci w ciemności i ciemność jej nie ogarnęła. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było słowo i świat przez nie powstał, ale świat go nie poznał. Przyszło do swojej własności, lecz swoich go nie przyjęli. Tym zaś, którzy je przyjęli, dało moc stania się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w Jego imię.

Którzy nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga zostali zrodzeni. A słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas pełne łaski i prawdy. Użyliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca. Wszyscy bowiem wzięliśmy z Jego pełni łaskę za łaską, gdyż prawo zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On uczynił Go znanym. Bądź pochwalony, Panie Jezu. Muzyka A teraz, siostry i bracia, radośnie wyznajemy naszą wiarę w Trójjedynego Boga.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pokrzepion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Stąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Amen, amen, amen. Wszelkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy chwałę Jego. Amen. Dzisiejsze święto chcemy się wsłuchać w tekst zapisany w liście do Tytusa, w rozdziale trzecim, w wierszach od czwartego do siódmego. Kiedy jednak objawiła się dobroć i miłość naszego Zbawiciela Boga, nie dzięki sprawiedliwym uczynkom, które wykonaliśmy, lecz zgodnie ze swoim miłosierdziem zbawił nas przez kąpiel odradzającą i odnawiającą w Duchu Świętym.

Wylał Go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, abyśmy usprawiedliwieni dzięki Jego łasce, zgodnie z nadzieją stali się dziedzicami życia wiecznego. Prosimy Cię nasz Panie i Boże, abyś teraz to świąteczne słowo pobłogosławił w naszych sercach, by przyniosło nam radość, wzmocniło naszą wiarę i dało nam nadzieję. Amen. Drogi świąteczny zborze, drogie siostry i drodzy bracia w Jezusie Chrystusie. Boże Narodzenie to święto objawienia się Boga w historii. To święto objawienia się Boga w ludzkim życiu, w życiu każdej i każdego z nas.

Przeżywaliśmy wigilijny wieczór, gdzie w centrum nocy nie stoi idea, W centrum świąt nie stoi żadna moralna nauka, także nie jakieś religijne uniesienie, ale w centrum tego, co przeżywamy, jest konkretne Boże działanie, prawdziwe działanie. To przeżywamy co roku w te właśnie święta, podkreślając jego wcielenie, tak jak to pięknie, ale jakże poetycko ukazał Jan w prologu swojej Ewangelii. Jakże to różna godowa Ewangelia od tej, którą wczoraj czytaliśmy według Łukasza. Także niepodobna do tej, którą zapisał Mateusz.

A dzisiaj chcemy się wsłuchać w sposób szczególny w tekst listu apostoła Pawła do Tytusa. Paweł nie opisuje nam betlejemskiej sceny. Nie ma tutaj aniołów, pasterzy, a jednak jest mowa, tak jak u Jana, o istocie Bożego Narodzenia. Apostoł Narodów mówi jakże precyzyjnie. Objawiła się dobroć i miłość Zbawiciela naszego Boga do ludzi. Tę Ewangelię, tę godową nowinę Paweł skierował do swego ucznia Tytusa. Z tego listu wiemy, kim był Tytus i również dziejów apostolskich, a według tradycji kościelnej zwany już jest Tytusem z Krety albo Apostołem Krety, Apostołem Tytusem, Tytusem Kreteńskim.

Dlatego, że to Paweł sam osadził go jako przywódcę biskupa społeczności w Krecie. Tytuł znany jest właśnie z tego kontekstu. Wiemy, że pochodził z rodziny grecko-rzymskiej, która zamieszkiwała w okolicach Antiochi Syryjskiej. Tam spotkał go Paweł i zabrał do Jerozolimy. Gdy z nim chodził, w końcu znalazł mu konkretne miejsce. Osadził go właśnie na Krecie. Tam miał zwiastować słowo, opiekować się wspólnotą chrześcijańską i zgodnie z tym listem, który czytamy, miał ustanawiać i kształcić następnych duszpasterzy zwiastunów Ewangelii.

Według tradycji zmarł w wieku 94 lat. Prawdopodobnie według legendy śmiercią męczeńską. Ale w liście jest nie tytuł na pierwszym planie, ale zadania postawione mu na krecie, by zorganizował tam struktury kościelne, ale co najważniejsze... Paweł przypomina swemu uczniowi najważniejsze prawdy wiany, nazwane w liście zdrową wiarą albo zdrową nauką. Fragment przez nas świątecznie rozważany to końcówka listu, gdzie autor pisze o objawieniu. To objawienie nie jest jedynie odsłonięciem jakiejś prawdy, jak wskazuje na to hebrajski i grecki źródłosłów.

To nie odsłonięcie czegoś, co było ukryte, ale to wejście, realne wejście Boga w ludzką rzeczywistość. Bóg nie pozostaje już w oddaleniu, od czasu do czasu odsłaniając się nam. Tak jak w jerozolimskiej świątyni raz w roku arcykapłan mógł obcować bezpośrednio z Bogiem. Nie. W Chrystusie Bóg nie przemawia z wysokości. Staje się bliski, dostępny. On staje się ludzki. Objawienie to Bóg, który wychodzi ku człowiekowi. Paweł używa słowa objawiła się. To to samo słowo, które znajdziemy w ostatniej księdze Biblii, apokalipsie, czyli objawieniu świętego Jezusa.

Objawienie to ukazanie czegoś, co było ukryte, staje się więc widoczne. Boże Narodzenie mówi nam, że najgłębsza prawda o Bogu to Jego dobroć i miłość. Niezgodnie z dawnymi wyobrażeniami, nie gniew, nie surowość, nie obojętność Boga i dystans, ale miłosierdzie. To bardzo ważne wydarzenie. Bo my bardzo często nosimy w sobie taki dawny, starotestamentowy obraz Boga, utwierdzony jeszcze w średniowieczu. Bóg jako sędzia, jako starzec z wielką brodą, surowy, który przede wszystkim ocenia i rozlicza. stawia zadania i żąda niczym w excelowskich tabelkach, by wszystko zostało wypełnione.

A Betlejem? Betlejem koryguje te wyobrażenia. Bóg objawia się jako ten, który przychodzi nas ratować, a nie potępiać. W duchu ewangelickiej teologii trzeba to jasno wyartykułować. Inicjatywa zbawienia zawsze należy do Boga. Człowiek nie wspina się po drabinie ku Bogu, ale to Bóg schodzi ku człowiekowi. Właśnie przychodzi do nas w Betlejem. Boże Narodzenie jest więc świętem Bożej inicjatywy. To święto Bożego tak wypowiedzianego światu. światu, który często Bogu mówi swoje "nie". Zbawienie jest więc nie z uczynków, to jest serce Ewangelii.

Paweł kontynuuje i mówi do nas: "Zbawił nas nie dla uczynku sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego, To jedno z najbardziej ewangelicznych zdań Nowego Testamentu. Do tego zdania nawiązuje cała teologia reformacji. Człowiek nie zostaje zbawiony, drodzy, dlatego, że był wystarczająco dobry. Że był moralny czy pobożny. Nie. Gdyby tak było, to Boże Narodzenie nie byłoby potrzebne. Bo by wszystko po staremu, starotestamentowemu trzeba byłoby wypełniać uczynki, rozliczać, podsumować i potem czekać na sąd.

Ale Chrystus rodzi się właśnie dlatego, że nie jesteśmy w stanie zbawić się sami. Żłobek w Betlejem, stajnia jest znakiem, że Bóg przychodzi tam, gdzie człowiek doświadcza swojej bezradności, grzechu i ograniczoności. To niezwykle wyzwalające przesłanie. Boże Narodzenie uwalnia nas od religijnego perfekcjonizmu. Boże Narodzenie uwalnia nas od lęku, że nigdy nie jesteśmy dość dobrzy. Myślę, że wszyscy znamy to doświadczeniem. Młodzi, gdy się uczą, gdy studiują, ciągle wiedzą, że jeszcze można by to lepiej zrobić.

Dorośli, gdy pracują, też są świadomi, że można by te zadania wykonać jeszcze lepiej. To samo dotyczy naszego rodzinnego życia, naszych relacji. Wiemy, że można byłoby to wszystko zrobić lepiej. Nie wypowiedzieć tego, zrobić tamto. Inaczej działać. Rozpoznajemy swoją niedoskonałość. A Ewangelia mówi nam, nie musicie ciągle robić takich rachunków. Nie musisz zasługiwać na zbawienie. Możesz po prostu zaufać. Paweł pisze dalej o odnowieniu przez Ducha Świętego i kąpieli odrodzenia. Te słowa kierują nas ku sakramentalnej rzeczywistości chrztu.

Chrztu, który jest władz. Darem Ducha Świętego i nowym narodzeniem, ale także poprzez odwołanie do chrztu mówimy o codziennym życiu wiary. Boże Narodzenie więc to nie tylko wspomnienie narodzin Jezusa, ale zaproszenie do nowego początku. Szczególnie tam, gdzie życie wydaje się pogmatwane, gdzie relacje są zaburzone albo zranione. W tym życiu, gdzie człowiek nosi w sobie ciężar winy albo rozczarowania, tam Bóg mówi nie. Oto wszystko czynię nowym. Duch Święty dany przez Chrystusa odnawia to, co w nas obumarłe.

A my w ewangelickim kościele ciągle przypominamy. Odnowa nie dokonuje się przez nasz wysiłek, ale przez Boże działanie. My możemy otworzyć się na to, co Bóg chce nam uczynić. Paweł prowadzi nas dalej. Abyśmy usprawiedliwieni łaską Jego, to znaczy usprawiedliwienie, staje się jednym z kluczowych pojęć teologii i naszej ewangelickiej duchowości. Człowiek zostaje przyjęty przez Boga nie na podstawie własnych zasług, ale właśnie na podstawie dzieła Chrystusa. Tym samym Boże Narodzenie jest początkiem drogi, która prowadzi przez chrzyż i zmartwychwstanie.

A dziecko w żłobie jest tym samym Chrystusem, który odda swoje życie za świat. Już Betlejem Bóg mówi, twoje życie ma wielką wartość. Życie każdego człowieka jest wielką wartością. Także ty jesteś mi potrzebny, także ty jesteś moim dzieckiem. To usprawiedliwienie z łaski rodzi w nas wolność. Człowiek wolny nie musi więc udowadniać swojej wartości ani przed Bogiem, ani przed ludźmi. Może żyć w odpowiedzialności, miłości i wdzięczności. Dziedzice życia wiecznego to my. Dlatego Paweł ostatnie słowa tekstu mówi o nadziei.

O nas, którzy stajemy się dziedzicami życia wiecznego. Boże Narodzenie otwiera nam perspektywę, która sięga dalej niż nasze codzienne wyzwania, codzienne troski, ciężary, choroby, kryzysy. czy nawet śmierć. W świecie pełnym niepokojów i podziałów, niepewności jutra, Kościół Chrystusowy głosi Ewangelię na dzień. Historia nie jest zamknięta, a przyszłość należy do Boga. To Betlejem jest zapowiedzią Królestwa, którym Bóg otrze wszelką łzę. Drogie siostry i drodzy bracia, Boże Narodzenie to święto łaski. Łaski, która przyszła do nas w Jezusie Chrystusie.

To święto Boga, który nie zawahał się stać człowiekiem, aby człowiek mógł żyć. Niech ta Ewangelia uwalnia nas od lęku, odnawia naszą wiarę i prowadzi ku miłości bliźniego. Przyjmijmy, drodzy, ten dar, dar, który został nam dany. Dobroć i miłość Boga objawiona w Jezusie Chrystusie. Amen. Drodzy, czas świąt to nie czas ogłoszeń, ale zaproszenie może zawsze być wystosowane. Zaproszenie na jutrzejsze nabożeństwo i nabożeństwo w niedzielę. Zapraszamy serdecznie dzisiaj do społeczności stołu pańskiego. A czas świąt to czas składania sobie życzeń.

Pozwólcie, że w imieniu swoim, mojej małżonki, przekażę Wam wszystkim tu zgromadzonym, Waszym bliskim, tych, którzy również łączą się z nami przez internetową transmisję, najszczersze, prawdziwe życzenia świąteczne. Życzmy sobie, by ten Chrystus urodzony w Betlejem prawdziwie mieszkał w naszych sercach. By był naszą pociechą, nadzieją i naszą prawdą. Siłą do przezwyciężania tych codziennych trosk, które nosimy. Byśmy potrafili z podniesioną głową kroczyć przez świat, wiedząc, że w nim jest zwycięstwo.

Na czas świąt dla waszych domów, waszych bliskich i na poświąteczny czas przyjmijcie najlepsze życzenia Bożego błogosławieństwa, zdrowia, szczęścia. Niech Pan was prowadzi w swojej mocy. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechczę, że serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Jak się ratują pod niebiosą, weź się ujątkowalne, dobie, dobie, i w excesji Twe. Muzyka Którzy szóstwy strzeli, aby nowe dnieje, czym będzej pobiegli.

Ktoś się narodzi, znamicie, Przegoszta, odkupicie, a odjadnie. Głównie, głównie, i węsę zimne. Zdjęcia i montaż Zalam Cię, iż się w chłopach, omenisz się, kochów wierę, we włóż ostrożnie. Chłopach wierę, władzę, władzę, władzę, i wędzę, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdrawa znowu węgnie, Ścieżką podlecie, I zrównym, Zdrawa znowu węgnie, I zęsko węgni, Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię Panu. Siostry i bracia, niektórzy myślą, że spowiedź to taki moment w naszej długii, gdy przeżywamy coś niepokojącego i głoszenie słowa.

A jest prędko odwrotny. Spowiedź to głoszenie Ewangelii, dobrej nowiny, przebaczenia żonych. Tego, że Pan trafi odpuszczak rzeki w tym, którzy obudni. To wezwanie do odnowy do poprawy i radość z tego, że Pan przyni nas wolnym od rzeki. W tej nadziei i w tej perspektywie spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modując. Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny i grzeszny człowiek, wyznając z Tobą wszystkie grzechy i przeglienia Boże, popełnione myślą, mową i uczyncją, którymi zaskoczyłem na tle doczesne i wieczne kamie.

Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia tego i dla niewinnej i gorzcie i męcznej i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Mądź mnie niepodległymu, krzesznemu człowiekowi, łaska i miłość. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Gucha Twego Świętego do poprawy życia Amen. Boże, bądź miłości i mniejszościami. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego przed obliczem Boga Przechmogącego pytam się każdej i każdego. Czy żałujesz za grzeby swoje, jeśli tak, odpowiedz żałom?

Czy wiesz w odpuszczenie grzebów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa, jeśli tak, odpowiedz żałom? Odpowiedz wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Bucha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to swoim czterem pragnieniem, Odpowiedz pragnie. Jak wierzysz, tak nie chęci się zdań. Tak żegnasz Panie Bóg Chrystus do swoich Pani Apostołów, którymkolwiek rzeko odrościcie, są im odpuszczone. Przez to jako powołany, ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy wasze są wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie w imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodowskiego. On opuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie korony Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosiernie, łaskawie jest Pan ucierpliwy. Tołem dobroci. Zostańcie pokoju. Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka A niech będzie z wami. Znieście swe serca. Znieście swe serca. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Za prawdę godną i słuszną Sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we spół z aniołami, zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

w nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, Bierzcie pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. Toczyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. O Baranku Bożym! Muzyka Teraz, drodzy, złączmy się radośnie w świątecznej modlitwie. Módlmy się. Dziękujemy Ci, Panie, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twego. Prosimy Cię w dniu pamiątki narodzenia Syna Twojego, Bożej Ojcze. O Twoje błogosławieństwo, bo przychodzimy z wdzięcznością przed Twój majestat, aby podziękować za niezmierzone bogactwo łaski miłości objawionej w Chrystusie Jezusie. Bądź uwielbiony w naszych sercach i w Kościele Syna Twojego. Niechaj święci się imię Twoje.

I dzieje się wśród nas wola Twoja. Napełnij nas łaską zbawienia, pokojem i pewnością wiary, że pojednałeś nas z sobą w Synu swoim, Jezusie Chrystusie. Ojcze, który w Chrystusie, Księciu Pokoju, dałeś nam światło życia, spraw łaskawie, aby to światło Ewangelii rozproszyło ciemności panujące w świecie, I przezwyciężyło nienawiść, pychę, trwogę i niepewność. Niechaj skłóceni i zwaśnieni pojednają się z sobą w imię miłości objawionej nam w Betlejem. Błogosław Panie, zwiastowanie radosnej nowiny o narodzeniu Chrystusa i dopomóż nam w zachowaniu w sercu prawdy zbawienia.

Prosimy Cię, Boże, miej łaskawie w opiece naród i ojczyznę naszą. Chroń od wszelkiej przemocy i tyranii, niesprawiedliwości i zazdrości. W sposób szczególny prosimy Cię o nasze dzieci, naszą młodzież, o młode pokolenie. Daj, by odnalazło drogę do Ciebie i w ten czas świąt, było szczęśliwe i radosne. Pomagaj wszystkim słabym, chorym i opuszczonym. Zachowaj wszystkich w pokoju. Daj nam prawdziwie pokój, o którym śpiewali aniołowie w dzień narodzenia Syna Twojego. Prosimy Cię, Panie, byś swoją opieką w ten czas świąt obdarzył nasze miasta i nasze wioski, nasze domy, świąteczne stoły, wspólnoty rodzinne, ale także byś był z tymi, którzy są w ten czas sami, by nie czuli się sami, ale czuli się z Twoim błogosławieństwem częścią wspólnoty.

O to wszystko prosimy Cię, Panie, w ten czas. W ten świąteczny czas niechaj będzie Tobie cześć i chwała w Twoim Kościele. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja. Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci daj. swój święty pokój.

Amen, amen, amen. Amen. O Bodo wspomniane, Radością matone, Ewel, Właści go dobry czas. A świat zbubiony, Bezostawiony, Amen. Cześć święty, Cześć święty, Cześć śpiewanie Was! Po błogoszorowym, radością obawionym, Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż KONIEC Muzyka

✦ Zapytaj luteranów