2. po Epifanii

# 2. po Epifanii # Zrodlo: https://youtu.be/dWWzqGmdG08 # Data nabozenstwa: 2025-01-19

Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Z Jego pełni myśmy wszyscy wzięli i to łaskę za łaską. Tak napisał apostoł Jan, ewangelista, w prologu swojej Ewangelii w I rozdziału. Witamy Was tym hasłem biblijnym, które ma nam towarzyszyć dzisiaj podczas tej niedzieli i przez cały tydzień, a mamy dzisiaj drugą niedzielę po Epifanii. Witam wszystkich zgromadzonych w Kościele, witam tych, co łączą się z nami poprzez internetową transmisję i życzę błogosławionego nawożeństwa. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 295.

Muzyka Jezu, do mnie myśli, co do Wasów, ten księdze w nami, a doń zręca w neszynce Zdjęcia i montaż Chory na Poczee w tej wioski, niech przyszyłeś o swój wioski. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie Boże i mi, Wszyscy obracą, Zdany w sercach u tej sił, Dołe myli pomieszane, Oglądanie Zdjęcia i montaż Niech cała ziemnia korzy się przed Tobą, Alleluja. Wyśpiewa i opiewa imię Twoje, ach Lech Luchy. Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia Jego, Alleluja. Głoście narodom czyny Jego, Alleluja. Pamiętajcie o cudach, które uczynił.

Alleluja! O znakach i wyrokach pustiego. Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakby to od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków. Amen. Amen. Kyrie eleison, Panie, zmiłuj się, Christ eleison, Chryste, zmiłuj się, Kyrie eleison. Panie, zmiłuj się, Chwała Bogu na wysokościach i pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a w ludziach dom. Dobre opodowanie. Połączmy się we wspólnej modlitwie. Modlmy się. Miłosierny Boże, u Ciebie jest źródło życia. Przemień nasze braki w pełnię, a nasze troski w błogosławieństwo.

Uczyń nasze życie świętowaniem z Tobą przez Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą w jedności Ducha Świętego żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego. W Starym Testamencie, w II Księdze Mojżeszowej, dokładnie w 33 rozdziale od 18 wiersza, takie znajdujemy słowa. Wtedy powiedział, pokaż mi proszę Twoją chwałę. Odpowiedział, sprawię, że cała moja dobroć przejdzie przed Tobą. Ogłoszę wobec Ciebie imię Pan i zmiłuję się nad kim się zmiłuję i zlituję się nad kim się zlituję.

I mówił, nie możesz zobaczyć mojego oblicza, bo człowiek nie może mnie zobaczyć i pozostać przy życiu. Następnie Pan oznajmił, oto miejsce przy mnie, stań na skalę, a gdy moja chwała będzie przechodzić, postawię Cię w rozpadlinie skalnej i zakryję Cię dłonią, dopóki nie przejdę. Kiedy cofnę dłoń, wtedy zobaczysz mnie z tyłu, a oblicza mego nie wolno oglądać. Tyle słów Pisma Świętego. Błogosławieni są wszyscy ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Aleluja, aleluja, aleluju, ja. Natomiast słowo Ewangelii czytamy dziś u Ewangelisty Jana w drugim rozdziale od pierwszego do jedenastego wiersza.

Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Na wesele zaproszono też Jezusa i Jego uczniów. A gdy zabrakło wina, Matka Jezusa powiedziała do Niego, wina nie mają. Odpowiedział jej Jezus, Czego chcesz ode mnie, niewiasto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina. Wtedy jego matka powiedziała do sług, Zróbcie to, co wam powie. A stało tam sześć kamiennych stągwi, Używanych do obrzędowych obmyć żydowskich. Każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Wówczas Jezus powiedział do nich, Napełnijcie stągwie wodą.

I napełnili je po brzegi. Następnie polecił im, zaczerpnijcie teraz i zanieście gospodarzowi wesela. I zanieśli. A gdy gospodarz wesela spróbował wody, która stała się winem, a nie wiedział skąd jest, słudzy zaś, którzy czerpali wodę wiedzieli, zawołał pana młodego. Powiedział do Niego, każdy człowiek najpierw podaje dobre wino, a gdy sobie popiją gorsze. Ty natomiast dobre wino zachowałeś aż do tej pory. Ten pierwszy ze znaków Jezus uczynił w kanie galilejskiej. Ukazał swoją chwałę i uwierzyli w Niego, Jego zbierze.

Uczniowie, tyle słów Ewangelii, tyle słów Pisma Świętego. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. Teraz w łączności z całym Kościołem dajmy świadectwo naszej wiary, a wyznajmy ją w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa.

Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen. Amen. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. W naszych śpiewnikach to numer 564. Muzyka Zdjęcia i montaż Niech Bóg Zwrotny ubeznił, Jezus bohobieć od Pani, Świąt we wątpią, skąd nas w życiu, On jest mistrzem, Zdjęcia i montaż Gdzie dzieci wasi uciek, Bożyś się przyjech uciek.

Jego miłość uszupujcie, Bożyś się przyjech uciek. Gdy miłości, Ojca, Stany, Aleluja, Dziad, Płynkowa, Nielbieta, Płysała, Ty, jak wódlę, na nasze jako, W serce Boże, Słończyś, Wszystkim uchodźcim z połym. Jezu, Jaka wódlę, ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Słuchajmy się teraz w słowa zapisane w liście do Rzymian w rozdziale 12, wiersze od 9 do 16. "Miłość niech będzie nieobłudna, nienawidźcie zła, uchwyćcie się tego, co dobre.

Miłujcie się wzajemnie miłością braterską, jedni drugich wyprzedzajcie w okazywaniu szacunku. Nie bądźcie ospali w gorliwości, bądźcie płomiennego ducha, służcie Panu. Radujcie się nadzieją, w ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie wytrwali, pomagajcie świętym w ich potrzebach, okazujcie gościnność. Błogosławcie tych, którzy Was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie. Cieszcie się z cieszącymi, płaczcie z płaczącymi, bądźcie jednej myśli, nie gońcie za wielkością, lecz bądźcie skromni, nie uważajcie sami siebie za mądrych.

Dziękujemy Ci, Panie, za te apostolskie słowa, za pouczenia dotyczące naszego życia, wskazania, jak mamy postępować, jakimi wartościami się kierować. Prosimy Cię, poprowadź nas teraz w słowie swoim. Amen. Zobaczmy. Drogi zborze, wielokrotnie sięgamy w naszej refleksji wiary do listu do Rzymian. Ukazujemy go jako największy traktat teologiczny apostoła Pawła, jako list pisany przez apostoła narodów do społeczności chrześcijańskiej w Rzymie, której Paweł nie znał. Paweł założył wiele parafii, mówiąc naszym dzisiejszym językiem, pisał do nich listy, Uznał, że musi udać się do stolicy imperium, do samego Rzymu i tam chrześcijanom w Rzymie przekazać dobrą nowinę, czyli Ewangelię.

Nie wiemy, kto tak naprawdę był pierwszym misjonarzem Rzymu, kto był pierwszym jej przewodnikiem duchowym, biskupem. Tradycja później oczywiście ukazała Piotra, ale to jest późna tradycja Piotra. I Paweł, gdy tam pisał do nich, zauważmy, nie wskazuje osoby, która stała na czele chrześcijańskiej wspólnoty. List do Rzymian jest monumentalny. Jego większą część stanowi nauczanie dogmatyczne, a począwszy od tego rozdziału, który my mamy i w kolejnych znajduje się tak zwana część etyczna albo używając języka starożytnego parenetyczna, czyli pouczająca.

Bo parenezis po grecku oddane na polski pareneza to właśnie pouczenie, upomnienie. I my dzisiaj konfrontujemy się w naszej refleksji wiary z początkiem tego nauczania, jak wyliczono, znajduje się tutaj w ciągu 21 pouczeń. Paweł doskonale znał rabiniczną tradycję. Pochodził z Tarcu, w Jerozolimie szkolił się, by być wielkim znawcą prawa. Znał dokładnie torę, jej zapisy, znał proroków i pisma. Z Tory dokładniej wiedział według tradycji rabinackiej, że znajduje się tam 613 micwot, czyli 613 przykazań. Tak rabini to rozpoznali, że Tora zawiera przykazania jako nakazy i zakazy.

365 nakazów, każdy na jeden dzień. oraz zakazy w liczbie 248 na tyle wyliczano liczbę ludzkich kości. Niewiele się tak naprawdę myląc w stosunku do tego, co my dzisiaj wiemy na temat kręgosłupa i kości z nim połączonych. Paweł nie proponuje nam 613 pouczeń, ale 21. I nie jako nakazy czy zakazy, zauważcie drodzy, to nie jest radykalne, ale to jest perswazyjne, zachęcające. Paweł nas zachęca do odpowiedniej postawy. Przekonuje, by tak żyć. Zaczyna ten fragment od słów. Miłość niech będzie nieobłudna. Miłość w sensie agape, siostrzana, braterska, międzyludzka.

Tu nie chodzi o miłość w miarze eros między mężczyzną a kobietą, między partnerami w związku, ale o relację do człowieka, nadstawienie. Miłość, powiedzielibyśmy dzisiaj, braterską, siostrzaną, chrześcijańską. Niech ona będzie nieobłudna. To ogromna, głęboka zachęta, by spojrzeć na siebie, czy kierujemy nasze nastawienie do drugiego człowieka w formie miłości autentycznej, czy też budując relacje, kierujemy się interesownością. Czy nasza miłość wypływa z serca, jest inspirowana w wiarą i wyraża się w naszych działaniach, czyli w czynach, w serdeczności i szacunku wobec drugiego człowieka, dopowiadając wobec każdego człowieka?

Mówiąc językiem biblijnym możemy stwierdzić, że nie chodzi o to, by mówić o miłości, ale by żyć miłością, by nasze życie było przepełnione tą właśnie postawą szczerej miłości, a nie deklaratywności. Czy naprawdę szanuję ludzi nawet wtedy, gdy oni myślą i postrzegają świat zupełnie inaczej niż ja? To pytanie nie wydaje się dzisiaj być banalne. w kontekście spolaryzowanego świata, czy także naszego społeczeństwa, które, jak często mówią socjologowie, podzieliło się na dwa zwalczające się plemiona. Wszedłem ostatnio takie zdanie, że w naszej rodzinie nie rozmawiamy o polityce, bo gdybyśmy zaczęli, to od razu byśmy się pokłócili.

Nie dotyczy to tylko naszego społeczeństwa. Spójrzmy na Wielką Amerykę, która dzisiaj jest tak bardzo przez nas obserwowana, jakie tam są głębokie podziały i myślę, że możemy tak powiedzieć wzajemny brak szacunku. Paweł idzie dalej. Mówi nam i adresatom swego listu wtedy: "Nienawidźcie zła, uchwyćcie się tego, co dobre". Nienawiść nie w sensie pałania do kogoś złymi myślami, ale nienawiść zła jako czegoś, jak to mówimy w filozofii, substancjalnego. Jako pewnej realności, która istnieje w świecie. Zło, które dzisiaj jest nieustannie relatywizowane, a które działa, istnieje.

Zauważmy, że Paweł nie używa w tym kontekście dzisiejszego tekstu ani razu rzeczywistości osobowej szatana. Tego uosobienia zła, uobecnienia w świecie i personalnego działania. Ale zapytajmy się siebie samych, czy my nie rozpoznajemy w świecie, że zdarzają się takie sytuacje, że naprawdę spotykamy się z realnym złem. Czymś, co możemy nazwać po prostu zło, jako przeciwieństwo dobra, jako rzeczywistość, która się dzieje. Czy nie nazwiemy tak wojny? Jako rzeczywistości zła, wojny, która przynosi Plon śmierci, bólu, cierpienia.

I realizuje się właśnie wówczas ta substancjalna rzeczywistość. O taką nienawiść i takiego zła rozpoznanie jego chodzi Pawłowi. I w przeciwieństwie do tego mówi apostoł, uchwyćcie się tego, co dobre. I dalej pokazuje nam, na czym owo uchwycenie się dobra powinno polegać. To wzajemna miłość braterska, wyprzedzanie się w okazywaniu szacunku, Gorliwość, płomienność ducha i także służba dla Pana. Służba w rzeczywistości Kościoła i wiary. Służba Panu to modlitwa, to udział w niedzielnym nabożeństwie, to zaangażowanie w różne aktywności parafialne, W bardzo różne, jedne widoczne, drugie mniej.

To lektura Bożego Słowa. Służba Panu, czyli nabożeństwo, które dzieje się w niedzielę i dzieje się w naszej codzienności, w naszym życiu, wtedy gdy żyjemy rzeczywistością Pana. Paweł mówi również dalej o radości, a konkretnie radowaniu się nadzieją. Radować się czymś, co przyjdzie, na co czekamy, czego oczekujemy. Cieszyć się więc z przyszłości, żyć terażniejszością w oczekiwaniu na to, co ma przyjść. Bo przecież, jak dodaję dalej, są uciski w naszym życiu. Są cierpienia, doświadczenia, różnie to nazywamy, różnie to odnosimy.

I Paweł zaleca nam w ucisku, bądźcie cierpliwi. Jeśli jest ucisk, cierpienie, to mamy modlitwę. W modlitwie bądźcie wytrwali. I dalej zachęca nas do dobroczynności. Pomagajcie świętym w ich potrzebach. Tak to zostaje ujęte. Wiemy, że Paweł przeprowadzał zbiórki, dzisiejszym językiem mówiąc ofiary, na tych, którzy byli przede wszystkim w Jerozolimie. Dla prasboru jerozolimskiego, dla tych, którzy trwali tam już wtedy w prześladowaniach i potrzebowali również materialnej pomocy. To dla nas zachęta, by również się dzielić, by w tym czasie, gdy tak wiele się mówi o pomaganiu, o Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, by przyjąć to jako postawę życia.

To pomagajcie świętym w ich potrzebach. To nie chodzi o to, by to było w jedną niedzielę w roku, gdy wszyscy noszą serduszka i pokazują, jak bardzo są ofiarni. Ale chodzi o stałą postawę w życiu. otwartości na potrzeby innych. Dlatego apostoł dodaje: "Okazujcie gościnność". I przechodzi do dużo trudniejszej sprawy, która myślę, że większości z nas nie wychodzi. Błogosławcie tych, którzy was prześladują. Błogosławcie, a nie przeklinajcie. To naprawdę jest bardzo trudne. By prosić Boga o błogosławieństwo dla kogoś, kto jest nam permanentnie nierzeczliwy, kto działa przeciwko nam, Kto nas okłamuje, obgaduje, obmawia.

Kto przygotowuje dla nas różnego rodzaju przeszkody, byśmy się na naszej drodze przewrócili. W pracy to coś, co często spotykamy. Ale również w innych wymiarach często rodziny tak głęboko się kłócą, że nie są w stanie wzajemnie sobie błogosławić. Cieszą się ludzie z czyichś nie sukcesów, ale właśnie przegranych. I prześladują w różnych wymiarach, w różnej rzeczywistości, różnymi sposobami, czerpiąc z tego autentyczną radość. A apostoł mówi nam, błogosławcie tych, którzy was prześladują. I tylko raz w dzisiejszym tekście coś powtarza.

Błogosławcie, a nie przeklinajcie. I nie przeklinajcie. To bardzo trudne wyzwanie. Bo kolejne chyba są dla ludzi wierzących oczywiste. I to czynimy. Cieszymy się z cieszącymi, płaczemy z płaczącymi. Cieszymy się społeczności naszej parafii, gdy coś się wydarza, gdy mamy chrzest, Gdy jest ślub, gdy jest wstąpienie do Kościoła, konfirmacja, gdy mamy radosne jubileusze i wydarzenia, które dla innych są bardzo ważne, czyjejś sukcesy, cieszymy się z cieszącymi. Jesteśmy także z tymi, którzy przeżywają trudne momenty.

Płaczemy z płaczącymi, gdy wspominamy naszych zmarłych, tych, którzy inni stracili. Łączymy się z nimi w empatii i w bólu, rozpoznając takie właśnie doświadczenie. Starajmy się więc być społecznością, która przeżywa empatycznie doświadczenia innych. I radosne, i smutne. Niech to będzie naszym udziałem w naszych rodzinach i właśnie w społeczności naszego zboru. I na koniec 21 pouczeń apostoł Paweł mówi nam, byśmy byli jednej myśli i nie gonili za wielkością, lecz bądźcie skromni. Skromność często nazywana jest ewangelicką cnotą.

W okresie baroku, gdy inni budowali kościoło ciekające złotem, ukazujące bogactwo, ewangelicy w inny sposób wyrażali swoje piękno, często w skromności. Wielokrotnie słyszę, że nasz Kościół jest skromny. Nie ma w nim przepychu, jest piękny, ale zachowuje formę właśnie owej skromności. I to jest cechą ewangelickich świątyń. Myślę, że również ewangelickiej liturgii I naszego życia. Stroju liturgicznego, który też wyraża się właśnie w swoistej skromności, a nie ukazywaniu pewnego bogactwa i wręcz można powiedzieć pychy.

Skromność to jednak wyzwanie. Bo Paweł pisze, nie uważajcie sami siebie za mądrych. W dniu wczorajszym dane mi było, nam było dane w rodzinie wysłuchać pewnej rozmowy w telewizji wielkiego reżysera, który rozmawiał z młodym człowiekiem raperem i obydwaj obdarzali siebie wielkim szacunkiem. Ten reżyser z Anussi prowadził naszą galę reformacyjną w Filharmonii w 2017 roku. Dzisiaj już jako 85-letni człowiek rozmawiał z młodym człowiekiem. Rozmawiali o książkach, które czytają. I obydwaj chyba realizowali właśnie to, co pisze Paweł dzisiaj.

Skromność, wzajemny szacunek, uważność i niewynoszenie siebie samego jako tego mądrzejszego. Jeden z filozofów powiedział, że odrobina wiedzy budzi w nas pychę, ale prawdziwa wiedza buduje w nas skromność. I to jest prawdziwa mądrość, która nie wynosi siebie ponad innych. Trudne są te pawłowe pouczenia. Wymagają często wiele siły samozaparcia, by je realizować. Nie mamy liczby 613, jak żądali tego rabini od swoich uczniów, ale wciąż te 21 pouczeń to wielkie wyzwanie. Życzę nam drodzy, byśmy każdego dnia starali się je realizować w określonej sytuacji.

Spotkania z drugim człowiekiem, wyzwania, które niesie nam świat i świadomości, jak bardzo skomplikowane mogą być przed nami sytuacje, z którym będziemy musieli być skonfrontowani. Życzę nam nieobudnej miłości, błogosławieństwa tych, którzy nas prześladują, jednomyślności i skromności. I byśmy potrafili cieszyć się z cieszącymi i płakać z płaczącymi. I pomagać wszystkim, radując się nadzieją, która jest przed nami. Amen. Drodzy, w naszym Kościele w tym roku modlimy się za poszczególne diecezje i parafie.

Dzisiaj jesteśmy proszeni o modlitwę za parafię w Białymstoku. Powstańmy. Łaskawy nasz Panie i Dobry Boże, chcemy Ci podziękować za naszą jednotę, za nasz Kościół, za wszystkie sześć diecezji, Za diecezję mazurską, która obchodzi w tym roku swoje 500-lecie istnienia. A dzisiaj w sposób szczególny chcemy Ci powierzyć parafię, która jeszcze kilkadziesiąt lat temu nie istniała. Powstała niczym feniks z popiołów. Na początku w małej sali, później odbudowując się i tworząc parafialne centrum. Prosimy Cię nade wszystko o tych ludzi, o wspólnotę ewangelicką w Białymstoku, o błogosławieństwo dla nich ich działań, ich misji i świadectwa.

świadectwa ekumenicznego i prawdziwie chrześcijańskiego tam na wschodzie naszego kraju. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla duszpasterza, dla wszystkich członków parafii. Daj im siłę i hart ducha. Amen. Usiądźcie proszę. Zborowi mam dzisiaj do przekazania. Po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Zapraszamy do punktu kancelaryjnego. Tam w sposób szczególny proszę Waszą uwagę o opłacanie prenumeraty za zwiastun ewangelicki abonament na bieżący rok. Nowy numer z Jastunę jest do odebrania.

Można się także zapisać na prenumeratę z Jastuna. Po nabożeństwie zapraszamy na spotkanie w sali Debory. Czynna jest również biblioteka ETOS, a równolegle do tych wydarzeń w zakrystii odbędzie się posiedzenie Rady Parafialnej. Co roku od 18 do 25 stycznia odbywa się tydzień modlitw o jedność szczęścia. W naszym trójmiejskim wymiarze rozpoczynamy dzisiaj w niedzielę 19 stycznia w Katedrze Oliwskiej Kościoła Rzymskokatolickiego. Tam dzisiaj o godzinie 19.00 wygłoszę kazanie na temat wskazany przez książeczkę na tydzień modlitw o jedność chrześcijan.

A w tygodniu, we wtorek o godzinie 18.00 spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W sposób szczególny zapraszam w środę na godzinę 18.00. Środa godzina 18.00 w naszym Kościele nabożeństwo ekumeniczne. Kazanie wygłosi biskup Piotr Przyborek. Pozostały terminarz nabożeństw ekumenicznych znajdziecie drodzy przy wyjściu z kościoła. Zapraszamy i do kaplicy metodystycznej, i do sióstr Brygidek, i na koniec do kościoła prawosławnego w sobotę, gdzie również będę miał zaszczyt wygłosić kazanie. Za tydzień w niedzielę 26 stycznia nabożeństwo o zwykłej porze o godzinie 10.00.

Tydzień temu w sobotę w naszej plebanii miał miejsce diecezjalny etap konkursu Sola Scriptura. Młodzież, kilkanaście osób z całej diecezji, z wielu parafii przyjechała do nas i wspólnie pisali test z wiedzy biblijnej ze Starego Testamentu. Cieszę się niezmiernie, że dwie osoby z naszej parafii przeszły do etapu trzeciego, czyli krajowego. Są to Maja Bober i Joanna Mielczarę, którym serdecznie gratulujemy i życzymy powodzenia w Bielsku Białej. Tak jak powiedzieliśmy to w kazaniu, Cieszymy się z tymi, którzy przeżywają radosne wydarzenia w swoim życiu, ale także łączymy się empatycznie z tymi, którzy przeżywają bolesne chwile, wspominają swoich bliskich, których brak jest tak bardzo bolesny.

I tak dzisiaj wspominamy świętej pamięci Zbigniewa Praska, urodzonego 8 listopada 1956 roku, zmarłego 16 stycznia 2024 roku, dokładnie rok temu. W pierwszą rocznicę śmierci zmarłego wspomina dzisiaj żona Dorota z dziećmi i wnukami. Podziękujmy Bogu za jego życie. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Dobry Boże, wspominamy dzisiaj naszego świętej pamięci brata, którego rok temu odwołałeś z doczesności do wieczności. Według naszej miary przedwcześnie, bardzo przedwcześnie. Ale wiemy, że często nasze myśli o czasie i obiegu życia są zupełnie inne niż Twoje.

Naucz nas, Panie, przyjmować Twoją wolę i... Ale w sposób szczególny prosimy Cię dzisiaj, byś wsparł i wzmocnił tych, którzy się smucą, którzy wspominają i tak wielki ból jest w sercu. Prosimy Cię o Twoją moc, prowadzenie, pocieszenie, abyśmy my jako wspólnota potrafili takie właśnie pocieszenie nieść. I wzmacniaj nieustannie naszą wiarę, zmartwychwstanie i życie wieczne. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech szczerze serca i myśli nasze, Wiedusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Wszystko z samą swą. Uważaj wielu siebie, Wiedźmy wstąpniemy. Pochodź za milości, Od syna i pojści Chcemy, chcę się Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, dzisiejszy biblijny tekst kazalny Zaowierał wiele pytań dotyczących naszej postawy, naszej relacji z bliźnimi i do siebie samego, relacji do świata i do zła. Wiele trudnych pytań, wiele wyzwań i konieczności na nie odpowiedzi. Także w takim momencie, jakim jest spowiedź pokuta wierzy.

Utożsamienie się właśnie sobą jako grzesznikiem, kimś niedoskonałym, potrzebującym Bożej pomocy, Bożej łaski, przebaczenia. I moment, w którym my powinniśmy być gotowi przebaczyć, potrafili przebaczać. Na tym polega prawdziwa pokuta, a Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy pokutują. Ale Kościołowi każe również przypomnieć, że ci, którzy są zatwardziali, niepokutujący, trwają w swoje pysze. Tych grzechy są zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Otwórzmy się więc przed Bogiem jako Panem naszych serc i sumień i spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzą. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W niej Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego.

On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje i łosierny i łaskawy jest Pan cierpliwy Jezus. i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i zbierania Pan, niech będzie z wami Znieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Muzyka Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego.

A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał i mówiąc, bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za Was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz Niwiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę Baranka, przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Oba Rauwaj, tobych na dziś na tym, i oczy na Panie. O Boże, Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy teraz nasze serca do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie Boże, Ojcze Miłosierny. Dziękujemy Ci, że w Jezusie Chrystusie objawiłeś swoje ojcowskie oblicze, moc i miłość, dzięki której w Synu Twoim dana nam jest pomoc, zbawienie i żywot wieczny.

Chcę oddawać Ci chwałę i cześć poprzez gorliwą służbę naszym bliźnim. Prosimy Cię, byś uświęcał nasze życie i prowadził przez Ducha Świętego, abyśmy zawsze trzymali się dobrego i siostrzaną i braterską miłością jedni drugich szczerze obdarzali. Boże Łaskawy, bez wiary nie możemy podobać się Tobie, jak rozbudziłeś w sercach uczniów Pana i Zbawiciela naszego wiarę w boską godność Jego, gdy przed ich oczami czynił cuda. Tak rozbudź również w nas prawdziwą wiarę, poprzez którą będziemy się trzymać Ciebie jako jedynego Boga i Ojca naszego.

Zachowaj nas w wierze i poznaniu Twojej dobroci. Prowadź przez Ducha Świętego drogą nieobłudnej wiary i uczyj nas sobie świadkami chwały Chrystusa. Zjednocz wszystkie dzieci swoje wierze w Chrystusa, aby Cię wielbiły w doczesności. Prosimy Cię, Panie, o błogosławieństwo dla tygodnia modlitw o jedność Kościoła. O wzajemny nasz szacunek i zrozumienie dla innych i mimo różnic często głębokich, byśmy potrafili odnajdywać w Tobie jedyne źródło jedności świata. Prosimy Cię Boże, wysłuchaj nas dzieci swoje przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Abo to oszach nami, abo to oszach nami, Herder lascigotach w nas, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Damy, nacy dami, Cześć Cię, Cześć Cię, Cześć Cię, Świętych, Chór, Chór.

ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż