1. Pasyjna

# 1. Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/_wCJ_0X56lk # Data nabozenstwa: 2025-03-09

Dziękuje za oglądanie! Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! W środę, w środę papielcową nabożeństwem rozpoczęliśmy czas pasyjny. Dzisiaj dane jest nam przeżyć pierwszą pasyjną niedzielę, niedzielę zwaną Invocavit, obchodzoną w naszym Kościele także jako Niedziela Diakoni. Życzę nam wszystkim, aby ten czas pasyjny był przepojony refleksją, modlitwą, spotkaniem z Bożym Słowem, śpiewaniem pasyjnych pieśń na nabożeństwach niedzielnych i tygodniowych i przygotowywaniem się na spotkanie z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym.

Bożego błogosławieństwa na to nabożeństwo. Zapraszam do śpiewania pierwszej pasyjnej pieśni numer 116. Muzyka Zdjęcia i montaż Kto są Panie przygadne, Bo przejechał do ziemi, Jezus, Bóg przygadne. Zdjęcia Zabromy już światłem znowu, do Boże z Cię nie dziękuję. Wyjdzają, wyżycie grób, Jezus, bo przyjdziamamy. Jezus, że nasz do mnie Wielki świętej, Twojej słuchu szczęście my. Żyjucie z nim zaliby, o tym zbawcom pragnę i Jezus, bo przycząpamy. Wzywać mnie będzie, a ja go wysłucham. Bez imię Ojca. Bejdem do Pisa Bogu.

Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, Ose, ja Ty, że ose. Ten mówi do Pana: "Ucieczko moja i twierdzo moja". Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakbych od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków. Amen. Kierie elejszan, Ágyez mi ojsew, Hriszte elejszan, Hriszte zmi ojsew, Kierie helej szal, a niez mihojsem. Zgładź, o Panie Boże, wszystkie grzechy oraz nieprawości nasze. Maranku Boży niewinnym, Na krzyża piuchu męczonej, Ty byłeś zawsze cierpliwy, Och ludzi wszakże wzgardzony, bez Ciebie nic zbawienia.

Ni łaski odpuszczenia, ulituj się, o Jezus, Jezu. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Boże Ojcze Niebieski, Ty posłałeś swojego Syna na świat, aby pokonał moce złego. Prosimy Cię o pomoc, gdy jesteśmy poddawani próbom. Daj, abyśmy w mocy Twojego Syna naprzeciwstawiali się pokusom i pokonali je Twoim Słowem. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z Wami. Dziękuje za oglądanie. i słuchem Twoim. Wsłuchajmy się w słowa Starego Testamentu w I Księdze Mojżeszowej w III rozdziale od I do XIX wiersza tak czytamy.

Najbardziej przebiegłym ze wszystkich zwierząt polnych uczynionych przez Pana Boga był wąż. Zwrócił się on do kobiety. Czy naprawdę Bóg powiedział, nie będziecie jedli owoców ze wszystkich drzew ogrodu? Kobieta odpowiedziała wężowi, możemy jeść owoce z drzew w ogrodzie, tylko z owocu drzewa, które jest pośrodku ogrodu. Bóg powiedział, nie będziecie go jeść i nie dotykajcie go, żebyście nie umarli. Wtedy mąż oznajmił kobiecie, na pewno nie umrzecie. Ale Bóg wie, że w dniu, w którym zjecie owoc, otworzą się wasze oczy i będziecie jak Bóg, znali dobro i zło.

Wówczas kobieta zobaczyła, że drzewo ma owoce dobre do jedzenia, że jest rozkoszą dla oczu i wzbudza pożądanie, bo daje możliwość poznania. Zerwała więc z niego owoc, jadła i dała swemu mężowi, który był z nią, a on też jadł. Wtedy otworzyły się obojgu oczy i spostący. Spletli więc liście figowe, zrobili sobie przepaski, a gdy ujrzeli głos Boga przechadzającego się po ogrodzie w dziennym powiewie, wtedy Adam i jego żona ukryli się przed obliczem Pana Boga pośród drzew ogrodu. Wtedy. Wtedy Pan Bóg zawołał do Adama i zapytał go, gdzie jesteś?

Odpowiedział, usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi i się schowałem. Wtedy on zapytał, kto Ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś owoc z drzewa, którego zakazałem Ci jeść? Adam odpowiedział, kobieta, którą mi dałeś, aby była ze mną, dała mi owoc z drzewa, a ja zjadłem. Wówczas Bóg zwrócił się do kobiety, dlaczego to zrobiłaś? Kobieta odpowiedziała, wąż mnie zwiodł i zjadłam. Wtedy Pan Bóg powiedział do węża, za to co zrobiłeś będziesz przeklęty wśród wszelkiego bydła i wszelkiego zwierzęcia polnego.

Będziesz się czołgał na brzuchu i przez całe życie będziesz jadł pył. Ustanawiam nieprzyjaźń między tobą a niewiastą i między twoim potomstwem a jej podomstwem. Ono zmiażdży twoją głowę, a ty zranisz je w piętę. Do kobiety powiedział: "Pomnożę bardzo cierpienia związane z Twoją ciążą. W bólu będziesz rodziła dzieci, a mimo to będziesz pożądała swego męża. On zaś będzie panował nad Tobą." A do Adama powiedział: "Ponieważ usłuchałeś głosu swej żony i jadłeś owoc z drzewa, którego zakazałeś jeść, mówiąc: "Nie będziesz z niego jeść, więc niech będzie przeklęta ziemia z Twojego powodu." "Przez wszystkie dni swojego życia W trudzie będziesz się z niej żywił.

Ciernie i osty będzie Ci rodziła, a Ty będziesz jadł polne rośliny. W pocie czoła będziesz jadł chleb do ziemi, z której zostałeś wzięty, bo prochem jesteś i do prochu powrócisz. Tyle słów Starego Testamentu, błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Natomiast słowo Ewangelii czytamy dziś u Ewangelisty Mateusza w czwartym rozdziale, wiersze od pierwszego do jedenastego. Potem duch zaprowadził Jezusa na pustynię, aby został przez diabła poddany w głowie. Po czterdziestu dniach i nocach postu Jezus poczuł głód.

Wtedy zbliżył się do Niego kusiciel i powiedział, jeśli jesteś Synem Boga, rozkaż, aby te kamienie zamieniły się w... Lecz on odparł. Jest napisane, nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Boga. Potem diabeł zabrał go do świętego miejsca. Postawił na szczycie świątyni i powiedział, jeśli jesteś synem Boga... Napisane jest bowiem, apostoł aniołom swoim rozkaże i będą cię nosić na rękach, abyś nie uderzył nogom o kamień. Jezus mu odpowiedział, jest też napisane, nie będziesz wystawiał na próbę Pana Boga swego.

W końcu diabeł wziął go na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz całą ich wspaniałość. I oznajmił. Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz na twarz i złożysz mi chod. To Jezus odpowiedział. Odejdź szatanie. Jest bowiem napisane. Panu Bogu twemu będziesz uchłony. I Jemu samemu będziesz służył. Wtedy diabeł odstąpił od Jezusa, aniołowie zaś zbliżyli się i Mu usługiwali. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jesu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem Dajmy świadectwo naszej wiary w słuch apostolskiego credo.

Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Wsiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Muzyka ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zobniego próby ubezpieczny, ubezpieczny. Zdanie śląsteją, warty ureślącym zachkodym swoją. Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi, teraz i na wieki. Amen. W pierwszą pasyjną niedzielę, niedzielę In Vokavit, chcemy się wsłuchać słowa listu do hebrajczyków. Tam w rozdziale 4 w wierszach od 14 do 16 zapisane są takie słowa.

Jeśli więc mamy tak wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Boga, trzymajmy się mocno wyznania wiary. Nie mamy bowiem arcykapłana, który nie mógłby współczuć w naszych słabościach, lepysz podobnie jak my doświadczonego we wszystkim oprócz grzechu. Śmiało więc zbliżajmy się do tronu łaski, abyśmy we właściwym czasie otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę pomocy. Prosimy Cię, nasz dobry Panie i dobry Boże, abyśmy wchodząc w ten czas pasyjny zatrzymali się, otworzyli się na Twoje słowo i poddali się działaniu Ducha Świętego.

Amen. Amen. Drogi Pasyjny Zboże, drogie siostry, drodzy bracia w Jezusie Chrystusie. Dzisiaj jest pierwsza niedziela czasu pasyjnego, niedziela in vocavit. Tak jak śpiewaliśmy w pierwszym introicie: "Invokavik wzywać mnie będzie, a ja go wysłucham". To nasza wiara w to, że Pan nas wysłuchuje. że słowa modlitwy nie są głuchym głosem rzucanym gdzieś w eter, ale są to słowa, które są wysłuchiwane przez samego Boga. Niedziela in vocavit to także w naszej ewangelickiej tradycji od kilkudziesięciu lat Niedziela Diakonii.

co ma nas uwrażliwić na aktywną stronę chrześcijańskiego życia. Dzisiejszą niedzielę czytaliśmy najpierw długą opowieść o upadku pierwszych ludzi. czyli o upadku każdej i każdego z nas. A następnie w Ewangelii św. Mateusza słyszeliśmy o kolejnym kuszeniu człowieka, nowego Adama, drugiego Adama, który z tej próby wyszedł odwrotnie niż ten pierwszy człowiek. Wtedy diabeł odstąpił od Jezusa, aniołowie zaś zbliżyli się i mu usługiwali. Tak podsumował to w swojej relacji ewangelista Mateusz. A jako słowo dane nam do rozważania przez Kościół, chcemy słuchać się w list do hebrajczyków.

Słowa nieznanego nam autora, tego listu, który zawiera wiele treści, obrazów, symboli, metafor nawiązujących do tradycji Starego Testamentu. Na słowo, wskazuje na słowo, bo wiemy dobrze, że to właśnie najpierw Izraelici, a później Żydzi zwracali szczególną uwagę na słowo. Hebrajski termin słowo to davar, a piąta księga Mojżeszowa w tradycji żydowskiej zwana jest devarim, czyli słowa, Słowa, które Mosze wypowiedział do całego Izraela na pustyni. Żydzi bowiem wierzyli, a za nimi my, że tylko poprzez słowo Bóg dociera do człowieka.

Nie poprzez przyrodę, obrazy, nie poprzez inne wytwory ludzkie, ale właśnie bezpośrednio sam Bóg przemawia do człowieka. Od samego początku, tak jak rozmawiał z Adamem i Ewą. I to osadzenie słowa, rola słowa w zasadniczy sposób odróżniały religię Izraela, ludu bożego od religii wszystkich ludów ościennych. Tam wyobrażano sobie bogów na wzór człowieka w postaci antropomorficznej albo na wzór wielkich zwierząt, jak określamy to w religioznawstwie, w postaci zoomorficznej, w formie zwierzęcej. Budowano więc rzeźby i obrazy różnych bóstw, malowano je w nawiązaniu do wyobrażeń człowieka albo do poszczególnych zwierząt.

Często wyobrażenia antropo- i zoomorficzne mieszano ze sobą. Tak było w religii egipskiej. Z tego środowiska kulturowego, z którego uciekli Izraelici. Takie obrazy zooantropomorficzne, ludzko-zwierzęce odnajdujemy dzisiaj, możemy je zobaczyć w piramidach i innych dziełach tamtej cywilizacji. Możemy to zobaczyć naocznie. Nie możemy jednak pojechać do Jerozolimy i zobaczyć jerozolimskiej świątyni. Gdyby ona istniała, ta świątynia zwana przez Żydów Bet Hamiktasz, to próżno szukalibyśmy tam tego typu obrazów i wyobrażeń.

Bóg Starego Testamentu zabronił bowiem wszelkiego wyobrażania Jego osoby, Jego postaci. Stąd ani w świątyni, ani w synagogach, domach modlitwy, czy później bożnicach, wszędzie tam, gdzie odbywało się spotkanie, Modlitewne, a w świątyni kult nie można było pokazywać żadnych ludzkich wyobrażeń Boga. Jedyne motywy, jakie możemy odnaleźć, to motywy roślinne. Te ozdoby miały uspokajać słuchacza i kierować całą właśnie uwagę na słowo. Nawiązaniem do tej tradycji jest wystrój naszego ewangelickiego kościoła.

Ktoś powie, łamiemy tę tradycję, budując obrazy postaci czy obraz Boga na krzyżu. Ale co nas łączy, to skupienie na słowie. Koncentracja na zwiastowaniu słowa, na liturgii i widzialnym słowie, czyli sakramentach. Wszystko, co ma nas rozpraszać, powinno zostać przytłumione. Pełna koncentracja na słowie, jak to reformacja sformułowała solum verbum. Jedynie poprzez słowo Bóg zwraca się do człowieka. Nasz dzisiejszy list, list do hebrajczyków, zwany także dawniej listem do Żydów, jak wspomnieliśmy, nawiązuje do wielu motywów Starego Testamentu.

Do wiary ludu wybranego do słowa, a w sposób szczególny w dzisiejszym tekście do starotestamentowego pojęcia kapłaństwa. Nieznany autor pisze więc do zborów, które nawiązywały do tradycji żydowskiej, czyli do tak zwanych judeochrześcijan. by udowodnić, pokazać, że ten, który miał przyjść, zapowiedziany przez proroków, prawdziwie przyszedł na świat w Jezusie Chrystusie. To On jest prawdziwym słowem żywego Boga. Tak jak napisał Jan, słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Dlatego właśnie ów autor pisze dzisiaj do nas o jednym z wymiarów chrystusowej egzystencji.

Jezus jako arcykapłan. Hebrajski kapłan Kochen był wyznaczony spośród ludu do pełnienia służby w świątyni jerozolimskiej. Nie mógł sam się wybrać, ale był powołany z rodu Lewiego, a spośród Lewitów wybrani zostali Aronici do szczególnej kapłańskiej służby. Wśród tych kapłanów jeden się wyróżniał. Kochen Hagadol, dosłownie wielki kapłan, najwyższy kapłan, albo jak my to mówimy arcykapłan. Kochen Harosh, jak go nazywano również, czyli kapłan głowa, który wyróżniał się strojem od innych kapłanów. I jedną szczególną funkcją.

Tylko on, Kochen Hagadol, tylko on i tylko jeden dzień w roku w święto pojednania w Jom Kipur mógł wejść do miejsca najświętszego w świątyni, aby tam dokonać przed Bogiem przebłagania za grzechy całego narodu, za grzechy wszystkich. Obowiązywały go szczególnie restrykcyjne przepisy dotyczące czystości rytualnej. Później w judaizmie arcykapłan stał się wybieralnym i czasowym, ale w dalszym ciągu był określany jako szczególny, wyłączony, odłączony od ludu dla świętości. Autor listu do hebrajczyków ukazuje innego arcykapłana.

Jezus nie jest odległym Bogiem. Nie jest odłączony od ludu jak żydowski arcykapłan. Ale jest tym, który doświadczył ludzkiej egzystencji, cierpienia. A tak jak słyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii również pokój. Wyskusy, wyzwań. Jego życie tu na ziemi, a następnie ofiara na krzyżu pokazują nam, że ten arcykapłan doskonale zna nasze słabości. To nie jest arcykapłan noszony na lektyce, odseparowany od ludu, wyodrębniony strojem, tak jak arcykapłani czy zwierzchnicy w pewnych kościelnych tradycjach. Nie. On zna nasze słabości, nie patrzy na nas z góry, Wręcz odwrotnie współczuję każdej naszej bolączce, mówiąc dawnym językiem, a dzisiejszym rozumie nasze problemy, nasze trudności, lęki i wątpliwości.

Zwątpienia w chwilach samotności. Tak jak On przeżywał kuszenia czy trud modlitwy w ogrodzie Getsemane. Jezus jest tym, który zna nasze ludzkie ograniczenia, bo sam kiedyś na ziemi żył jak człowiek. Ale autor listu do hebrajczyków pokazuje nam jedną różnicę między nami a nim. Doświadczony we wszystkim oprócz grzechu. Człowiek, Bóg, który granicy grzechu nie przekroczył. Ta bliskość Jezusa, Jego człowieczeństwo są perspektywą nowego spojrzenia na Boga. Czytamy dalej w naszym liście Zbliżajmy się do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę pomocy.

To przewartościowanie rozumienia Boga. To nie jest starożytny satrapa, władca, ale ktoś, kto daje nam łaskę. Jest to wezwanie pełne radości i nadziei. Że my jako grzeszni ludzie, co nas różni od Jezusa, mimo naszej grzeszności, niepewności, poczucia winy, wątpliwości, pytań, mamy bezpośredni dostęp do Boga. Bezpośrednictwa kapłanów i arcykapłanów. O tym w dalszym fragmencie mówi list do hebrajczyków, że Jezus jest ostatnią ofiarą i ostatnim kapłanem, arcykapłanem, który złożył przebłagalną, doskonałą ofiarę za nas.

A więc tron Boży nie staje się już dla nas tylko i wyłącznie trybunałem sądzącym. Ale jak pisze autor Listu Hebrajczyków, jest to tron łaski, gdzie nie mamy się bać Boga, ale to miejsce, w którym doświadczamy miłości, przebaczenia i pojednania. Tego wszystkiego, co lud doświadczał w Jom Kipur, w dzień pojednania, wtedy gdy arcykapłan wstępował do miejsca święte świętych. To nam pokazuje, że w każdej sytuacji życiowej jest czas na pojednanie. Bo Jezus nie jest chwilowym arcykapłanem, ale wiecznym i my przez to możemy z ufnością przyjść przed oblicze Boga.

Ta obietnica daje nam pewność, że niezależnie od tego, jak daleko odejdziemy, zwątpimy czy nawet upadniemy. Zawsze jest przestrzeń i czas na pomoc, która przynosi przebaczenie, pojednanie, zbawienie i mówiąc językiem Nowego Testamentu nowe życie. Każdy z nas doświadcza w życiu różnych momentów. Czasów, w którym czuje się osamotniony, niezrozumiany albo w sposób szczególny obciążony ciężarem jakichś win. W takich chwilach sięgajmy do Biblii, także po dzisiejszy tekst, po list do hebrajczyków, który jest przypomnieniem, że nie jesteśmy sami.

To nauczyciel z Nazaretu jako nasz kapłan zachęca nas do zbliżania się do Boga z pełnym przekonaniem, że Jego łaska jest zawsze gotowa nas wesprzeć. To wezwanie do odwagi, do odważnego podejścia do Boga, zaproszenie do ufnej modlitwy, dzielenia się swoimi troskami, wyrzucania także naszych wątpliwości, pytań i radowania się Jego miłosierdziem. Arcykapłan zaprasza nas, niezależnie od naszej przeszłości, naszych błędów, upadków, do osobistego spotkania z Bogiem. I pokazuje, że nie ma takiej sytuacji, która byłaby poza zasięgiem Jego łaski i miłosierdzia.

Darowany nam czas pasyjny to właśnie ten moment, ta szansa, by wtedy, gdy czujemy się oddaleni od Boga albo obciążeni, by znaleźć moment na odnowienie. Nasz Kochen Gadol, wielki kapłan, cały czas jest gotowy, by nas przyjąć i obdarzyć swoją łaską. Przesłanie z Listu do Hebrajczyków w tę pierwszą pasyjną niedzielę jest więc dla nas źródłem nadziei. Że Jezus, który przeszedł przez cierpienie i pokusy, oferuje nam nie tylko przebaczenie, pojednanie, ale i moc, siłę do przemiany naszego życia. zaprasza do refleksji, drogi wiary, pielgrzymowania w kierunku Golgoty, gdzie jego miłosierdzie jest dostępne dla każdego, kto z uwnością zwróci się do tego tronu Asypana.

A zarazem dzisiejsza niedziela, wpisując się w narrację diakonii, mówi nam, że chrześcijaństwo to nie tylko myślenie, refleksja, ale to także działanie. To wezwanie do podjęcia dzieła służby, do dzielenia się, do empatii, do bycia z innymi dla innych, tak jak czynił to Jezus. Amen. Drogi zboże, w naszym Kościele w bieżącym roku modlimy się o diecezji i parafie naszej jednoty. Dzisiaj jesteśmy proszeni o modlitwę za parafię ewangelicko-ugsburską w Olsztynie. To parafia, która obejmuje tereny południowej w Armii.

Oprócz miasta wojewódzkiego, gdzie mieszka większość parafian, swoim zasięgiem obejmuje teren kilku sąsiednich gmin, wiosek i miasteczek. Do parafii należy filiał w Olsztynku, a cała społeczność parafii liczy niespełna 300 osób. Proboszczem parafii jest od lat ksiądz Łukasz Stachelek. Parafia prowadzi aktywną działalność, co roku odnowując wstąpienia kilku osób. Prowadzona jest praca diakonijna i praca ze studentami. Dzisiaj jesteśmy proszeni o modlitwę za tę Ewangelicką Wspólnotę na Warmii. Powstajmy.

Dziękuję. Łoskawy nasz Panie i Boże, wraz z całym Kościołem modlimy się dzisiaj o Ewangelików skupionych na Warmii, w olsztyńskiej parafii. Prosimy o zaangażowanie się parafian, którzy nie są obecni na nabożeństwach i spotkaniach. Prosimy wraz z nimi i parafianami stamtąd o większe zainteresowanie Bogiem i Kościołem, o wstąpienia, o zaangażowanie osób, które chcą wstąpić do Kościoła. Prosimy o większe poczucie odpowiedzialności wszystkich parafian za wspólnotę. I wreszcie wraz z Radą Parafialną w Olsztynie prosimy o bezpieczeństwo finansowe parafiany.

Raz Panie pobłogosławić to dzieło ewangelizacji na Warmii. Amen. Proszę usiądźcie. Zborowi do przekazania mam ogłoszenia. Dzisiaj w niedzielę diakonii kolekta z nabożeństwa przeznaczona jest na rzecz diakonii polskiej. Dzisiaj bezpośrednio po nabożeństwie, po zakończeniu ostatniej pieśni usłyszymy zaproszenie na dzisiejszą wystawę. Kolekcja obrazów Chłód i Blask ma miejsce w kameralnej przestrzeni Bakcyl Actelier w Sopocie i przedstawia człowieka jako pielgrzyma w nieustannej wędrówce przez życie. Do wzięcia udziału w specjalnie dla nas dedykowanym oprowadzaniu wprowadzi nas bezpośrednio po nabożeństwie autor artysta Dawid Wojtalewicz.

Po tym wydarzeniu zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Zapraszamy do punktu kancelaryjnego. Nowy Zwiast Ewangelicki jest do odbioru. Czynna jest po nabożeństwie Biblioteka ETHOS, a już na sam koniec zapraszamy po nabożeństwie na spotkanie w Sali Debory, które w ostatnich tygodniach jest prowadzone przez nowo wybranych członków Rady Parafialnej. Tak też jest i dzisiaj zapraszamy na spotkanie, a później na wspólne udanie się do Baxel Atelier na dedykowaną nam z oprowadzaniem wystawę. W tygodniu w sposób szczególny chcę zaprosić wszystkich na nabożeństwo w Światowy Dzień Modlitwy.

Nabożeństwo w Kościele będzie prowadzone przez Panie, które się uśmiechają, cieszą się, że będą to wspólnie tworzyć. To wydarzenie, które kiedyś było nazywane Światowym Dniem Modlitwy Kobiet. W tym roku kobiety z Wysp Kuka zapraszają nas do liturgii, do przemyśleń ich drogi, a kaznodziejką tego nabożeństwa będzie dr Iwona Baraniec, teolog i pracownik diakonii. W środę 17.00 tu w Kościele zaproście swoich bliskich, przyjaciół, byśmy przeżyli nieco. Inną liturgię, inną duchowość, ale łączącą wszystkich chrześcijan w wierze w jedynego Boga.

Środa godzina 17, nabożeństwo w Kościele, a po nabożeństwie tu w Kościele próba chóru parafialnego. W czwartek o godzinie 18:00 spotkanie młodzieżowe, w piątek lekcje religii, a nabożeństwo za tydzień 16 marca o godzinie 10:00. Po nabożeństwie otwarcie wystawy w Bibliotece Ethos. W Bibliotece Ethos dowiemy się o życiu Mazurów. Wystawa wpisuje się w obchody 500-lecia Diecezji Mazurskiej, kuratorem wystawy i zaprasza nas na wystawę Pani Maria Trapella. Ogłaszam również, że za dwa tygodnie, 23 marca, podczas nabożeństwa odbędzie się uroczyste wprowadzenie nowej Rady Parafialnej.

Tyle jest parafialnych ogłoszeń, które wszystkie znajdziecie również drodzy na naszym Facebooku i na parafialnej stronie. Przyjmijcie, życzę niepokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, jest szerze serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdrowiaj się, że pochwalny przychodził z marcię i z drogi przybawnej, jak wierczyni się Zdjęcia i montaż Zdrowiał żarny błąd, bo czuwał bez Tobą. Byłem wielki dwóch, dziś jasną sprzyjaśnika, Piosenia Muzyka ZANG EN MUZIEK Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana.

Boże, niebo i ziemię. Siostry i bracia, chcemy stanąć teraz przed Bożem, przed Chrybunatem, w którym słyszyliśmy kazanie. Ale jest to tron łaski, a nie tron potębienia. Dlatego teraz stańmy przed Bogiem i spowiadajmy się Panu, Bołym Waszemu, tak się powodzę. "Żekłodący Boże, miłosiernie Ojcze, ja, piękny, mężny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przymienia moje, popełnione mi świąt, pomoł i uczniów, którymi zasłużyłem na wedoczesne i wieczne karne. Żałuję za nieszczęże i stałego serca i proszę Cię dla niezmębnionego dwuśrednia Twego i dla niewinnej drogi i mylki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź w imieniu rodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskawki i miłości. Pozróż mi wszyscy grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego, domowę trzecianego. Amen. Boże, bądź miłości w imię grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołania, dlatego teraz przed obliczem Boga przetłonącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałujesz. Świętym. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz twierdze.

Świętym. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragniem. Pragniem. Jak wierzysz, tak niekawe się stanie. Tak żegnasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, soń odpuszczony. A którymkolwiek zatrzymacie, soń zatrzymany. Przez to jako powołanie ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zjadnij je wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego powłaszczam, że grzeby wasze są wam odpuszczone.

I Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i przez to, co we mnie imię, Jebo Święte. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziec w Niebo. On puszcza wszystkie inne Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje, On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosiernie, łaskawy jest Pan cierpliwy i pełen odboczy. Amen. Zostańcie w pokoju Państwu. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami. Znieście swe serca. Znaczymy do nas. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu.

Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wieguisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Chorajmy, Chorajmy, Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas nim uniżyć się aż do śmierci, z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Muzyka Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała Na wieki wieków Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, poczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, bierz ci pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.

Toczyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Wielkie prawa zastrzeżone. Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. O waranku Boży, który kładisz na naszy, zmił się nad nami. Choram, chłopaki, do rewody, do rewody, do rewody. Zdjęcia i montaż Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone.

Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Tworza. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Bożej Ojcze, Ty pozwalasz nam w czasie pasyjnym myśleć o cierpieniu śmierci Syna Twojego i pokrzepiać się zbawienną mocą Jego krzyża. Bądź za to pochwalony i przyjmij nasze podziękowanie.

Bez pomocy Twojej i zbawienia darowanego nam w Chrystusie nie możemy ostać się przed atakami złego i ciemności. Ucz nas pokonywać wszystkie pokusy. naśladować Chrystusa, a uzbrojeni w oręż słowa Twego dawać odpór szatanowi. Jedynie w Twoich głoni czujemy się bezpieczni i dzięki prowadzeniu Twemu rozdarowanej nam wierze krzyż Chrystusa jest dla nas znakiem zwycięstwa nad grzechem, śmiercią i mocą Kusiciela. Boże, prosimy Cię spraw, aby w darowanym nam czasie pasyjnym ożywiona została nasza wiara i abyśmy przez ją z wdzięcznością przyjęli zbawcze dary krzyża.

Zgromadź nas wszystkich wokół ukrzyżowanego Syna Swojego. Napełnij poznaniem Twojej dobroci i doprowadź przed oblicze swoje, abyśmy w wieczności wielbili Ciebie i śpiewali na cześć baranka nową pieśń chwały. Prosimy Cię, Panie, w niedzielę diakonin o tych wszystkich, którzy są chorzy, słabi, z niepełnosprawnościami, cierpiący i umierający. Bądź z tymi, co są w szpitalach, domach opieki, domach rehabilitacyjnych. Niechaj moc i pociecha krzyża Twojego Syna stanie się ich udziałem, aby w niedoli swojej poznali dobroć Twoją i jedynie Tobie powierzyli życie swoje.

Daj, Panie, byśmy byli zawsze otwarci na Twoje Słowo, ale także i na działanie, na dzielenie się z innymi tym, co mamy, swoim czasem, Słowem w różnych postaciach i formach. Daj, aby dzieło diakonii, trwane również przez naszą polską diakonię, było świadectwem naszej wiary w Ciebie. Prosimy Cię, wysłuchaj nas przed Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Jezus Chrystus wczoraj i dziś.

Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty. pokój. Amen, amen, amen. Święto Święty, Życie Cię w nami, Śpiewańczym leże, o czytność krzyż. muzyka Muzyka