Miłować Boga i bliźniego — całym sobą
Najdłuższy okres roku kościelnego — czas wzrastania w wierze na co dzień (kolor zielony).
Czy w tym, kto różni się ode mnie, potrafię jeszcze rozpoznać bliźniego, a nie wroga?
Łatwo kocha się tych, którzy myślą jak ja, modlą się jak ja, należą do mojego kręgu. Ale przychodzi dzień, gdy obok staje ktoś obcy — innej wiary, innego narodu, innego zdania — i nagle miłość bliźniego przestaje być pobożnym hasłem, a staje się trudnym pytaniem.
Największe przykazanie nie zostawia furtki. Nie mówi: kochaj swoich. Mówi: kochaj Boga całym sobą i kochaj bliźniego jak siebie samego. A bliźnim jest też ten, którego świat każe mi widzieć jako przeciwnika.
To kazanie sięga sceny ze świątyni, gdzie uczony w piśmie sam przyznaje, że miłość znaczy więcej niż wszystkie ofiary. I robi z tego przykazania zwierciadło, w którym mam zobaczyć własne serce.
To kazanie jest o tym, że miłość Boga i miłość bliźniego to jedno przykazanie, którym Bóg mierzy całe moje życie — także mój stosunek do tych, którzy nie są moi.
- Największe przykazanie nie jest dwoma osobnymi nakazami — miłość Boga całym sercem, duszą, umysłem i siłą oraz miłość bliźniego jak siebie samego streszczają cały zakon i proroków, są jednym wezwaniem skierowanym do całego naszego jestestwa.
- To przykazanie staje się zwierciadłem sumienia: pytaniem, czy nie ulegamy stereotypom, wykluczeniom i ideologiom, które każą widzieć w innych nie bliźnich, ale wrogów i nieprzyjaciół.
- Spowiedź to moment, w którym przed Bogiem — nie sędzią, lecz tym, który obdarza łaską — możemy szczerze odpowiedzieć, czy Go miłujemy i czy z szacunkiem traktujemy siebie oraz bliskich.
O czym mówił ksiądz
Otwarta Biblia przed ołtarzem: Ewangelia Marka, rozdział dwunasty. W ławkach ludzie, którzy każdy własną drogą tu dziś dotarli — i każdy nosi w sobie listę tych, których kochać mu łatwo, i tych, od których odwraca wzrok. Tekst, który dziś brzmi pod sklepieniem, nie pyta o ofiary ani o pobożne gesty. Pyta o serce.
W scenie ze świątyni to nie nauczyciel pierwszy wypowiada wielkie zdanie, lecz jeden z uczonych w piśmie, słuchacz, który przytakuje. „Miłować go z całego serca, całym umysłem i z całej siły i miłować bliźniego jak siebie samego o wiele więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary.” To reakcja człowieka, który nagle zrozumiał — i właśnie dlatego jego słowa stają się także naszym wyzwaniem, „wyznaniem naszych serc, naszych umysłów, całego naszego jestestwa”.
Izrael otrzymał to przykazanie u samego początku swojej drogi. „Szyma Israel, słuchaj Izraelu” — i dalej słowa o tym, że Pan jest jedynym Bogiem, którego należy miłować z całego serca, z całej duszy, całym umysłem i z całej siły. Do tego drugie: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.” W tych dwóch przykazaniach „streszcza się cały zakon i prorocy”. Nie ma tu dwóch oddzielnych powinności — jest jedna miłość, która z Boga spływa na człowieka i z człowieka wraca do Boga przez bliźniego.
Tekst staje się zwierciadłem. „To swoiste zwierciadło, którym możemy się oglądać, pytać się sami siebie, pytać się przed Bogiem, czy uznajemy jego jako Pana naszego życia.” Czy rzeczywiście angażujemy się w sprawy wiary całym sercem, duszą, umysłem i siłami? I czy w bliźnich rozpoznajemy tych, których należy kochać jak siebie samego — a więc, czy w ogóle kochamy samych siebie? Pytania piętrzą się jedno na drugim i nie pozwalają się wymigać.
Spowiedź zostaje tu nazwana po imieniu jako chwila prawdy. To „moment, którym my możemy przed Bogiem w głębi naszych serc i sumień odpowiedzieć”. Czy miłujemy Boga? Czy z należytym szacunkiem traktujemy siebie i naszych bliskich? Czy jesteśmy otwarci — czy „nie ulegamy stereotypom, wykluczeniom i czy nie podążamy za ideologiami tego świata, które każą nam w innych różnych od nas rozpoznawać nie bliźnich, ale wrogów i nieprzyjaciół”? Pytanie pada w niedzielę Izraela, ale sięga dalej niż antyjudaizm i antysemityzm — dotyka stosunku do każdego, kto stoi poza naszym najbliższym kręgiem tożsamościowym.
I właśnie dlatego stajemy przed Bogiem inaczej, niż dyktowałby lęk. „Stańmy teraz przed Bogiem, przed nim jako nie tyle sędzią i panem naszych serc i sumień, ale jako przed tym, który nas wysłuchuje i obdarza nas niezmierzoną łaską.” Wyznanie grzechu nie jest tu samobiczowaniem, lecz powrotem do Ojca, który „słyszał nasze wołanie” i przez głos sługi ogłasza: „grzechy wasze są wam odpuszczone”. Po odpuszczeniu przychodzi wezwanie do błogosławienia: „Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego.”
W tle całego nabożeństwa wybrzmiewa modlitwa o pokój — „o szalom, o pokój dla całego świata i pokój w Ziemi Świętej”, o „rozpoznanie, że zabijanie, zemsta nie są drogą”. Bo miłość bliźniego nie kończy się na progu kościoła. Prowadzi prosto w sprawy świata, gdzie trzeba „stać się ambasadorami pokoju”, gdzie „tylko w pokój droga pojednania jest drogą człowieka, a droga zemsty wiedzie na zatracenie”.
A ja, kiedy patrzę w to zwierciadło — kogo jeszcze potrafię nazwać bliźnim, a kogo w głębi serca już dawno przesunąłem na stronę wrogów?
„Miłować go z całego serca, całym umysłem i z całej siły i miłować bliźniego jak siebie samego o wiele więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary."
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Wieczerza Pańska Realna obecność — w, z i pod
Sakrament Wieczerzy Pańskiej: realna obecność ciała i krwi Chrystusa w, z i pod chlebem i winem. Nie transsubstancjacja rzymska ani symbol Zwingliego.…
Rozwiń hasło → -
Theologia Crucis Teologia krzyża
Bóg objawia się nie w mocy i chwale, lecz w słabości i ukryciu krzyża. Centralne dla teologii Lutra pojęcie z Dysputy heidelberskiej (1518).…
Rozwiń hasło → -
Chrzest Wody, które nie są zwykłą wodą
Pierwszy z dwóch sakramentów. W wodzie połączonej ze Słowem Bożym Bóg włącza człowieka w Chrystusa (Rz 6), daje odpuszczenie grzechów i obietnicę życia wieczneg…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie księdza)
B Ah. Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, lud, który wybrał sobie na dziedzictwo. Ini słowami psalmu 33. Witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie na nabożeństwie w 10 niedzielę po Trójcy Świętej. Od lat ta niedziela obchodzona jest w naszym kościele jako niedziela Izraela. Chcemy w sposób szczególny naszą uwagę poświęcić naszym relacjom z narodem wybranym, z tym narodem, z którego pochodzi nasz Pan i Zbawiciel Jezus Chrystus. Zapraszam wszystkich do wspólnej refleksji, do modlitwy, do wspólnego śpiewu, do stołu pańskiego. Niech Pan pobłogosławi to nasze nabożeństwo dla nas obecnych w kościele i dla tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Błogosławionego nabożeństwa. Dzięki za każdy z dzięki zaą za gasty i za nieusia dzięki za twych przyjacióki za ludzi który dzięki że całe to nas życia dzięki za pasy dzięki ziony dzięki za wszystką i królem dzięki za cie życia dzięki które co dzień dzięki żeą posałem dzięki żeś cały świat dzięki za miłość dzięki za łaski dzięki że głośno śpiewa dzięki składam c błogosławiony niech będzie Pan Bóg Izraela. Alleluja. Wieków na wieki. Alleluja. Boże, pamiętaj o gromadce swojej, którą dawno nabyłeś. światze dziectwa twego. Pomnij Panie na przymierze. Boże chwy swojej. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak było od początku, jak jest i jak będzie na wieki wieków. Amen. Kirijon. Panie zmiłuj się. Chryjson Chryste zmiłuj się. Kirion zmiłuj się. Chwała Bogu na wysokościach. Włościa i dzięki łasceo już nie może jeść potę Bó sam i pokój już bez azy się zzyła. Połączmy się we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Boże Ojcze niebiański, dziękujemy ci, że jesteśmy twoimi dziećmi i twoim ludem. Ty sam wybrałeś jako swoje dziedzictwo naród Izraela, a także wybrałeś przez Ewangelię nowy lud odkupiony krwią swojego syna. Prosimy cię, przemawiaj do nas także dziś, abyśmy mogli rozpoznać twoją wolę i abyśmy zrozumieli, co służy ku naszemu pokojowi. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami. I z duchem twoim. Wsłuchajmy się w słowa Starego Testamentu, które czytamy dziś w drugiej księdze Mojżeszowej w rozdziale 19 od pierwszego do szóstego wiersza. W trzecim miesiącu od wyjścia Izraelitów z ziemi egipskiej owego dnia przybyli oni na pustynię Synaj. Wyruszyli z Refidim, przybyli na pustynię Synaj i rozbili namioty na pustyni. Tam naprzeciw góry Izrael rozłożył się obozem. Mojżesz wstąpił do Boga, a Pan zawołał do niego z góry: Tak powiesz domowi Jakuba i obwieścisz to Izraelitom. Widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak nosiłem was na orlich skrzydłach i przyprowadziłem was do siebie. A teraz, jeżeli będziecie uważnie mnie słuchać i przestrzegać mego przymierza, to staniecie się moją szczególną własnością wśród wszystkich narodów, bo cała ziemia należy do mnie, a wy będziecie dla mnie królestwem kapłańskim, ludem świętym. Te słowa powiesz Izraelitom. Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go. Alleluja, alleluja, alleluja. Zaś słowo lekcji apostolskiej znajdujemy dziś w 11 rozdziale listu do Rzymian od 25 do 32 wiersza. Nie chcę bracia, żebyście byli nieświadomi tej tajemnicy i sami w sobie zadufani. Częściowa zatrwardziałość Izraela ma miejsce aż do czasu wejścia wszystkich pogan. I w ten sposób cały Izrael będzie zbawiony tak jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożności od Jakuba. A to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy. Zgodnie z Ewangelią są nieprzyjaciółmi ze względu na was. Zgodnie zaś z wybraniem są umiłowanymi ze względu na ojcu. Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże. Podobnie jak kiedyś wy byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich nieposłuszeństwa, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby też i oni dostąpili miłosierdzia. Bóg bowiem wszystkim nałożył więzy nieposłuszeństwa, aby wszystkim okazać miłosierdzie. Tyle słów lekcji apostolskiej. Chwała tobie Panie Jezu. Chwała tobie Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem chciejmy dać świadectwo naszej wiary w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, stąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy, zaśpiewajmy kolejną z pieśni numer 716 w naszych śpiewnikach. T świętej świętych na wieki wyną a ześenie Aplauz nasz Aplauz co serca zas tak miło znany czew a swoją cie Jesteś łaski mejany i daj nas aś ojcemy rozpozij o Boże ałyj a nie wszystko ducha a ześy za kościo Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen. Na dzisiejszą niedzielę, niedzielę Izraela, czytamy tekst z Ewangelii świętego Marka w rozdziale 12, wiersze 28 do 34. Podszedł jeden z nauczycieli prawa, który przysługiwał się, jak go wypytywali. Ponieważ zobaczył, że dobrze im odpowiedział, zapytał: "Które ze wszystkich przykazań jest pierwsze? Jezus odpowiedział: "Pierwsze jest: "Słuchaj Izraelu, Pan nasz Bóg jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana swego Boga z całego swego serca, z całej swojej duszy, całym swoim umysłem i z całej swojej siły. A drugie, będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Innego przykazania większego od tych nie ma. Wtedy powiedział mu uczony w prawie: "Dobrze nauczycielu, zgodnie z prawdą powiedziałeś: Jeden jest i nie ma innego poza nim". miłować go z całego serca, całym umysłem i z całej siły i miłować bliźniego jak siebie samego o wiele więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. Gdy Jezus zobaczył, że mądrze odpowiedział, oznajmił mu: Niedaleko jesteś od królestwa Boga i nikt już nie odważył się go pytać. Prosimy cię Panie, byś pobłogosławił słowo w naszych sercach. Amen. Drogi zboże, moje rozważanie na ten temat biblijnego tekstu usłyszymy jako przemówienie spowiednie. A teraz chciałem wam odczytać list pasterski adresowany przez biskupa kościoła do wszystkich naszych parafii, do wszystkich luteran w Polsce na 10 niedzielę, niedzielę Izraela. Odczytuję słowa biskupa Jerzego Samca. Siostry i bracia, w 10 niedzielę po Trójcy Świętej 24 sierpnia obchodzimy niedzielę Izraela, której korzenie sięgają czasów przedreformacyjnych. W kalendarzu liturgicznym niedzieli Izraela towarzyszy wspomnienie zniszczenia Jerozolimy. Historia tego święta wskazuje na złożone i często mroczne dzieje relacji żydowskrześcijańskich, ale też przypomina o nierozerwalnych więzach łączących ludaizm i chrześcijaństwo. Nie ma chrześcijaństwa bez judaizmu. Nie ma chrześcijaństwa bez pierwszego przymierza. Mimo odradzających się co jakiś czas tendencji, próbujących zmarginalizować księgi Starego Testamentu, należy zdecydowanie stwierdzić: Nie można oderwać żydowskiego dziedzictwa od przesłania Ewangelii. Powyższe wykracza daleko poza stwierdzenie, że Jezus Chrystus był urodzonym Żydem. Niedziela Izraela przypomina o odpowiedzialności chrześcijan za antyjudaizm i antysemityzm, którymi naznaczona jest historia kościoła. To także nasza odpowiedzialność dzisiaj. To historia uwikłania kościołów chrześcijańskich. wielowymiarowe działanie obliczone na dehumanizację wyznawców judaizmu i ich prześladowanie. To wszystko motywowane było nie tylko płytką chęcią zysku, polityczną kalkulacją i pragnieniem władzy, ale też uprzedzeniami religijnymi. Swój mroczny wkład miał również nasz reformator, ksiądz doktor Marcin Luther. Jego wypowiedzi i pisma uwarunkowane duchem epoki, jego własnymi poglądami, nierzadko radykalizowane współczesnymi ekstremizmami, przyczyniały się do cierpienia Żydów. Jubileusz 500lecia reformacji i inne inicjatywy pozwoliły na rzeczowe i krytyczne podjęcie tej kwestii i zdecydowane zdystansowanie się od wypowiedzi Lutra. między innymi przez Światową Federację Luterańską oraz wielu ewangelicko-luterańskich teologów w Europie i poza nią. To ważny krok w dialogu chrześcijańsko-żydowskim, który wciąż trwa i powinien być kontynuowany w trosce o nasze chrześcijańskie korzenie. Siostry i bracia, upamiętniając niedzielę Izraela, nie wolno nam jednak uciec od wydarzeń, które dzieją się na naszych oczach. Terrorystyczny atak na Izrael 7 października 2023 roku. Porwanie, mordowanie i torturowanie izraelskich zakładników wywołało dramatyczną sekwencję wydarzeń. To bogorszyło i tak już tragiczną sytuację w Ziemi Świętej, która znów spłynęła krwią. Dziś jesteśmy świadkami katastrofy humanitarnej w Strefie Gazy. Uzasadnioną krytykę, oburzenie i rozpacz wzbudzają niewspółmierne działania rządu Izraela wobec palestyńskiej ludności cywilnej. Ataki i torpedowanie pomocy humanitarnej, dostarczanej także przez kościoły różnych wyznań. Bombardowanie placówek medycznych, w tym kościelnych oraz świątyń różnych wyznań. To wszystko składa się na przygnębiającą panoramę braku szacunku dla ludzkiego życia. Przez to wzmacniają się fundamentalizmy religijne i nienawiść, której trudno stawić czoło. Konflikt izraelsko-palestyński dzieli i polaryzuje społeczność międzynarodową, społeczeństwa, ale także kościoły. Wiem, że także w naszym kościele są różne opinie o tym konflikcie. Kościoły nie są od tego, aby podpowiadać geopolityczne rozwiązania, ale są po to, by wspierać działania, które służą pojednaniu, sprawiedliwemu pokojowi. Kościoły mają upominać się o bezbronnych, którzy są głodzeni, bombardowani i wykluczani. Uprawniona i konieczna krytyka działań rządu izraelskiego wypowiadana globalnie, ale także na ulicach izraelskich miast, nie może oznaczać jawnego lub podprogowego poparcia lub wsparcia antysemickich treści. Mówienie o cierpieniu dzieci, kobiet i mężczyzn w strefie Gazy, szczególnie przed zapowiadaną całkowitą okupacją Gazy, nie może być przyzwoleniem dla antysemityzmu. Ale też mówienie o piekle w Strefie Gazy nie może być zbywane jako przejaw antysemityzmu. Upominanie się o prawa mniejszości chrześcijańskiej w Ziemi Świętej nie może iść w parze z renesansem chrześcijańskiego antyjudaizmu i być narzędziem dla polityczno-religijnych ekstremizmów. Innymi słowy, spirala przemocy i bezprawia nie może być naszym kompasem i zasłonić Ewangelii o największym przykazaniu. O czym mówi dzisiejszy tekst Ewangelii Świętego Marka, rozdział 12 wiersze 28 do 34. O miłości do Boga i bliźniego, którą będziemy słuchać, słuchamy w niedzielę Izraela. Siostry i bracia, w niedzielę Izraela czytany, śpiewany będzie Psalm 33 przypominający o nieodwołalnym przymierzu między Bogiem a jego ludem. Kościół nie wypiera i nie zastępuje tego przymierza, a jest jego częścią. W kolejnym psalmie czytamy: "Odwróć się od zła i czyń dobrze. Szukaj pokoju i ubiegaj się o nim". Psalm 34, wiersz 15. Z kolei w Ewangelii na wspomnienie zburzenia Jerozolimy Łukasz 19:414 widzimy Zbawiciela, który płacze nad Jerozolimą. Ona także i dziś jest areną konfliktów i niepokoju. Łzy, o których pisze ewangelista, są realne. Zarówno wśród Izraelczyków czekających na swoich bliskich, jak i Palestyńczyków doświadczających niemierzalnego cierpienia. Tu nie chodzi o symetryzm, neutralne zestawienie jednego cierpienia z drugim, ale ukazanie jak mocno świat oddalił się od bożej woli, o pokoju i grzęźnie w coraz to nowych wojnach. Naszym chrześcijańskim powołaniem jest głoszenie i życie ewangelią Jezusa Chrystusa. Wskazywanie na to wszystko, co godzi w jej przesłanie. Powyższe streszcza choćby Ewangelia o największym przykazaniu czy Jezusowe kazanie na górze. Prosząc was o solidarność ze wszystkimi ofiarami konfliktu na Bliskim Wschodzie, proszę jednocześnie o modlitwy za cały region, o wszystkich ludzi bez względu na religię i wyznanie czy narodowość. Zachęcam, by tam, gdzie jest to możliwe, jako symboliczny wyraz żałoby, pokuty i solidarności zastosować zamiast zielonej barwy liturgicznej fioletową przewidzianą na wspomnienie zniszczenia Jerozolimy, którą dziś w tragiczny sposób obrazuje zniszczona strefa Gazy. Zachowujmy szacunek wobec siebie i innych. Prośmy Pana, by w serca harde pokój wlał i dawrował pokoju dni. Amen. Podpisano, biskup Jerzy Samiec. Naszą modlitwę dołączymy w tej intencji do modlitwy głównej. A teraz chcemy się modlić w cyklu modlitw o parafię naszego kościoła. Dzisiaj modlimy się o parafię w Toruniu, która jest położona w centralnej części województwa kujawsko-pomorskiego. Oprócz dużego miasta do parafii należą sąsiednie gminy w promieniu 30 km. Cała społeczność liczy 193 osoby, a proboszczem jest ksiądz Michał Walukiewicz, wywodzący się z naszej parafii. Złączmy się teraz w modlitwie. Łaskawy, dobry nasz Panie i Boże, wraz z naszymi siostrami i braćmi z Torunia chcemy Ci podziękować za wszystkich, którzy tworzyli tę parafię w minionych latach. i za tych, którzy wybierają ją dzisiaj jako miejsce swojej społeczności z Bogiem. Prosimy o najmłodsze pokolenia, dzieci i młodzież, by tworzyły w przyszłości aktywną część życia parafii i kościoła. Wpowiadana jest prośba o to, aby parafia była nadal miejscem otwartym, zapraszającym, stwarzającym nowe możliwości budowania społeczności z Bogiem i innymi ludźmi. O to cię prosimy nasz Panie i Boże. Amen. Usiądźcie drodzy. Zborowi do przekazania mam ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. Można nabyć lub odebrać zwiastum ewangelicki oraz czasopismo ewangelickiego duszpasterstwa wojskowego Wiara i mundur. Zapraszamy do biblioteki Etos na środkowej emporze do punktu z wydawnictwami religijnymi. Po nabożeństwie czynna będzie sala deory zapraszamy na spotkanie na rozmowy przy kawie, herbacie i cieście. W dniu jutrzejszym 25 sierpnia w Toruniu odbędzie się posiedzenie rady i redakcji gdańskiego rocznika ewangelickiego. Prowadzimy zapisy na ogólnopolski zjazd młodzieży ewangelickiej młodzież prosimy o kontakt z duszpasterzem młodzieżowym księdzem Grzegorzem Frydą. Za tydzień nasze nabożeństwo o godzinie 10:00 w kościele, a następnie zapraszamy na subiektywny spacer po głównym mieście Gdańsku. Zbieramy się o godzinie 12:30 przy Instytucie Kultury Miejskiej Targ Krakowy 11. Naszą przewodniczką będzie tegoroczna absolwentka gedanistyki na wydziale historii UW UG pani Elwira Jankowska nasza parafianka. Spacer potrwa około 2 i pół godziny, dlatego prosimy przyjść do kościoła już w wygodnym obuwiu, gdyż będziemy szlifować gdański bruk. Po spacerze dla chętnych zaplanowane jest spotkanie i degustacja historycznych potraw w restauracji Win Gronno na ulicy Mikołaja Kopernika. Do tej restauracji będziemy przemieszczać się samochodami. Dlatego prosimy dzisiaj już o zgłaszanie się chętnych do udziału w spacerze, a w szczególności do spotkania w restauracji. Zapraszamy do sali dey, gdzie dowiemy się o szczegółach. Tyle drodzy jest naszych parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum. Niech strzę serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Ciebie ty Jezu chcę zać ten syn przedami Nie prowadzi ciebie ty Aplauz jesteś mi wiernym zwcą tylko ty święty Jezuą jako radości. bezpieczeństwa i grzechu pokój nam tylko ty jesteś wiel co tylko ty ciebie tyko nic Serce moje poą wszystko miłośce tylko ty nie opuść mnie jesteś wielco Ciebie tylko coś z nami naszą chuie z się królu móg i panie nasz Tylko ty jesteś wielk ostatnich dni. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Miłować go z całego serca. całym umysłem i z całej siły i miłować bliźniego jak siebie samego o wiele więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. To nie są słowa naszego Pana Jezusa Chrystusa, ale reakcja jednego z uczonych w prawie uczonych w piśmie na to, co on powiedział. To może być i powinno być i nasze wyzwanie, wyznanie naszych serc, naszych umysłów, całego naszego jestestwa. Izrael otrzymał to przykazanie na początku swojej drogi. Szyma Israel, słuchaj Izraelu. I dalej te słowa o tym, że Pan jest jedynym Bogiem, należy go miłować z całego serca, z całej duszy, całym umysłem i z całej siły. I drugie przykazanie, które otrzymał: "Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego." W tych dwóch przykazaniach streszcza się cały zakon i prorocy, jak słyszymy w piśmie. To swoiste zwierciadło, którym możemy się oglądać, pytać się sami siebie. pytać się przed Bogiem, czy uznajemy jego jako Pana naszego życia, czy rzeczywiście angażujemy się w sprawy wiary całym naszym sercem, całą duszą, umysłem i całymi naszymi siłami? I czy rozpoznajemy w naszych bliźnich tego, którego należy kochać jak siebie samego? i tym samym czy kochamy samych siebie. To wszystkie pytania, które dzisiaj są do nas kierowane. A spowiedź to moment, którym my możemy przed Bogiem w głębi naszych serc i sumień odpowiedzieć. Czy miłujemy go? Czy z należytym szacunkiem traktujemy siebie i naszych bliskich? Czy jesteśmy otwarci i czy nie ulegamy stereotypom, wykluczeniom i czy nie podążamy za ideologiami tego świata, które każą nam w innych różnych od nas rozpoznawać nie bliźnich, ale wrogów i nieprzyjaciół. To także pytania dzisiejszej niedzieli, niedzieli Izraela. To nie tylko pytania o antyjudaizm i antysemityzm, ale w szerszej relaksji o nasz stosunek do wszystkich, którzy nie są w naszych najbliższych kręgach tożsamościowych. To pytanie i o naszą tożsamość i stosunek do naszego dziedzictwa. Stańmy teraz przed Bogiem, przed nim jako nie tyle sędzią i panem naszych serc i sumień, ale jako przed tym, który nas wysłuchuje i obdarza nas niezmierzoną łaską. Spowiadajmy się Panu Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny i grzeszny człowiek, wyznaję przed tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na twe doczesne i wieczne kary. żałuję za nieszczerze i z całego serca i proszę cię dla niezgłębionego miłosierdzia twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego syna twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc ducha twego świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was: Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz: Żałuję, żałuję. Czy wierz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz: Wierzę, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz: Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów: "Ktrymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane przeto jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego kościoła świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu pańskiego ogłaszam wam, że grzechy wasze są wam odpuszczone. W imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu jego świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby twoje. On ratuje od zguby życie twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. świat Bożeyś przyworzy serce jak żył taky serca zą niechy swój serce serie jak swoje syn ize iyodę serce świat jakiś serce mięża z cję ani z serce twojej przyjacizy jakieś bez serca Nie przypłacę zie Jezus dusza a ojcowa zynie Boże Jezus moje jakie uprawia serce twoje ręzy jakie móze świata miłości nie wierzy nas nie będzie w czysto i ciebie Jezu serce świę Pan niech będzie z wami. I z duchem twoim. Wznieście swe serca. Prosimy do Pana. Dziękujmy Panu Bogu naszemu. Służ nam to i sprawiedliwą jest rzeczą. Godne to i słuszne i sprawiedliwe nasz przywilej i nasza radość, że możemy ciebie Boże chwalić i dziękować tobie w każdym czasie i w każdym miejscu. W Chrystusie wypełniłeś to co zostało przyrzeczone Abrahamowi, aby przez niego wszyscy ludzie z każdego narodu zostali powołani do społeczności twojego ludu i dostąpili zbawienia wiecznego. Dlatego wraz z całym twoim ludem łączymy się z wszystkimi aniołami i bez końca wspólnie śpiewamy na cześć twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia są pełne chwały jego. Wszechmogący Boże, ty oczyściłeś krwią swojego Synaze serca i wszczepiłeś nas dzikie pędy w szlachetne drzewo oliwne, aby i nam okazać swoją dobroć i wypełnić obietnice dane Abrahamowi, którego jesteśmy dziećmi według wiary. Niech Duch Święty połączy nas w jeden lud Boży, poświęci te zbawienne dary twoje ku żywotowi wiecznemu i zgromadzeni w tym miejscu prosimy cię wraz z całym ludem przyjdź rychło Panie. Przyjdź Panie Jezu. Módlmy się do naszego ojca niebiańskiego, tak jak nas nauczył jego syn Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albo twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje. Oczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął ich kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć twojego syna, uwielbiamy jego zmartwychwstanie i byowstąpienie oraz oczekujemy na jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy cię, spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w twoim królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, tobie Boże Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała. Teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie jak dobry jest Pan. Amen. O baranku, który zmiłuj się nad nami zmiłuj się za nami śmiech naszego chrystusa zawsze Chrystusa Chrystusa pokój zawsze amen Oke. Znieśmy nasze serca do naszego Pana i módlmy się. Dziękujemy ci wszechmogący, miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi syna twojego. Boże i ojcze, my wiemy, że nic nie dzieje się bez twojej woli. Ty doświadczasz lud swój i okazujesz mu swoje serce ojcowskie. Boże, przypominasz nam dzisiaj przymierze, które zawarłeś z Izraelem. To ty, ty sam umiłowałeś potomków Jakuba. Oni zaś nie zawsze byli tobie posłuszni. Zesłałeś im w osobie Jezusa Mesjasza i Zbawiciela, a oni nie poznali czasu nawiedzenia swojego. Karałeś lud swój, ale w dobroci swojej nie odrzuciłeś go na wieki. Prosimy cię przeto, daj wszystkim potomkom Jakuba poznanie twego ojcowskiego serca. Boże łaski i miłosierdzia, ty oczyściłeś krwią Syna swojego serca nasze i wszczepiłeś nas dzikie pędy, w szlachetne drzewo oliwne, aby i nam okazać ojcowskie serce i wypełnić obietnicę dane Abrahamowi, którego jesteśmy i my dziećmi według wiary. Wielbimy cię i wysławiamy. Śpiewamy na cześ twoją pieśń chwały, bo jedynie ty jesteś godzien czci, którą winny ci oddawać wszystkie narody. Ty, Boże, nawiedzasz nas przez słowo i sakramenty syna swojego. Nieustannie przez Ducha Świętego pobudzasz nas do świętego i pobożnego życia. Ochraniasz i prowadzisz do królestwa chwały swojej. Prosimy cię serdecznie. Nigdy nie odrzucaj nas sprzed oblicza swego. Nie pozwól, abyśmy zbłądzili lub zbuntowali się przeciwko woli Twojej, ale rozbudź w nas ducha posłuszeństwa i wierności, gdyż tylko wiernym i wytrwałym obiecałeś koronę żywota wiecznego. Łaskawy nasz Panie i Boże, w tym niespokojnym czasie chcemy cię prosić o pokój, o szalom, o pokój dla całego świata i pokój w Ziemi Świętej. o rozpoznanie, że zabijanie, zemsta nie są drogą, którą można rozwiązywać konflikty i budować przyszłość. Prosimy cię o to rozpoznanie dla tych, którzy podejmują decyzję i dla nas, byśmy i my potrafili to rozpoznać i stać się ambasadorami pokoju. Daj nam poznanie, Panie, że tylko w pokój droga pojednania jest drogą człowieka, a droga zemsty wjedzie na zatracenie. Daj nam także poznanie, że w Chrystusie są wszystkie dary zbawienia wiecznego. Prosimy cię także o nasz dom, o nasze miasta i nasze wioski. Chroń od złego ojczyznę naszą. A błogosławieństwem, szczęściem i pokojem obdarz wszystkich ludzi dobrej woli. Chroń lud swój, Panie, błogosław dziedzictwu swemu, wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. Albowiem na wieki miłosierdzie jego. Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja. On jest moim wybawicielem. Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja. Węże i na wieki. Alleluja. Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech Ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niechaj ci da swój święty pokój. Amen. Panie bądź nas niech nas nie wiem, byśmy z łaski twej ciebie wybaczeni samości swej twoim będę zawsze dzieci. błogosław się nienie może zy z łaski pana przez miłości daro jest pana to się wszystkim dzieli, aby wszyscy mieli miłość łaskę. Miłość zdałeś już pokój się stały dają w sposób twój. na ziemię Panieś pokoju jego pojąć kto serami sieje złośy હ Ah. Yeah.